Self Destruct

...

2012-01-11T10:09:00.001+02:00

yine kitapları, türküleri, bayraklarıyla geldiler,
dalga dalga aydınlık oldular,
yürüdüler karanlığın üstüne.
meydanları zaptettiler yine

beyazıt'ta şehit düşen
silkinip kalktı kabrinden,
ve elinde bir güneş gibi taşıyıp yarasını
yıktı şahmeran'ın mağarasını.

daha gün o gün değil, derlenip dürülmesin bayraklar.
dinleyin, duyduğunuz çakalların ulumasıdır.
safları sıklaştırın çocuklar,
bu kavga faşizme karşı, bu kavga hürriyet kavgasıdır.

N.H.R.

sabah sabah gaza geldim. affola.

Bir Yılbaşı da Böyle Geçti

2012-01-02T11:05:00.001+02:00

Watching Over Me

2011-12-30T10:35:00.000+02:00

good

2011-12-26T17:01:00.002+02:00

found the photo randomly on web. that is why i cant ref. it. my apologizes.

I Shot the.. WTF?

2011-11-01T11:33:00.001+02:00

Kış Gelecek, Biz Gideceğiz

2011-09-14T11:21:00.003+03:00

yollara düşme vaktidir yine bu kış, huzuru bulduğumuz yere doğru.

Balkondan Günbatımı

2011-08-26T09:48:00.001+03:00

Meanwhile in Ireland

2011-08-11T12:43:00.000+03:00

I wish I had an Angel

2011-06-24T00:42:00.004+03:00

geçmişzamanolurki

2011-06-22T22:43:00.000+03:00

nasıl da gevşek gevşek gülmüş zındık.

Lord

2011-06-13T22:40:00.003+03:00

"I don't understand a God who would let us meet, if there's no way we could ever be together..."

Passion and Opera

2011-06-06T09:32:00.001+03:00

"when the dreams reflecting from the moon I will be there for you soon"

#TGIF

2011-05-06T17:52:00.003+03:00

"Objection is when I say: this doesn't suit me.
Resistance is when I make sure that what doesn't suit me never happens again."

Memories of Saint Petersburg

2011-05-06T11:50:00.001+03:00

Day.
Night.

Warriors Prayer

2011-04-24T13:38:00.001+03:00

Grandfather, tell my a story!
Alright, go and get your storybook.
No, No, not one of those, a real story!
A real story?
Yes, tell me about when you were a boy.
Well, then, I shall have to take you back with me,
a long way in time...

"It was my thirteenth year on a cold winter's
day, as I walked through the enchanted
forest, I heard the sound of horses, and men
at arms, I felt compelled to walk on and
find the place of these sounds, and when
the forest did clear I was standing on a
hill before me the armies of the worlds
standing, waiting. I thought to myself, for
whom or for what are they waiting?
Suddenly a gust of wind came up from the
North, there appeared a lone rider, holding
a sword of steel, then from the south came
another, bearing a battle ax, from the east
came a third holding a spiked club, and
finally from the west, a rider who weilded
a great hammer of war. With them came
their soldiers of death, followed by an
Army of Immortals. They were few in number
but the look in their eyes told all who
beheld them that they would leave this day
only in victory or death. And there was a
great silence...
My heart began to pound, storm clouds
filled the sky with darkness, rain came, and
the four winds blew with such anger that I
held fast to a tree. I watched the four
riders raise their weapons into the air.
Without warning, screaming their war cry
they led the attack, down to the battle they
rode, they met the armies of the world with
a mighty clash! I could feel the ground
shake, the earth drank much blood that
day. Each of the four, was unto himself,a
whirlwind of doom!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

When the smoke did clear, many thousands
were dead. There was much blood and gore.
Their bodies lay broken and scattered
across the battlefield like brown leaves
blown by the wind. And I saw the four ride
together to the top of the hill, while below
them the soldiers of death assembled, all
those who would now swear allegiance
to them.

And the four spoke the words of the
Warrior's Prayer.

GODS OF WAR I CALL YOU, MY SWORD
IS BY MY SIDE.
I SEEK A LIFE OF HONOR, FREE FROM
ALL FALSE PRIDE.
I WILL CRACK THE WHIP WITH A BOLD
MIGHTY HAIL.
COVER ME WITH DEATH IF I SHOULD
EVER FAIL.
GLORY, MAJESTY, UNITY
HAIL, HAIL, HAIL.

And as I stood and looked on, I heard the
Armies of the world hail them without
End, and their voices of victory carried
Long and far throughout the land!"

Well, that's it, did you like the story?
Yeah, it was great!
Oh good, I'm glad. Now off to bed with you.
Grandfather?
Yes?
Who were those four men?
Who were they?
THEY WERE THE METAL KINGS!!!!!!!!!!!!

Sakin

2011-03-31T11:42:00.003+03:00

mart bitti..

...

2011-03-29T23:35:00.001+03:00

"çünkü tarihin en güzel yerinde, son sözünü hep direnenler söyler"

The Boys of the Old Brigade

2011-03-20T01:52:00.000+02:00

Oh, father why are you so sad
On this bright Easter morn’
When Irish men are proud and glad
Of the land that they were born?
Oh, son, I see in mem’ries few
Of far off distant days
When being just a lad like you
I joined the IRA.

Where are the lads that stood with me
When history was made?
A Ghra Mo Chroi, I long to see
The boys of the old brigade.

From hills and farms a call to arms
Was heard by one and all.
And from the glen came brave young men
To answer Ireland’s call.
‘T wasn’t long ago we faced a foe,
The old brigade and me,
And by my side they fought and died
That Ireland might be free.

Where are the lads that stood with me
When history was made?
A Ghra Mo Chroi, I long to see
The boys of the old brigade.

And now, my boy, I’ve told you why
On Easter morn’ I sigh,
For I recall my comrades all
And dark old days gone by.
I think of men who fought in glen
With rifle and grenade.
May heaven keep the men who sleep
From the ranks of the old brigade.

Where are the lads that stood with me
When history was made?
A Ghra Mo Chroi, I long to see
The boys of the old brigade.

Mamaaaaaa

2011-03-05T17:49:00.000+02:00

The Muppets

Spilled Blood

2011-02-17T12:48:00.001+02:00

Only You

Save Tonight

2011-01-26T00:16:00.003+02:00

eternal flame gördüm bugün. en az onun kadar eternal olduğumu göstermek adına tüm haşmetimle etrafına gölge oldum. güzel bir kadından fotoğrafımı çekmesini istedim. bir kilisede mum yaktım. zor denilen shrine'a tek atışta para kondurdum, dilek diledim. isa'ya çirkin olduğunu fakat bu kilisenin çok güzel olduğunu itiraf ettim, bir papaza eşlik ettim duasında. ne kimse beni anladı ne de ben kimseyi. ama yaşadım. elimden geldiğince, bok gibi bira içip şebeklik yaparken de, aç bir şekilde etrafa bakarken de. birşeyler yaptım, dünya beni görsün diye değil, ben dünyayı göreyim diye. ama en güzeli bile, o anın yanında sıfır kalırdı. hey, sen, okuyan kişi, kimsin nesin bilmem, hatta bunu okuyan var mı onu bile bilmem, ama itiraf etmem gerekir ki, ben etrafta rastlayabileceğin değişik kişilerden biriyim, sokakta denk gelebilirsen. gelemezsen şansına küfret, ben uzun süredir öyle yapıyorum. ben buradayım, yaşıyorum. sen de öyle yap. "and yes, my smile as NARCOTIC as it seems, in each and every means." 91 out.

Yaprak Var!

2011-01-02T01:26:00.002+02:00

Balta

2010-11-15T13:41:00.002+02:00

Sadece kendim için değil, onun için de yazabilirim bu cümleyi; I am a rover, seldom sober, I am a rover of high degree. Acaba nerelerde şimdi, ne yapıyor, kimi haras ediyor Hazreti Balta?

Gecmisten Kare

2010-11-02T23:58:00.001+02:00

geçmişte böyle günlerimiz de olmuştu. özlendi sanki, güzeldi gibigibi.

Eylül 2010

2010-10-25T00:12:00.002+03:00

Sen hiç gitmedin Commandante, hep buradaydın ki..

Nirvana

2010-10-20T22:07:00.002+03:00

Ben bu tarz yazılar yazmaktan bıktım aslında ama, kendimi bir başka açıdan sorumlu hissediyorum. Galatasaray'ın son on yılında yaşadıklarını, gizli kalanları ve unutulanları hatırlatmak istiyorum bu yazıda.

Yazı neden gecikti derseniz, elim bir türlü klavyeye gitmedi, kafayı toparlayamadım...
Dün televizyonda bile kafayı toparlayıp akıcı konuşamadım.

Şimdi yazalım o zaman uzun uzun.

2000-2001

Herşey bu sezon başında Mario Jardel'in transfer edilişiyle başlıyor. Hem müthiş bir bonservis bedeliyle transfer edilmesi, hem maaşının bizim yerli oyunculardan çok olması, hem de oyun stilinin Hakan Şükür'den çok farklı olması, yardımsız bir oyuncu olması, orta sahamızdaki bücürleri çok kızdırdı.

Aslında öncesinde Hagi, Popescu, Taffarel gibi oyuncuların da maaşları yüksekti ama, üçünde de üstün bir karizma vardı. Üçünün de yaşı ağabeylik pozisyonunda olduğu için yerli oyuncuların saygısını kazanmışlardı; eh zaten performanslarına söylenecek laf da yok! Ama bir fark var... Jardel'de olmayıp bu üçlüde olan şey karizmatik kişilikti.

Hagi 2001'deki Galatasaray - Real Madrid maçının devre arasında oyuna girerken, Hasan Şaş'ı görür. Hasan Şaş uyuşuk uyuşuk kramponlarını bağlamaktadır. Hagi sinirlenir ve yerdeki Hasan'a tekme atar. Sinirle, hışımla. Hasan neye uğradığını şaşırır ve ikinci devre başlar. Hatırlayın; sonra o Hasan, o Real Madrid savunmasını neye uğradığına şaşırtır. Yani Hagi'nin böyle bir ağırlığı vardı ve pek tabi kendisinin maaşı sorgulanmazdı.

Yerli bücürlerin Jardel'e antipatisi, Hakan Şükür'den çok farklı olarak durarak oynamasından da kaynaklanır. Ama en haklı oldukları nokta şudur. UEFA kupasını kazanan adamlar hala maaşlarının birçoğunu alamazken Jardel müthiş paralara gelmiştir Galatasaray'a. Evet! Bu benim de yadırgadığım bir olgu ama...

Jardel'in transferinden yaklaşık 1-2 ay sonra Galatasaray Süper Kupa maçına çıkacaktı ve bir Hakan Şükür'ü yoktu takımın. Biliyorsunuz Hakan Şükür ve Fatih Terim UEFA kupasının hemen ardından İtalya'ya gitmişlerdi.
Ehh Süper Kupa finaline santraforsuz çıkılması can sıkıcı olabilirdi ve bu yüzden Jardel transferi yönetim açısından zorunluydu. Yani yönetimi bu açıdan anlayabiliriz ki o Jardel'in iki golüyle aldık biz o Süper Kupayı.

Neyse. 2000-2001, Galatasaray'ın müthiş bir kadroya sahip olduğu sezondur ve fakat şampiyon olamaz. Çünkü ilk defa kadro içinde ikilik, yeniçerilik ortaya çıkmıştır.
Dahası Hagi ve Popescu ve Taffarel bu olayların dışında kalmaya başlamışlardır.
Dahası Türkiye'de Galatasaraylılardan başka hiç kimse Galatasaray'ın şampiyon olmasını istememeye başlamıştır. Hagi sürekli kırmızı kartlar görür, uzun süreli cezalar alır. Jardel tek başına kalır, ortasahadaki bücürler dalgalı performanslar gösterir. O sezon Fenerbahçe çok kaliteli bir kadro kurmuştur. Vs vs vs. …

Ve sonunda Fenerbahçe şampiyon olur. Hagi bırakır ama bırakırken jübilesini Türkiye'de yapmaz! Ve biraz buruk ayrılır. Hagi ile birlikte Popescu ve Taffarel de çok geçmeden kulüpten ayrılırlar. Okan, Emre gibi bücürler nazire yaparcasına tek kuruş para kazandırmadan Galatasaray'a, İtalya'ya giderler. Jardel de komik paralara gönderilir.

Zira o zamanlar Galatasaray'ın para sıkıntısı yoktur!
Hagi'nin jübilesine değinelim. En üstte bir fotoğraf var. O fotograf UEFA kupası finali 90. dakikasından. Frikik oluyor ve Hagi savunma elemanlarına ceza alanına geçin derken Hakan Şükür topa geliyor ve Hagi'ye sormadan şutu çekiyor.

Sonra Hagi'nin Hakan'a dönüşü ve bakışı bu yukarıdaki fotoğrafta var.

Yıllar sonra Hakan Şükür'ün bizzat kendisi, bir tv programında bu pozisyonun Hagi'yi çok sinirlendirdiğini ve belki Adams'ı yumruklamasının nedeninin buradan geldiğini söylüyor...

Hagi Romanya'da jübilesini yapar binlerce insan ellerinde meşalelerle gelmiştir o jübileye. Ben hayatımda öyle jübile görmedim. Binlerce insan ağlıyor. Jübile maçında bir sürü yıldız, dönemin starları forma giyiyor, taraftarlar kimseyi umursamıyor Hagi'den başka.
Binlerce insanın ağlaması ne demek! Aklınız alıyor mu? Böyle bir uğurlamayı yaşarken gören insan cennete gidip gelir yahu! Bu ne demek!

O zaman anlıyorum Hagi'nin jübilesini neden Romanya'da yaptığını. Burada yapsa 2 gün sonra Bülent Korkmaz, Hakan Şükür ya da bücürler gelip kendisine... “Hagi biz jübilede oynadık ama bize maç parası vermedin” diyebilirlerdi bile... Şaka olsun diye, ironi olsun diye demiyorum bunu... İşin felsefesini anlayın diye diyorum.

Hagi asla ama asla yedek kalacak oyuncu değildi. Türkiye'de son maçında Trabzonspor'a 2 gol atan adamdı. Son maçında bile sahadaki herkesten daha gençti o!
Hiçbiri tabi ki Hagi'yi anlayamadı. Bülent Korkmaz jübilesini Gençlerbirliği'nde Galatasaray'a kol geçirerek yaptı; ona Galatasaray'da jübile teklif eden bizzat Hagi idi! Hakan Şükür jübile yapmadı. Kimse, hiçbiri Hagi'yi anlamadı. Değiniriz ilerde tekrar.

2001-2002

Lucescu ligin dinamiklerini de anlamış, kavramış bir hoca olarak, Galatasaray'ın transfer bütçesini de kullanarak kafasına göre transferler yaptı ve sıfırdan yeni bir Galatasaray kurdu. Mondragon'lar, Perez'ler, Flerquin'ler... Kaliteli transferler yaptı Lucescu ve Galatasaray şampiyon oldu bu kadro ile. O günün 10 numarası yıldız oyuncusu Sergen Yalçın'dı ve kalan diğer yerliler ile bu yeni gelen işçi yabancılar arasında bir sorun olmamıştı.

2002-2003

Ve fakat Terim'in gelişiyle Perez, Flerquin gibi değerli oyuncular gitti; hatta Mondi de gidiyordu da o bari elde kaldı. Terim büyük bir ego ile 0'dan takım kuracağını düşünüp bu değerli Lucescu işçilerine sırt çevirdi. O zamanlar para var tabi, gönder yenisini al... Bülent Akın'lar, Serkan Aykut'lar tuhaf paralar saçılıyordu o zamanlar.

Terim Jardel konusunda yapılan hataya düştü ve Felipe'yi getirdi. Jardel de, Felipe de aynı karakterde, suskun, içine kapanık, yumuşak insanlar. Hagi'nin, Pope'nin, Tafo'nun farkı karizmasıydı demiştim ya.

Felipe'nin yenmesi zor olmadı. 6-0'lık Fenerbahçe faciası bu dönemde yaşandı. Bir sürü oyuncu geldi gitti ama Galatasaray lige tutundu. Ligi ikinci bitirdi bu sezon.

2003-2004

Terim'in 2. dönemi. 2. sezon başında 3. kez kadro kuruyordu harcanan paraları siz düşünün. Onun döneminde rahat 40-50 oyuncu geldi 40-50 oyuncu gitti. Bu arada Emre - Okan'ın ardından Lucescu dönemi boyunca Avrupa'ya gidenler Terim'le birlikte bir bir yuvaya dönmeye başladılar. Jip kavgalısı olan Terim'le - Hakan Şükür de bu dönemde tekrar buluştu. Aslında bu adamlar arasında kavganın tartışmanın tamamen çıkar ilişkilerine bağlı olduğunu ilk olarak burada anlıyoruz. Neyse; ekip toplanmıştı, yaşlanmıştı, Hagi'ler yoktu. Bazı oyuncular kendilerinde müthiş bir misyon görüyorlardı ve diğer oyunculara selam bile vermiyorlardı. Başta buna göz yuman Terim sonra bunun kendisini olumsuz etkilediğini gördü. Gitmek zorunda kalmadan önce…
Hakan Ünsal, Bülent Korkmaz, Arif Erdem'i kadro dışı bıraktı. Bu karardan önce konuşulanlar şöyleydi. O dönem A takıma çıkan genç oyunculara (bunların başında Sabri de var) bu adamlar selam bile vermiyorlardı, yemek masalarını bile ayırıyorlardı Florya'da. Bu benim kulağıma da gelmişti tuhaf bir şekilde. Sabri bizzat bu durumdan şikâyetçi olduğunu bir tanıdığına anlatmış bu tanıdığı da benim de maç izlediğim bir cafede ön masada arkadaşlarıyla konuşuyordu. Doğru-gerçek bilmiyorum ama yemek masalarını bile ayırıyorlarmış diyordu.

Buraya kadar bu muhabbetlerin bir ehemmiyeti yok. Fakat Terim bu üç oyuncuyu kadro dışı bıraktığında herkesi şaşırtan bir emir daha koymuştu; bu adamlara Florya'da yemek yemeyi bile yasaklamıştı!

Bu sezonun sonuna doğru Hagi geldi Teknik Direktör olarak. Bülent, Hakan Ünsal ve Arif'i affetti. Kadroda inanılmaz bir genişlik vardı. Lig bitene kadar bütün oyuncuları denedi 33. hafta Trabzonspor deplasmanına gidiyordu Galatasaray ve Trabzonspor ile Fenerbahçe kapışıyordu şampiyonluk için.

Hagi'nin Galatasaray'ı o Trabzonspor'u deplasmanda 2-4 yenmişti. Ben o maçı bir Laz kahvehanesinde tek Galatasaraylı olarak izlemiştim. O gün bütün cafeler, barlar, kahvehaneler aynı saatte başlayan Fenerbahçe - Denizlispor maçını veriyordu. Ben ancak bu kahvehanede izleme fırsatı bulmuştum Galatasaray'ı.

Ve o gün takımımla inanılmaz gurur duymuştum. Fenerbahçe'yi şampiyon ilan etmiştik ama gururumuz, büyüklüğümüz hala yerindeydi ve ben bunu görmüştüm o gece.

2004-2005

Sözde Galatasaray'ın 100. yılıydı. Neden sözde... Çünkü Galatasaray'ın doğumu Ekim ayına denk gelir. 2005 Ekim'inde yani Galatasaray'ın 100. yılını kutladığında sezon 2005-2006 sezonuydu. Yani bir sene sonrası olmalıydı. Biz 2005-2006'da şampiyon olmuştuk, yani gerçekte üç büyük takım da 100. yılda şampiyon olmuştu ama biz saçma bir politika güttük.
Galatasaray 2004-2005 sezonuna geldiğinde artık tüm kazandıklarını 4 senede harcamıştı, para kalmamıştı. Çok vasat futbolcularla vasat bir takım kurmak zorunda kaldı Hagi.

Arif, Bülent ve Hakan Ünsal'ı affetti dedim ama bu oyuncuların hiç birini kullanmayacaktı. Kafasında onlarla ayrılmak ama iyilikle Galatasaray'a zarar vermeden ayrılmak planı vardı. Hatta zamanla Hakan Şükür'den falan da ayrılıp o gurubu temizleyecekti.
O Arsenal maçında 90. dakikada gördüğünü ve bir sonraki sene Jardel olaylarında gördüğünü çok iyi yorumlayabilmişti. Terim'in nasıl gittiğini de biliyordu.
Bu adamları bir seferde kapı dışarı edemezdi, bunca hasımla baş edemezdi. Onlarla güzelce vedalaşmak istedi.

Hakan Ünsal'ı kandırdı. Hakan Rizespor'a falan gitti, hala futbol oynayacağını zannetti batırdı, rezil oldu. Arif'i de kandırdı, önce yedek bıraktı sonra Arif de sessiz sedasız futbolu bıraktı.
Bülent'e de bırak dediğinde ise ben 100. yılda oynayacağım cevabını aldı inatla.

O sene başı, hiç unutmam, Partizan'la hazırlık maçı yapmıştık. Partizan'ın yıldızı o dönem Nicola Zigiç. Boy 2.02. Bir pozisyonda Bülent Korkmaz'la bire bir kalmıştı ve 2.02 adam bile Bülent Korkmaz'ı geçip gitmişti. Düşünün Bülent’in ne kadar ağırlaştığını.
O yaz dönemi Hagi ısrarla stoper istedi. Song ve Tomas gibi iki çabuk, mücadeleci adam geldi.
Bülent Korkmaz'a yer kalmamıştı. 100. yılda 100 dakika bile forma giyemedi Korkmaz.

Çok vasat kadroyla sağbekte Cihan, solbekte Orhan'la, sol açıkta Ayhan'la vasat hücum elemanlarıyla sezon sonuna kadar şampiyonluk mücadelesi verdi Hagi.
Terim'in 6-0'lık mağlubiyetine de 5-1'lik Fenerbahçe galibiyetiyle kısmen merhem oldu.

Mehmet Topuz Kayserispor'da 2. ligteyken kendisini istemişti Hagi. 100 bin dolar yüzünden transfer etmediler. Hasan Kabze alındı sonra ve Ribery de...

İyi bir gözlem yeteneği vardı Hagi'nin, oyuncuların kalitelerini gören bir adamdı. Ribery'nin kaçacağını yönetime iletmişti ama yönetim bunu görmezden geldi.
Ribery gibi bir adam kaçtı nihayetinde.

O sezonun en can alıcı noktası şurada.

Gençlerbirliği maçı. Şampiyonluk maçlarından biri… Fenerbahçe Ankaragücü'ne puan kaybediyor. Galatasaray Fenerbahçe'nin ensesinde… Öne geçtiği maçta durum birden 1-2 oldu. Sonra doldur boşalta başladı Galatasaray ikinci yarı ve Hagi kafası atıp çok başka bir şey yaptı. Hakan Şükür'ü oyundan çıkarıp Cafercan'ı soktu sahaya.
Kafasındaki uzun vadeli planı sinirlerine hâkim olamayarak, herkese göstermek ister gibi gösterdi o gece.

Zira sene başında da Ümit Karan'ı göndermişti. İlk idmanlardan birinde Hagi herkese toplanın demişken Ümit Karan şut çekmeye devam ediyormuş kaleciye. Teknik Direktörlük otoritesini oyunculara sezon başından kaptırmak istemeyen Hagi de Ümit'i idmandan kovmuş ve Ankaraspor'a postalamıştı. O otoriteyi böyle keskin bir kararla elde etmişti lig başında. Ümit Karan çok değerli bir oyuncuydu ama, Hagi kimsenin gözünün yaşına bakmayacağını kanıtlamıştı.

İşte o gece...

2000'den UEFA kupası finalinden sonra... Sıra Hakan Şükür'deydi.

Geleceğim ama biraz daha anlatılması gerekenler var. O dönem Ergun Gürsoy yanlış hatırlamıyorsam futbol şubesinin başındaydı. Ya da 2. adamdı işte Özhan Canaydın'dan sonra. Ve Hagi bir Kayserispor deplasmanında telefonu çalındı sanıp taraftara hırsız falan demişti.

Basit bir olaydı. Hep derim, Hagi mal varlığıyla binlerce telefon alabilecek bir adamdır. Telefon umurunda olsa hiç önemsemezdi bile. O sadece sevdiği, gönül verdiği taraftarına kızmıştı. Siz sevdiğiniz bir insanın, sizin bir şeyinizi çaldığını düşünseniz, çalınan şeye mi kızarsınız, çaldı diye arkadaşınıza, sevdiğinize mi kızarsınız.
Hep derim o gün Hakan olsa çok daha kurnazdır ve demagoji yapıp telefon size feda olsun şeklinde yaklaşır. Ama Hagi bizden bir adam ve maalesef sinirlerini kontrol etmeyi hiç beceremedi.

Sonra Ergun Gürsoy ve tribün liderleri önderliğinde Hagi'yi karalama kampanyası başladı. O tribün iğrenç bir şekilde Hagi'ye hırsız dedi. Hagi'ye küfür bile etti.
Bu iğrençliklere eşlik etmeyenlere, “hiç kimse Galatasaray'dan büyük değildir, bağıracaksınız ulan” dediler. Onlar öyle cahil insanlardı...
Hz. Muhammet'in torunlarına kılıç çekenler uzun süre etraflarında durmuşlar ve fakat uzun süre hiç kimse Muhammet'in torununa kılıç vurmaya cesaret edememiş. Sonra bir kişi vurmuş ve herkes üstüne çullanmış.
Bu hikayeyi, Hagi'ye çok benzetirim ben.

O Gençlerbirliği maçında oyundan çıkan Hakan Şükür, soyunma odasına gitmedi, yedek kulubesine de gelmedi.
O maçta Hakan Şükür herkesin en iyi görebileceği yere, kameramanların en iyi çekeceği yere geçti. Gençlerbirliği kalesi arkasında üzgün gözlerle maçı seyretti ve evet. O üzgün bakışlar Hagi'yi gönderdi, Hakan Şükür'ü başa geçirdi.
İşte o maç oyundan çıkarken kaptanlık pazubandını atan Hakan Şükür

Bu arada Hagi ayrılıp, Hakan Şükür nasıl mı takımın başına geçti... İşte...

2005-2006

Gerets takımın başına getirildi, transfer bütçesi yine çok kısıtlıydı. Gerets'in tek yapabileceği eldekilere sığınmak, hatta onlara fazlasıyla serbestlik vermekti. Hagi'nin aksine oyuncularını özgür bıraktı, Ümit Karan geri döndü ve daha önce anlaşamadığı Hakan Şükür'le çok iyi anlaştığı görüldü o sene. Daha önce de dediğim gibi, bu adamların iyi kötü ilişkileri, hep çıkar ilişkilerine bağlı.

Hakan Şükür sazı eline aldı, aylarca maaşlar yatmadı, oyunculara neredeyse kulübün anahtarı teslim edildi ve takım çağ dışı futbola rağmen 83 puanla şampiyon oldu.
Neden çağ dışı? Tromsö'ye bile neden elendik?
Çünkü yaşlı Hakan Şükür eski çabukluğunda değildi ve oyun tarzımız şişir Hakan'a indirsin tarzıydı ve 2-3 sene öncesinin Sivasspor'undan pek de farklı değildi.
Fenerbahçe'nin 17 takıma karşı tekiz felsefesi ve bu felsefenin olumsuz etkileri zamanın Fenerbahçe'sini antipatik kılmış Galatasaray'ı da tüm Türkiye'de efsanevi şampiyonluğa yaklaştırmıştır.

Bu dönemlerde Ersun Yanal milli takımın başındadır ve Hakan Şükür milli takıma alınmıyordur. Bülent Korkmaz ile Hakan Şükür'ün arası milli takımda Bülent beni desteklemedi mevzusu yüzünden açıktır.

Yine bu sezon 100. yılı bekleyen Bülent Korkmaz'ın Galatasaray'da oynamaya devam edemediği için, futbolu bıraktığı ve Gençlerbirliği'ne yardımcı hoca olarak gittiği sezondur.
O sezonun başlardında Ekim Kasım aylarında Galatasaray Gençlerbirliği ile oynamıştır ve Bülent Korkmaz takımı Galatasaray'a gol atınca böyle sevinmiştir

Bu hareketinden sonra kendisine bu sevincini soranlara şu yanıtı vermiştir.
“Gençlerbirliği maçında o sevincimi ben yaşamasaydım ekmek yediğim yere ihanet etmiş olurdum. Gol sevincimi elbette yaşayacağım. Ama benim öyle söylendiği gibi asla ne bir kol hareketim olmuştur taraftara ve tribüne karşı ne de başka bir saygısızlığım. Ben o sevinci yaşamazsam yanlış yapmış olurum.”

Böyle demiştir ve bunu olağan şekilde anlatmıştır. Ama ben Bülent Korkmaz'ın sonrasında Gençlerbirliği, Kayseri Erciyesspor, Galatasaray vs gibi takımlarda hiç bir zaman rakip kulübeye kolunu geçirerek sevindiğini görmedim.

Ve evet o günler Ekim, Kasım aylarıydı ben 18 yaşında bir Galatasaraylıydım, benim içim yediğimiz gol yüzünden kan ağlarken Bülent Korkmaz'ın geçirdiği kolu izliyordum.
Ekim - Kasım aylarıydı, 100. yılı görmek için direnen Bülent Korkmaz gerçek 100. yılda Galatasaray'a kol geçiriyordu.

2006-2007

Bu sezonda da bu yerliye, Hakan Şükür'e bağımlı takımla sonuna gidebileceğini sanmıştır. Okan Buruk gibi bir ismi geri almıştır. O Okan Buruk bir önceki sezon (3. ya da 4. müydü tam hatırlamıyorum) olan Beşitkaş'ın yedek oyuncusuydu ve bu Galatasaray'a ihanet eden adam, Galatasaray'a kadro zenginleştirmeye geliyordu sözüm ona! Hayır, Galatasaray yerli oyuncularının esiri haline gelmişti!

Bu dönemde Gerets sabote edilmiştir. Önce çok iyi anlaştığı Bülent Tulun görevden alınmış yerine Adnan Sezgin getirilmiştir. Carrusca, Inamoto ve Topal gelir. Gerets'in tek isteği ise Rennes'de harika bir sezon geçiren Kim Kallström'dür.

Parasızlıktan yapılan İnamoto gibi transferler, Gerets'in TD'lük gücünün tamamen yok olması, kilo alan yerli oyuncular, istikrarsız yerli oyuncular. Çağ dışı futbolla rezalet geçen bir şampiyonlar ligi dönemi... Ve lig sonu zor gelmişti.
Bu gidişata dur demek zorundaydı Galatasaray ve bence Adnan Polat şu ana kadar belki en doğru olan şeyi yapmıştı sezon sonu...

2007-2008

O yaz çadırı alıp tek başıma tatile çıkmıştım. Yavaş yavaş maddi durum düzeliyordu.
2000-2004 arası Lale Devri gibi geçmişti. 2004-2007 arası da açlık, kıtlık vs. ...
Hiç unutmam 2005-2006'da bir maçı izlemeye gidiyorum bir kahvehaneye. Kahvehane önünde kaldırımda oturan 8-10 yaşındaki çocuklar kendi aralarında tartışıyor. Fenerbahçeli olan Rıdvan Dilmen gibi Alex, Anelka, Tuncay falan diyor.

Galatasaraylı olan da şey demişti... Siz de onlar var ama şımarık, zengin piçi sizin çocuklar, bizimkiler tarhana içip maça çıkıyor.

Tarhana bildiğimiz, ucuz, fakir çorbasıdır.

Hani dedim ya 17 takıma karşı tek felsefesi kötü güdülmüştü diye.

İşte onu bu çocuklardan anlarsınız. O çocuk Galatasaraylı futbolcuları gerçekten karnı aç insanlar zannediyordu.

Neyse... Yaz dönemindeyim. Millet denize giriyor, ben elimde bira bir çay bahçesinde Galatasaray'ın hazırlık maçlarını izliyorum. Feldkamp gibi karizmatik bir adamın, nereden geldiğini kim olduğunu araştırıyorum.

Öğreniyorum ki 1992-1993 sezonunda Galatasaray'ı çalıştıran ve Bülent Korkmaz'ları, Hakan Şükür'leri Arif'leri, Hakan Ünsal'ları işte neyse... Hepsini çıkaran adam bu adam. Yani Galatasaray'ın efsane kadrosunun 1992-1993 sezonunda yaratıcısı bu adam!

Bu futbolcular, ipleri tamamen ellerine almış eski oyuncuları Feldkamp’ın, Hakan’lar vs… Onları futbolcu yapan adama da, ona karşı da üstünlük savaşı vermezler herhalde dedim. Halt etmişim.
Ama üstün bir adamdır Feldkamp ve misyonu reformdur.
Hem maddi yapıyı düzeltecek, maaş yapısını düzeltecek, hem de Galatasaray'a sıfırdan bir takım kuracaktı.

Mondragon'u çok fazla para alıyor diye, bir önceki sene hayli ağırlaştı diye gönderdi. Necati Ateş'i 90 kilo oldu diye gönderdi, Orhan Ak'ı, Cihan'ı gönderdi. Hasan Kabze'yi umursamaz yapısından dolayı gönderdi.

Onun da Hagi gibi uzun vadede Hakan Şükür'ü göndermek vardı kafasında.

Servet'i aldı 400 bin dolara, Hakan Balta'yı aldı, Uğur Uçar'ı çıkardı, Emre Güngör'ü aldı, Orkun'u aldı, Mehmet Topal'ı çıkardı, Barış'ı aldı, Serkan'ı aldı. Allah'ı var hepsinden de yararlandı, hepsinden de maksimum performans aldı. Çünkü oyuncu psikolojisinden müthiş anlayan, kurt bir adamdı. Kafasında Hakan'ı kovmak varken bile ondan takımın en çok gol atan oyuncusunu yaratmayı başardı.

Ve fakat... 2001'den beri ilk kez bir yıldız transfer yapmıştı Galatasaray; Lincoln.
Daha önce gelenler Felipe, Revivo, İliç vs. ... Gelen oyuncuların hiç biri isim olarak bizim yerlilerin önünde değildi ve taraftarlar hiç birini Lincoln gibi karşılamamıştı.

Malesef Lincoln de Jardel gibi bir adamdı. Keşke Hagi gibi bir karakteri olsaydı.
Oyuncuların “Hakan Şükürcüler” ve “Lincolncüler” arasında ayrışmaya başladığını gören Feldkamp yanılmıyorsam 5. haftada, hem de bir derbi öncesi, Beşiktaş derbisi öncesi Lincoln'ü de, Hakan Şükür'ü de kadro dışı bıraktı.

Basitti!

Hiç kimse takımdan önemli değildir demek istemişti Feldkamp ve kazanmıştı o maçı Galatasaray 2-1. Bu arada Arda Turan diye bir adam 2. sezonunu Feldkamp'la geçiriyor ve futboluna özellikle savunma anlamında çok önemli melekeler katıyordu.

İlk Adnan Polat başarısızlığı şöyle geldi.
Kutsal Galatasaray ittifakının Hagi sayesinde dışında kalan Hakan Ünsal diğer arkadaşlarının dışında medyayı seçti kendisine ve niyeti açıktı, öç alacaktı.

Arif, Bülent Korkmaz vs antrenörlük, teknik direktörlük peşinde koşarken sorun çıkarmıyorlardı Galatasaray'a. Ama Hakan Ünsal, o küçük ismiyle sorun olmaya başlamıştı. Zamanın çok izlenen spor programı 6 Pas’taydı ve Feldkamp'a bunak vs diyebilecek kadar midesizleşmişti.

İçerideki yeniçeriler Hakan Şükür etrafında toplanmaya başlayınca, Hakan Ünsal'ın da yazıları, söylemleri gelince, Galatasaray yönetimi de bu olaylara dur diyemeyince olan oldu.
Feldkamp kovuldu; tıpkı 2005-2006'da olduğu gibi takım Hakan Şükürlere bırakıldı.
Bu kısa vadede takımı olumlu, uzun vadede olumsuz etkileyecekti belliydi ve belki Adnan Polat bunu bilerek böyle yaptı. Kendi ismini, kendi koltuğunu düşündü yani.
Aziz Yıldırım yıllardır kulübünü basından korurken, her türlü yolla korurken hem de... Adnan Polat'ın bunu yapmadığını görüyoruz.

Uğur Uçar'ı, ‘genç kaptan’ bile nasıl şişirmişlerdi o zamanlar...

Onun öyle söylemleri vardır ki, nasıl kafasının yıkandığı görülür.
Alenen, ulu orta bir ortamda Lincoln'ü sevmediğini, takımdaki kimsenin de sevmediğini söylemiştir Uğur.
Ve bir gazeteye de söyle demiştir zamanında. 3 numaralı formanın Bülent Kaptandan sonra bir yabancıya gitmesine razı olamazdım onu bir Türk giymeliydi falan filan!

Ne alaka!

Şampiyon olundu o sezon, Hakan Şükür'ün sözleşmesi bitiyordu, Hakan bu konu hakkında konuşmuyordu. Muhabirin biri kızına sormuştu küçük kızına... Sence baban kalacak mı takımda diye. Küçük kız kalacak çünkü şampiyon oldular falan demişti. Çocuktan al haberi derler ya.

Beklenen olmadı. Şükür dışarıda kaldı ve Skibbe takımın başına getirildi.

2008-2009

Bir önceki sezon reform sezonuydu, sistem yerleştirmeye çalışmak olmazdı. Feldkamp'ın çağ dışı futbolunu yarım saatte 5'leyen sistem hocası, Feldkamp'ın da isteğiyle Teknik Direktör oldu.

Feldkamp da bir iki sene daha takımı sülüklerinden koruyacak ve Sportif Direktör olacaktı. Sportif Direktörlük için son derece biçilmiş kaftandı. 40 yaşında adamdan Sportif Direktör olmaz zira öyle aptalca iş mi olur...

Skibbe bir sistem hocasıydı ve dışarıda kalan Hakan Şükür de Hakan Ünsal'ın yanına geçti, futbola devam etmedi ya da antrenör olmak istemedi.

Medyadaki antiGalatasaray'ın eli çok büyümüştü.
Şimdi içerideki yerlileri Skibbe'ye karşı kışkırtmak kalmıştı.

Skibbe KLAB'ı yarattı. Kewell Lincoln Arda üçlüsü ve onların önündeki Baroş.
Bu üçlü üç 10 numara şeklinde yan yana oynayıp güzel futbolu yaratıyorlardı.
Duvar pasları, çapraz koşular, savunma arkası paslar, uzaktan şutlar, Arda'nın çalımları vs. ...
Önlerinde de Baroş onlara alan açabilecek, stoperleri bir oraya bir buraya çekebilecek hareketli oyuncuydu.

Bu sistemin kilit adamı Baros'tu. Santraforunuz o sistemde, o oyunun aksini oynarsa o çapraz koşuları, o savunma arkası koşuları yapamazsa arkasındaki 3'lü sıkışırdı.
Ve maalesef o sene 30 kişilik kalabalık bir kadro kurulsa da Baros'un yedeği Nonda, Ümit gibi değerli ama statik oynayan oyunculardı. Yani Baroa'a bağımlıydı takım.
Zira arkadaki Arda, Kewell Lincoln'ü yedekleyecek adamlar da yoktu. Ferdi Elmas'lar, Yaser Yıldız'lar başka tür adamlardı.

O sistemin yedeği Özer Hurmacı olabilirdi, Soner Aydoğdu falan olabilirdi hatta Emre Çolak olabilirdi ama o adamlar olamazdı.

Başkan yine hata yaparak arkasında durması gerekirken Skibbe'nin yardımcılarını gönderdi 5. haftada.

Devre arasına gelindi, Skibbe bu adamlara bu KLAB'a uygun yedekler istedi. Çünkü KLAB'dan biri eksilirse yerine girebilecek isimler onların sistemde yapabildiklerini yapabilen isimler değildi. Nonda, Ümit Karan, Hasan Şaş yine iyi oyunculardı ama sistemin oyuncuları değildi.

Sene başı da Sanctis, Meira, Kewell, Baros alındığı için bu Hakan'lar medyada iyi oyunlar oynadılar. En fazla transferin Skibbe döneminde yapıldığı, buna rağmen sonuçların alınamadığı propagandasını yaydılar ve devre arası transferi engellediler.

Hâlbuki sistem oturmuştu. Tek kalan bu sistemi yedeklemekti.
Devreye girmeden önce Galatasaray Hertha Berlin'i deplasmanda ezmişti, Beşiktaş'ı içerde ezmişti, Ankara'da üç deplasmanda net ve rahat galibiyetler almıştı.

Devre arası bu olaylar yaşanırken transferler gelmedi ve Skibbe bence orada istifa etmeliydi.

Etmedi.

2.devreye Lincoln cezalı, Kewell ve Baros sakat girdi, takım bitti.

Sivas deplasmanında, bence Ümit Karan kasten kırmızı gördü ve Galatasaray kaybetmeye başladı.

Bence Ümit Karan'a yeni yeniçeri ağalığı teklif edilmişti.

O maçları hatırlayın...

Skibbe kovulmadan 4-5 maç öncesine bakın. Sabri'nin kaç kez adamını kaçırdığına, Arda'nın isteksiz oyununa, Ümit Karan'ın hareketlerine bakın.

Bir de Skibbe kovulup Bülent Korkmaz geldikten sonra Sabri'nin ve Arda'nın takımın en çok koşan oyuncuları olduğuna bakın ilk 4-5 maç!

Kocaelispor maçına bakın Galatasaray'ın 2-5 kaybettiği ve Skibbe'nin kovulduğu. O maç Lincoln gol atınca sevinmeyen yerli oyunculara, Sabri'ye bakın.

Lincoln kapı dışarı edildi, Haldun Üstünel kendisini soyunma odasında tartakladı, Hamburg'a komik şekilde elendik, Meira gönderildi, Kewell stoper oynadı biliyorsunuz...

Bu dönemden sonra Hakan Şükür'ün Galatasaray hakkındaki söylemleri de yumuşamaya başladı.

Eskiden Sivasspor Galatasaray'a gol atınca, Sivas'a uğur getirdim diyen adam, bu söylemlerini tamamen değiştirmişti; çünkü bir gün Bülent Korkmaz yerine kendisinin o koltuğa oturabileceğini görmüştü.

Bülent Korkmaz, Skibbe'nin tüm yaptıklarını yıktığı gibi. Yanına da Hakan Ünsal'ı aldı. O Hakan Ünsal'la yedek kulübesinden antremanları yönettiler.

Ve çok geçmeden Hakan Ünsal gazetesinde şöyle yazdı.

Feldkamp gelir bir antremandan önce. Soyunma odasına girer. Oyunculara der ki Skibbe'yi gönderdiniz... Biraz onurunuz vs kaldıysa artık futbola odaklanın da takımı 2. yapın, Şampiyonlar ligine bari gidin.
Sonra Bülent Korkmaz girmiş odaya, Feldkamp'ı odadan çıkarmış ve demiş ki...
Bundan sonra onu değil beni dinleyeceksiniz ve şampiyon olacağız.
5. olduk o sezon. Ve o olayın ardından Feldkamp da kovulur. Kendilerini futbolcu yapan adamı önce Hakan Şükür, sonra Bülent Korkmaz kovdurmuştur.

Bu arada bu sezon 90 kilo maçlara kurtarıcı olarak giren Hasan Şaş unutulmasın. Lincoln'ü medyaya malzeme yapan Şaş da unutulmasın.

Ardından Bülent Korkmaz'ın yetersizlikleri ortaya çıktı ve kovuldu tabi ki.
Ümit Karan'lar, Hasan Şaş'lar da kovuldu.

Bu sezonla ilgili tuhaf bir ayrıntı da şöyle vardır. Bir Fenerbahçe - Kayserispor maçında, Kayserispor yeni stadını açtığı ilk maçta kaleci Volkan Demirel bir pozisyonda Eren Güngör'e tekme atmıştır ve direk kırmızı kart görmüştür.

Maçın hakemi de Bünyamin Gezer'di çok iyi hatırlıyorum.
O Eren Güngör, o zamanlar yeni yeni Milli oluyor ve o maçtan 2 maç sonra İspanya Türkiye maçı vardı.

Eğer Volkan o tekmeden dolayı hak ettiği cezayı alırsa 2 maç oynamadan İspanya karşısına çıkacaktı.

O maçtan sonra Fatih Terim'in genç millisi şöyle tuhaf bir açıklama yaptı.
Ayağım Volkan ağabeye çok sert geldi, bana tekme atmakta haklıydı.
O gece Fatih Terim'in kankası Ömer Üründül TRT'de sürekli iki cümlesinden birinde Volkan için canı acıdı çocuğun ondan böyle yaptı dedi.

Daha önce Volkan Koller'i iterken Çek maçında o Üründül bunun tam tersi konuşuyordu, büyük sorumsuzluk vs diyordu. Yada Lincoln'e diz vururken de farksızdı.
O kavgada da hatırlayın. Feldkamp dönemindedir. Hakan Şükür Lincoln'ü yerde kıvranır halde bırakırken Volkan'ı sakinleştiriyordu.

Neyse...

O günlerde yine medyaya yansıyan Volkan'ın gövdesine bilmem kaç dikiş atıldığıydı ama Volkan'ın üstsüz fotografında gögüsünde sadece küçük bir çizik görülüyordu.

Yani hepsi düzmeceydi ve Volkan minimum 2 maç ceza alması gerekirken, hiç akla mantığa sığmaya şekilde cezası tek maça düşürüldü bunun da arkasında çok Galatasaraylı Fatih Terim vardı.

2009-2010

Frank Rijkaard geldi takımın başına. İlk 7 hafta süper gitti her şey. Sabri ve Arda öğrenme derdindeydi. 2 ay sonra Arda Bosna Hersek'i yenemeyince Türk Milli takımı Dünya Kupasına gidememiş oldu, performansı sürekli dibe vurmaya başladı.

Sabri kendisini Rijkaard ile çok geliştirdi.

Servet onun futboluna ayak uyduramadı; hala röportajlarında bana güvenildiğinde iyi oynarım falan diyor. Bu şey demek aslında. Beni rahat bırakın ben kısa alanda pas yapmak zorunda olmayayım, kafama göre ileri çıkıp alanımı boşaltabileyim, istediğim gibi popom sıkışınca top şişirebileyim, yani çağ dışı oynayabileyim Feldkamp dönemindeki gibi... O zaman başarılı olabilirim demek bu.

Onu istemiyor tabi Rijkaard.

Şimdi Ankaragücü maçına bakıyoruz 2-4 biten. Servet bu sefer maçı bırakıyor. Maçta en çok ısıran adamlardan biri ise Sabri...

Yani her isteyen, her sevmediği adamı gönderebiliyor bu takımda ve yönetim buna her zamanki gibi ses çıkaramıyor. Ben Servet'in bu takımdan kovulması halinde Ahmet Kesim'le Kadıköy'e gidip 10-0 yenilmeye razıyım. Zira sene başından beri gönderin şu Servet’i diyorum.

Ama oyuncuya bağımlı kalmaya devam edeceğiz.

Yalnız artık şu var. Servet bile Rijkaard'ı gönderebiliyorsa nirvanaya ermişizdir artık. Daha fazla saçmalık, daha büyük üzüntü yaşayamayız.

Bu güzel.

Hıyarlıkta nirvanaya erdik artık.

Not: Bu yazıyı her yerde paylaşabilirsiniz bana sormanıza gerek yok, hatta lütfen paylaşın ben bunları yazmaktan yoruldum çünkü. Ne kadar çok kişi okursa o kadar çok mutlu olacağım

yazan extensor, yazı çok gerçekçi. kim okur kim okumaz bilmem ama, bir kişinin bile okumasına vesile olsam iyidir.

Stoned

2010-10-19T21:34:00.000+03:00

are you?

In a beach far far away

2010-09-18T02:12:00.002+03:00

Last Christmas

I gave you my heart

But the very next day, you gave it away

This year

To save me from tears

I'll give it to someone special

No Xmas now but now I will.

swearing is art

2010-09-13T20:11:00.002+03:00

yeah . fuck you . too.
fuck me? fuck you .
fuck you and this whole city
and everyone in it.
no. no. no. no. no.
fuck the panhandlers
grubbing for money.
smiling at me behind my back.
fuck the squeegee men
dirtying up the clean
windshield of my car.
get a fucking job.
fuck the sikhs
and the pakistanis
bombing down the avenues
in decrepit cabs.
curry steaming out their pores.
stinking up my day.
terrorists in fucking training .
slow the fuck down !
fuck the chelsea boys
with their waxed chests
and pumped-up biceps.
going down on each other
in my parks and on my piers.
jiggling their dicks
on my channel 35!
fuck the korean grocers
with their pyramids
of overpriced fruit
and their tulips and roses
wrapped in plastic.
ten years in the country.
still no speakee english .
fuck the russians
in brighton beach .
mobster thugs sitting in cafes.
sipping tea in little glasses.
sugar cubes
between their teeth .
wheelin' and dealin'
and schemin' .
go back
where you fucking came from .
fuck the black-hatted hasidim
strolling up and down
4 7 th street
in their dirty gabardine
with their dandruff.
selling south african
apartheid diamonds.
come on .
your wife deserves this.
fuck the wall street brokers.
self-styled masters
of the universe.
michael douglas-gordon gekko
wannabe motherfuckers
figuring out new ways
to rob hardworking people blind .
send those enron assholes
to jail for fucking life.
you think bush and cheney
didn't know about that shit?
give me a fucking break.
worldcom .
fuck the puerto ricans.
twenty to a car.
swelling up the welfare rolls.
worst fucking parade
in the city.
and don't even get me started
on the dominicans.
'cause they make
the puerto ricans look good .
who's this fuckin' guy?!
get the fuck outta here!
fuck the bensonhurst ltalians
with their pomaded hair.
their nylon warm-up suits.
their st. anthony medallions.
swinging their jason giambi
louisville slugger baseball bats
trying to audition
for ''the sopranos.''
fuckin' crack
your fuckin' head open !
fuck the upper east side wives
with their hermes scarves
and their $50
balducci artichoke.
overfed faces
getting pulled and lifted
and stretched all taut
and shiny.
you're not fooling anybody.
sweetheart.
fuck the uptown brothers.
they never pass the ball .
they don't want to
play defense.
they take five steps
on every layup to the hoop.
and then they want to
turn around
and blame everything
on the white man .
slavery ended 1 3 7 years ago.
move the fuck on .
fuck the corrupt cops with
their anus-violating plungers
and their 4 1 shots.
standing behind a blue wall
of silence.
you betray our trust!
fuck the priests
who put their hands
down some
innocent child's pants.
fuck the church that protects
them . delivering us into evil .
and while you're at it.
fuck j .c.
he got off easy --
a day on the cross.
a weekend in hell .
and all the hallelujahs of the
legioned angels for eternity.
try seven years
in fucking otisville. j .
fuck osama bin laden .
al qaeda.
and backward-ass cave-dwelling
fundamentalist assholes
everywhere.
on the names of
innocent thousands murdered .
l pray you spend the rest
of eternity with your 7 2 whores
roasting in a jet-fuel fire
in hell .
you towel-headed camel jockeys
can kiss my royal lrish ass.
fuck jacob elinsky.
whining malcontent.
fuck francis xavier slaughtery.
my best friend .
judging me while he stares
at my girlfriend's ass.
fuck naturelle riviera.
l gave her my trust.
and she stabbed me in the back.
sold me up the river.
fucking bitch .
fuck my father
with his endless grief.
standing behind that bar.
sipping on club soda.
selling whiskey to firemen
and cheering the bronx bombers.
fuck this whole city
and everyone in it.
from the row houses of astoria
to the penthouses
on park avenue.
from the projects in the bronx
to the lofts in soho.
from the tenements
in alphabet city
to the brownstones
in park slope
to the split-levels
in staten lsland .
let an earthquake crumble it.
let the fires rage.
let it burn to fucking ash .
and then let the waters rise
and submerge this whole
rat-infested place.
no.
no. fuck you .
montgomery brogan .
you had it all .
and you threw it away.
you dumb fuck!

La Loba'ma teşekkürlerimle, okudum yine içim rahatladı.

ASq in Real @ Istanbul

2010-09-02T12:50:00.004+03:00

seneler öncesinden bir adam şu anda sabiha gökçen'e doğru uçuyor. aynı saflarda yan yana durduğum, battlefield comrade'ım 8 yıldan sonra istanbula geliyor. istanbul sokaklarını emain macha gibi domine etmek üzere. bunun şerefine günün şarkısı K-Lapso > Ciclosporina olmaz da ne olur? once a paladin, always a paladin.

Garfield Kuralları

2010-08-30T21:03:00.002+03:00

Madde 1 : İnsanlar yorgun doğar, dinlenmek için yaşar.

Madde 2 : Çalışmak yorar.
Madde 3 : Gündüz dinlen ki gece rahat edesin.
Madde 4 : Yatağını kendini sevdiğin gibi sev, içinden çıkamayacağın gibi yap.
Madde 5 : Yarın yapabileceğin işi bugün yapma.
Madde 6 : Bugünün işini yarına bırakma, erteleyebileceğin kadar ertele.
Madde 7 : Dinlenen birini görünce otur ona yardım et.
Madde 8 : Oturmak mümkünse ayakta durma, yatmak mümkünse oturma.
Madde 9 : Tembellikten kimse ölmemiş.
Madde 10 : Çalışma isteği duyunca biryere otur isteğin geçmesini bekle.

RIZLA+

2010-08-29T19:09:00.001+03:00

"it's what you made of it"

You're simply the best,

better than all the rest

Better than anyone,

anyone I've ever met...

yazasım çok ama yazarım yok

2010-08-24T00:29:00.003+03:00

evil bunny :)

böylesi karardı içim, ama dışım bu kadar sevimli değil. fotoğrafı bir oyun için eklediğim bir kızın paylaşımlarından arakladım. kaynak göstermedin diyene ahanda burada;

kaynak kıçım.

olmayan sevgiliyi aldatmak

2010-08-16T19:55:00.007+03:00

olmayan sevgiliyi aldatmak hissiyatı doğdu içime az önce. oysaki akşam yemeği olarak beyaz şarap ve üzüm kombinasyonuyla, uykuya transit dalacak bir havadaydım. şimdi şişe kesin biter. şu güne kadar düzenli olarak şarap tüketebilen bir insan olamadım. çok da sevmem zaten, köpeköldürenden başka şaraplar hep bir garip geldi, eğreti durdu üzerimde. taa ki iki sene önce bozcaadaya yolum düşene kadar. orada bana en çok hitap eden şarabı buldum, başka da içmem kolay kolay derken, bu gün işten gelirken otomatik bir şekilde migrosa dalıp şarap reyonunda buldum kendimi. alma kriterim sabit. beyaz olsun, şişesi ilginç olsun. eve gelip de soğutana kadar farketmedim, benim şarabımın rakip firmasının şarabıymış. sanki oradan bir kafa uzanıp "aldatıyorsun demek bizi" diyecek gibi geldi. çocukça birşey, ama hüzünlendim işte. olmayan sevgililer bile sadakat bekliyorken, ben nasıl yaşayayım akıl kârı değil. bu aralar en yakın dostların bile bilmediği, hatta öğrenemeyeceği sırlarım olmaya başladı. hatta burada da çok anonim olmadığım için yazmayacağım şeyler. kimbilir, belki farklı bir imzayla, farklı bir mecrada kaleme alınabilirler. karanlık olanlar can yakarken, aydınlık olanlar değişik düşüncelere garkediyor insanı bir şekilde. çok da üzerinde durulabilecek bir şey olmasa gerek. yorulup da dönecek takatim kalmayınca evimi, fazla vakit yok deyip sixpack aldığımda rakımı, winston aldığımda evde bekleyen sigaramı, marilyn manson beklerken dido dinlediğimde kendimi aldatıyorum zaten sürekli. bu kadar orospu çocukluğuyla nasıl yaşıyorum tartışma konusu. hayır, performans sürekli olsa, olduğunda da aldatsam en azından istikrarlı bi orospu çocuğuyum diyeceğim ama gel gör ki o da yok. "nothing i have is truly mine" dönerken kulaklarımda hatıraların bile benim olmadığını farketmek yaşanmışlıklara din iman sövmek gibi aslında. hangisi mantıklı, hangisi değil çok değişik bir ikilem. sadece 2 saat önce, dün dedesini kaybetmiş bir insanı teselli etmek için tam tersini söylüyordum oysaki. şimdi tam tersini yaşıyorum. ama tekrar olsa tekrar söylerim herhalde. "do not fear from going to the funeral. think it is as a last goodbye to the loved one. i know, saying farewell is bitter, but we have to embrace death and accept it as it is. i wish i was with you; to be right near you when you need a shoulder. memories will stay with you forever, and good memories are the best things on this earth." boşa yazmadım o kadar "tell me lies tell me sweet little lies" diye. duyduklarım ve söylediklerim hep aynı paralelde herhalde. ama artık sıkılmanın kaynağına inmeye başladım. son umutlarımı kraliçenin bir şövalyesine saklamaya başladım. ilk tanıdığım günden bu güne 9 sene geçmiş, ve biz bir şekilde görüşeceğiz demişiz. sözü gerçek kılmak ona düşmüş. bambaşka bir ülkede hiç tanımadığı bir insana misafir giderken sadece şu üç soruyu soran adam sadece benim arkadaşım olabilirdi zaten. "1. Should we bring any bedding to sleep on / in ? 2. How far do you live from the "centre" of the city? 3. Do you like a good Single Malt Scotch Whiskey? ; ) " bu vesileyle de kraliçeye saygılarımızı sunmak, manyak bir briton ve kız arakdaşı ile eski pagan tanrılarına bağlılığımızı göstermek, ve becerebilirsek karşılıklı birkaç şişe cask strength indirmek üzere adaya gitme mecburiyetimiz de kucağımıza düştü. Manawydan fab Llŷr istek kabul ediyor sanmıyorum, çok dramatik de gelebilir onlara bu ama, eğer ki bu dünyadan bir kalp kriziyle gideceksem, 2010 bitmeden Stonehenge'de olmasını tercih ettiğimi kendisine ilettim. bakalım, çarkların dönüşü neyi gösterecek. bir hayatın bitmesine yeryüzündeki en uygun yer orası geliyor nedense, hala. dostları aldatmadığımı göstermek adına. köprüden en son geçtiğimi göstermek adına.

eve dönmek adına.

Pain is Necessary!

2010-08-16T19:34:00.002+03:00

Life is hard.. Love is confusing.. Pain is necessary.

Borozan

2010-08-14T15:31:00.000+03:00

dinsizler bana danışır,

zındıkların aklı benim,

hacılarla her gece ben,

ne hatimler indiririm!

sen unut iftarını, ben aklımdan tutarım,

adamım bu sevaplara ben bakarım, YANARIM!

benim adım üç aylar, bir ay recep bir ay şabaaaan,

ramazanı sevsinler rakısız geçmiyor zamaaaaaan!

yavşak yollamış, ben de atayım burada bulunsun dedim.

nice ramazanlara :)

Sweet Truth

2010-08-13T21:47:00.000+03:00

bring it on!

Locked inside this cage again

2010-08-09T19:35:00.000+03:00

Bu sadece saflıkla alakadardı. Koşulsuz sevgi, bağlılık ve cesaret ile de. Kime sorsalar aynısını söylerdi, herkes çok sever, bağlılıktan ödün vermez ve yeri geldiğinde canını bile ortaya koyardı. Bunu söylemeyen yoktu, sorsanız, inanmayan da yoktu. Herkes bir diğerine, Gaia’ya bağlı olan ruhlar gibi bağlıydı. Herkes bir diğerini o ruhların Gaia’yı ortada bıraktığı gibi bıraktı. Bilaistisna herkes. O hariç.

Unutulmuş bir zaman diliminde Gaia var oldu. Umbra ve yansıması olan dünyayı yarattı. Umbra’yı tüm hayvanların ruhlarıyla doldurdu. Gaia Tabiat Ana mıydı, yoksa Tabiat Ana mı Gaia’ydı bilmem, zaten hikayeyi bildiğimden bile emin değilim. Bir gün Gaia yarattığı tüm bu ruhların var olma hakkını zaman kadar eski düşmanına karşı savundu. Kaybedeceğini bile bile savundu. Ve onlar için savaşırken çocuklarından yardım istedi. Onları yaratmak için harcadığı güç ile bu kadim düşmana karşı durması mucize olurdu zaten. Çocuklarından hiçbiri bu çağrıyı yanıtlamadı. Biri hariç. Zincirlerini kıran kurt anasının yardımına koşmakta anlık bile olsa tereddüt etmemişti, tek başına bir şansı olmamasına rağmen. Bu savaşa müdahil olduğu anda Gaia’ya kalkan o eli bileğinden ısırıp, bırakmadan kendisiyle beraber başka bir boyuta kendini sonsuza kadar hapsetti. Çocuğunun çektiği bu acıya karşı kayıtsız kalamayan Gaia, diğer yaratılmışlardan enerjisinin büyük bir kısmını çekip, düşmanına karşı durmak adına boyut kapısını yırtıp çocuğunu oradan kurtardı, kendi düşmanıyla sonsuz savaşına devam etmek için. O günden beri werewolflar Gaia’nın mirasını koruyabilmek adına bildikleri en iyi şekilde mücadele verdiler.

Oysaki herkes çok bağlıydı. Bağlı, onurlu, cesur, sadık olmayan kimseyi tanımadım ben hayatım boyunca. Herkes erdemliydi, herkes her şeyin en güzelini istiyordu onun için. Ben hariç. Uzaktan izleyen, düşünen, irdeleyen ben hariç.

[Locked inside this cage again]

Kendi çapımdaki sonsuzluğum boyunca mahkum olabilirdim herhangi bir boyutun herhangi bir düzleminde. Koşarak giderdim buraya hem de, severek. Güzel bir şeyler yapmanın mutluluğuyla, iç huzuruyla hem de. Gaia’mın yardımına koşar gibi. Gözüm kapalı. Dünyasını koruma görevine beni bırakmasa bile giderdim, ikinci bir düşünceye fırsat vermeden. Giderdim. Sen hariç herkes için.

[Locked inside this cage again]

Inside Your Mind

2010-08-02T19:06:00.003+03:00

Goddess in Past

Sing The Right From Wrong

2010-07-20T20:01:00.002+03:00

Tarja Turunen - Sing for Me

Youtube

It's getting hard to breathe.
Darkness in my head fights me.
There's a little devil in my mouth
Writing ugly words for you to shout.
The virgin soul that lived in me
Is raped by insecurity
I need you to sing

Sing for me my love
Sing the right from wrong
Here inside my mind
Truth is hard to find

It's getting too crowded here
All alone and playing with my fear
I don't want this anymore
I've tied myself down to the floor
I need you to sing.

Sing for me my love
Sing the right from wrong
Here inside my mind
Truth is hard to find

Sono mihi
Sing for me
Sono mihi
Sing for me
Sono mihi
Sing for me
Sono mihi
Sing for me
Sono mihi

Sing for me my love
Sing the right from wrong
Here inside my mind
Truth is hard to find.

Boşa yaşanan dakikalara özel olarak üretilmiş sanırım. Ya da ben öyle anladım.

wake up

2010-07-17T17:48:00.000+03:00

wake up, wake up;

there is an angel in the fog.

Always look on the Dark Side of Life

2010-07-16T07:31:00.000+03:00

The more you say, The more i defy you

2010-05-26T10:22:00.001+03:00

All around the world.

more than words

2010-05-26T09:42:00.002+03:00

I give you your wings, please try to fly,
We've always wanted to say to the Earth "goodbye".
Wherever I look I see only you.
Wherever I travel I try to find you.
Roads to love are not easy straight,
They lead us with troubles to the fairy land.
Believing in angel you'll go to Paradise,
You'll search me there, it'll be my surprise.
My soul will be covered with lightly spring grass.
My voice will sing to you about the love of us.
You'll recognize me an angel to be,
We'll meet in the Heaven and always be free.
Happy Birthday, my honey! I always love you.
I wish you to be happy & believe me, it's true!!!!

Kadın

2010-05-15T06:24:00.005+03:00

25.04.10 / Havaalanından 34 saat 22 dakika sonra

barış için gerekirse ossururum beyin tasına

2010-05-09T21:04:00.002+03:00

bu hasta halimle fütursuzca sövdürdü bu kare. benim şişmiş bademciklerim bunun beyninden 3 kat büyük değilse, neanderthal adamıyım, primatım sayarım. başım çok ağrıyo. uyuyunca kabus görüp, uyanınca bunalıma giriyorum. çocukluğumdan beri aynı bu yüksek ateş hali. ha bu arada, kadın uçağa binip gittikten sonra geri dönme sözü verdi. o dönerse beynimde ben de yazarım. meraklısına :)

hoi

2010-04-02T15:18:00.000+03:00

özlenen insanları görmek, sarılıp kalmak ne güzelmiş yahu. irlandalıyı, 20 senelik kadim dostumu, nonda serhan'ı, andaç'ı, beyoğlunu. müdürümün kulaklarını çınlattım akşam. baloncuk atan tabancalardan aldım. kafam güzeldi yine. çok insana "seviyorum hülen" dedim. tell me lies tell me sweet little lies tadında devam ettim. sonra yine sana sarılıp uyudum. pembe hakikaten çok yakışıyor sana. unisex parfümlerden uzak dur. ben sana yakışan tek kokuyu gösterdim işte, sevdin de. uyurken saçlarımla oynaman ne hoş. you know i am so much in love with you. ellerin kirliyken ayrı bir güzel. bırakmasana beni? "and i kissed her goodbye, said all beauty must die" pelinotu lazım diye bağırsam işyerinde deli derler. but i am loaded. halisünatif tüketim maddeleri, sizi annem gibi sevdim.

Kısa Notlar

2010-03-30T10:49:00.002+03:00

kısa kısa yazalım. ölmediğimiz sadece fotoğraflardan belli olmasın.
*
yaşıyorum efem, yazasım gelmese de genel itibariyle, moraller bir kısım yükselmese de hiç, bir şekilde yaşıyorum. bu aralar sadece tartıya çıkınca gülümseyebiliyorum. bir anlık motivasyonla girdiğimiz süreç, şu andaki fazla suları saymazsak 10 kiloya ulaştı. kalıbı küçültmeden kilo verme denemelerimde en başarılısı bu, inat ettim, küçülmeyeceğim :)
*
üstünüze afiyet üşengeçlik ve tembellikten neredeyse 10 gündür sadece ağız kokusunu engelleyen haplar ve gargaralarla idare ediyordum, moraller düdük seviyesindeyken ben diş fırçalayamam da. bu sabah bir güzel traşın üstüne diş fırçalama seansı. dişetleri kanadıkça daha çok bastırdım fırçayı, sonuç kıpkırmızı bir lavabo. ama aynaya şöyle bi baktım da, vampir olsam karizma paçalardan akarmış arkadaş, kan bi insana bu kadar mı yakışır?
*
irlanda şarkıları bu aralar gülümseten ender şeylerden. aç yanına jameson'u, kaptır bir kısım birayı, hey gidi ondan sonra, o atmosfere can mı dayanır?
*
pis midem bulanıyor bu aralar. herdaim hem de. bi geçenlerde güzel bi yemek yemiştim. o ara geçti. sonra tekrar cıvıdı. küfredicem mide gibi temeline. ibişliği mi tutuyor nedir.
*
yaz tatili planlarına rusyanın kuzeyinden başlayan kaç tane öküz tanıdı acaba insanlar. biri benim.
*
yaz sonu minsk'de bir düğüne iştirak etmem gerekecek sanırım. daha yerli düğünlerin adetini bilemeyen ben ecnebinin düğününde ne bok yiyecem tartışılır. geline votka mı takılır orada? bir süredir tanıştığım bir ablaya sorduğum kadarıyla, genelde kilise seremonisinden sonra gelin yahut damadın evine gidilip ayı gibi içilirmiş. damat istanbullu, gelinin evine gidilecek mecbur. enternasyonal rezilliklere ne kadar hazır minsk? acaba bizden haberdar olma ihtimalleri nedir?
*
yaklaşık 10 gündür hastaydım, ne boktan bir şeymiş yahu. insanlara çaktırmamaya çalışmak da cabası ama, ölcektim lan, nefes alamadım uzunca bir süre.
*
3-4 sabahtır sabah 4 ile 5 arasında kalkıyorum. sonra uyu uyuyabilirsen. bir yerlerde bir arıza var ama bilemedim sebebini. öleceğim yaklaştı herhalde. goodbye cruel world :'(
*
anita blake serisi. acil okunmalı. hem uzun soluklu bir seri, okuyacak kitabınız olur, hem de ruh hastası bişi işte. güzel. sonra solomon kane. çok başarılı. her ne kadar püritanlar ile dünya görüşümüz farklı olsa da, o da hasta ruhlu bir kahraman. severim. hatta yakın zamanda sinemaya filminin de geliyor olması lazım. hem okuyup hem izlemeli.
*
müdürüm yok bu gün. kravat falan da takmadım. traş da olmiycaktım da, onu yapasım tuttu. kravata ben kadar kıl olan 500000 kişi bulabilirim diye tıklayasım var feysbukumuza.
*
melek takıntım artmaya başladı bir kısım ejderhaların yanında. yeni dövme yolda. umarım gaza gelmem, çok düşündürmeye başladı bu aralar. bir çift kanat daha, bir ejderha ve bir fairy angel istiyorum. gelen yorumlar "hapishane kaçkınına dönersen sana sarılmam" seviyesinde. yıldız tarihi bi milyon, kafa binbeşyüz, sarılmazsan sarılma güzelim, ben de yorganıma sarılırım.
*
ne dünyalar kadar ne yerden göğe, Galatasaraylıyım de göğsünü gere gere.

» _ «

2010-03-27T23:01:00.002+02:00

In the Name of God, Impure Souls of the Living Dead Shall Be Banished in Eternal Damnation.

AMEN.

Awful Truth

2010-03-26T20:28:00.000+02:00

cheers

2010-03-20T12:46:00.001+02:00

izlenmez. dinlenir.

St.Paddy's

2010-03-17T22:01:00.000+02:00

Happy St.Paddy's day, to all.

...

2010-02-21T11:13:00.002+02:00

Try not. DO!

u r

2010-02-13T12:46:00.004+02:00

"belki de bir sene önce karşılaşmamamız benim şansım değil, senin şanssızlığındır?"

gördüğüm her duvara "NO FATE!" diye kazımam da benim dengesizliğim olsun o zaman.

noone

2010-01-13T18:51:00.000+02:00

you will not, i will.

End is Near

2010-01-11T19:06:00.000+02:00

hazır mıyız?

You met me at a very strange time in my life (5)

2009-12-22T13:23:00.005+02:00

Cuma, 16.00, Hastane
Hastaneden çıkalı fazla olmamıştı. Doktorunu koltuk değneklerini bırakmak üzere ikna etmeyi kafaya koyduğundan beri ancak gücünü toplamıştı hastaneye geri dönmek için. Fizik tedavi süreci biraz zor olmuştu ama şanslıydı. Kaza yaptığı anı hayal meyal hatırlar gibiydi. En büyük şansı sadece tek bacağında kırıklar oluşmuştu. Artık şans mı, şanssızlık mı, ne denir ise. Hastaneye girdiğinde, doktoruyla görüşmek üzere yolunda elinden geldiği kadar hızlı adımlarla giderken bir hemşire eline bir zarf tutuşturdu. Sadece adı yazıyordu. Ne pul ne damga, muhtemelen fatura filandır dedi içinden, hiç anlamazdı bu sigorta işlerinden, zaten anlaması da gerekmiyordu. Doktorunu güç bela ikna etti koltuk değnekleri hususunda. Ağır kaldırmayacak, çok yürümeyecek hatta gerekmedikçe ayağa bile kalkmayacaktı. Başucunda o şeyleri görmektense her şeyi kabul etmeye dünden hazırdı. Zaten deli miydi adam, neden kalkacaktı ki ayağa? Haftalarca süren fizik tedaviyi, muayeneleri, doktorla konuşmaları hatırladıkça sıkıntıların tam içine düşüyordu zaten. Neden sonra hastaneden çıkıp taksiye bindiğinde aklına geldi zarfı açmak. İlk gördüğü çöpe atmamış olması bile garip geliyordu. Bir A4 kâğıt düzgünce ikiye katlanmıştı, içinde bir telefon numarası ve bir harf vardı. Önce sinirlenir gibi oldu, hemşirenin yaptığı bir şaka mıydı ki bu? Sinirle kâğıdı buruşturup camdan atmaya yeltenecekken vazgeçti. Şu numarayı arayıp haddini bildirmeliydi densize. Sinirden titreyen ellerle numarayı tuşladı ve beklemeye başladı. “Efendim?” dedi bir kadın sesi, tanıyamamıştı, nasıl bir gürültüyse fondan gelen. “Biraz önce bir zarf içinde bana bu numarayı verdiler, kiminle görüşüyorum acaba?” dedi adam. “Yaklaşık saatte 230 kilometre süratle kendisinden kaçmaya çalıştığın kadın” dedi daha cümlenin ortasında tanıdığı o ses. Ne diyeceğini bilemiyor bir halde kaldı adam bir an, “Sen” deyiverdi. “Evet, ben. Seni uyurken izlemek zorunda kalan ve haftalardır telefonunu bekleyen ben”. İçi buruktu adamın, çadırda tek başına uyanmasına sebep olan, numarasını bulabilmek adına her şeyi yapmaya hazır olduğu kadın şu anda karşısındayken, konuşamıyordu bile. “Konuşmana gerek yok, aslında konuşulacak bir şey de yok” diye devam etti, “Artık benimle konuşmak istemediğine karar vermiştim bunca hafta bekledikten sonra ve en sonunda gelen iş tekliflerinden birini kabul ettim, yarın akşam uçuyorum” Hassiktir, hassiktir, hassiktir! Neden aramıştı ki bu numarayı zaten. Dertsiz başına dert almaktan da beterdi bu. “Neden?” diye sordu cevap almayı ummaksızın. “Sorma, çok uzun hikâye, bir gün görüşebilirsek anlatırım sana” dedi kadın. “Nasıl olur, yarın uçuyormuşsun, saatlerce vaktimiz var işte ne demek vaktimiz yok?” diye serzenişte bulundu adam. “Seni görebilecek durumda değilim, biraz kötü bir haldeyim. Bu haldeyken görüşmesek daha iyi olacak” diye gelen yanıt karşısında söyleyecek hiçbir şeyi yoktu aslında.

“Seni görmek istiyorum, bu numarayı bulmamın senin gitmenden hemen önce olması tesadüf olamaz”
“Ben de seni görmek isterdim ama maalesef imkânsız”
“Hiçbir şeyi değiştirmeyecek bile olsa sabaha kadar ısrar edebilirim bunun için. Lütfen.”
“Neredeyse ölüyordun benim yüzümden be adam, ne bu ısrar?”
“O sadece tesadüfî bir kazaydı, senle ne alakası var?”
“Herkese yalan atabilirsin, ama bana atmayı deneme bile.”
“ … ”
“Fikrini değiştirebilmek için ne yapmalıyım?”
“Sadece evet demen yeter”
“Peki, bu inadına elimden gelecek bir şey yok. Yarın saat 1330’da tünelde o zaman. Bu numaradan ararım seni.”

Yarına kadar geçecek süre şimdiden azap olmuştu adama. Doktoruna verdiği sözleri de düşününce, gülmeye başladı. "En azından değecek bir şey için tutmuyorum sözümü, doktor da bir şey demezdi herhalde” diye düşündü. İnip evine çıkması biraz zor olsa da, varıp yatağına yattıktan sonra, ilaçların da etkisiyle uykuya dalması geç olmadı.

Cumartesi, 1337, Tünel etrafındaki herhangi bir cafe
Yedi dakika geç. Yedi. Severdi aslında yedi sayısını ama şu anda duymaya bile tahammülü yoktu. Allahın belası bacak daha hızlı adımlamıyordu işte. Kapıdan girdiğinde kadın karşısındaydı işte. Bir koltuğa gömülmüş, elinde kahvesi, el sallıyordu ona. Karşısına oturduğunda yüzünde oluşması muhtemel bir hayret ifadesine engel olabilmek için tüm iradesine ihtiyacı vardı. “Çok güzelsin her zamanki gibi” deyiverdi, derken bile bunun bir hata olduğunu düşünüyordu. Burnu, gözleri. Kadın birinden dayak yemiş gibi duruyordu ve bu adamın içindeki üzüntü ve nefret duygularını aynı anda ateşlemeye yeterdi. “Siktiret güzelliği” dedi kadın. “Sana anlatacaklarımı dinle, sonrasına sakla iltifatlarını”. Sonra kadın konuşmaya başladı, neden gittiğini, neden gitmesi gerektiğini, hangi sorulara cevap arayıp bulduğunu ve sonunda nasıl huzurlu olduğunu. Adam iki üç defa mola istedi, hem duyduklarını hazmetmek, hem de sigara içmek adına. Boştu içtiği sigaralar, gönlünce içebilirdi nasıl olsa. Bir sigara dönüşü “Sence sigarayı bırakmanın zamanı gelmedi mi?” diye sordu kadın ve cevap beklemeden devam etti hikâyesine. Hakikaten, hiç dikkat etmemişti ama kadın onca kahve ve konuşmaya rağmen hiç eli gitmiyordu. Neredeyse bir saatten fazla konuştu kadın, her şey açıklığa kavuşuyordu her geçen saniye. Adam sevinsin mi, üzülsün mü bilemedi.

Cumartesi, 1627, aynı yer
Kadın hikâyesini bitirdikten sonra çok uzun süre konuştular. Ertelenen her konuşma bu gün vücut buluyordu sanki. Kadının uçağına hala saatler vardı ama adam kendini kötü hissetmeye başlamıştı bile. “Hadi gel, bu güne daha değişik bir şekilde devam edelim, ne zamandır pasaja da gitmedim zaten” cümlesinin ardından, karşılıklı kadeh tokuşturmaları arasında kalan zaman dilimi çok ama çok kısaydı.

Cumartesi, 1905, Çiçek Pasajı
“Valizim çok ağır ve bu yağmurda yalnız kalmak istemiyorum, bana yardım eder misin?”
“Seni yalnız bırakacağımı nasıl düşünebildin?”
“Ama soğuk ve kıyafetin bu havada çıkmaya müsait değil”
“Orası benim problemim, hadi kalk da yola koyulalım”

Cumartesi, 2145, Zeytinburnu
Adam yürümekte güçlük çekse de, çaktırmadan taşıyordu valizi, hakikaten çok ağırdı ve kadın yardım istemek zorunda olmasa istemeyeceğini biliyordu şu anda. Yağmurdan sırılsıklamdı ikisi de. Ama tramvaya tinerci çocuklar gibi koşarak asılmaları, yağmur altında kadının onu öpmesi, tekrar o güzel anları yaşamaya başlar gibi olmaları muhteşemdi. Rüyada gibiydi adam ve kadın da sanki rüya görüyormuş gibi davranıyordu. “Bu günü beraber geçirmeseydik, inan kendimi çok zavallı hissedecektim, teşekkür ederim” dedi kadın, gözlerinde değişik bir bakış vardı. Sadece sarılmakla yetindi adam. Güzel anların bitmesine sadece dakikalar vardı. Ve bu durumdan hiç hoşnut değildi.

Cumartesi, 2213, Havaalanı
“Yukarı gelmene gerek yok, zaten benim yüzümden gereğinden çok fazla yoruldun” “Zaten üzerimde gelebileceğimden çok fazla metal var, gelemem maalesef”
“O zaman bu seferlik veda etmemizin vakti geldi”
“ … ”
“Asma suratını, önümüzdeki ay, bilemedin en geç üç ay sonra yanındayım”
“Söz mü?”
“Sen üç ayda kendini toparlamaya bak, yazın gördüğüm gibi olmanı istiyorum, bu haline gözüm bile alışmadı. Hoş, bunları derken sanki ben güzel bir şeye benziyorum ya, benimki de laf işte”
“Sana çok güzelsin dediğimde yalan söylediğimi düşünmüyordun herhalde. Bunlar hiçbir şey, hemen geçecekler ve sen her zamankinden de güzel olacaksın.”
“Benim için yaptığın her şey için teşekkür ederim. Hiç kimse yapmazdı bunları”

“You know, You met me at a very strange time in my life”

2010 - Beklentiler (miş)

2009-12-21T10:43:00.003+02:00

beklentilerini minimumda tutmaya çalışan bana, manidar olmuş böyle bir mim gelmesi. elimden geldiği kadar çoğaltarak yazayım ki, boş adam intibası yaratmayayım okuyan gözlerde.

1. Yaza kadar hayatta kalmak. Bozcaadayı özledim.
2. Seyahat. St. Petersburg ve Sibirya'yı görmek. Özellikle Ağustosta Sibirya. Millet burda yanarken orada akrabalarımı görmek istiyorum. Kan bağım olmayan Kutupayılarını da görsem olur tabi :)
3. Güzel şarkılar. Bunun için sana da görev düşüyor okuyucu, ahanda ne güzel içilir dediğin şarkıyı görünce üşenme, at utku91@gmail.com 'a. Sevaba girme garantin yok, hatta suça teşvikten yakabilirler de öbür tarafta, bilemem neye inanıyorsun. Ama ben de sana aynı paralelde şarkılar gönderirim, rakı paylaştıkça azalır, kafa paylaştıkça artar.
4. Yeni dövme. Aslında çok önemli olmasa da, istiyorum Derfel'in benle beraber yaşlanmasını.
5. Susmak.
6. Biraz daha susmak.
7. Her gün Bay J'nin programını kaçırmadan dinleyebilmek.
8. And last but not least, a White Lily. You know, I am a sucker for lilies.

bu kadardır bu kişinin istekleri, beklentileri. kastım kastım bu kadar çıktı, affolsun. yazmak isterlerse eğer, minem yazsın, cer hanımcıım yazsın, efsa yazsın. istemiyorlarsa zorla yazdıracak halim yok.

alive and kickin' it

2009-12-15T19:48:00.003+02:00

ölmedim daha. valla. kendi kendime yazıyorum çünkü kimsenin okumadığına eminim. kendimi kandırsam yeter. hayat değişik, boktan mı değil mi karar veremedim. kadınla adamı yazamadım. tutamadığım bir söz daha. ama adamın dinlediği şarkıları buldum, geçen akşam birkaç misafirim vardı, naif bir bayan olanı "91 ruhumu daralttın, balkondan atlamayı düşünüyorum" dedi :) diyemedim bir şey, allahtan naif bir bay olanı sekti, senin işin de zor be abi diye. ben bir ince devam ediyordum.

La Loba, müzik ufkumu açtığın için teşekkür ederim. cer, oralarda bir yerlerdesin, her ne kadar sıkça haberleşemesek de. maç teklifini kaçırmadı isem, hangi maç olduğunu filan ilet bir ara, ben bilet için zorlarım imkanları. minem, minemsin işte, fazla söze ne hacet. tek tek insan sayacak takatim yok. arada insan gibi hisettiren herkese teşekkürler. bir süre daha yaşamaya kararlıyım, bozcaadayı tekrar görmeden ölmek yok. yani, umarım. 91 alive and punchin' it. do you?

мой ангел

2009-11-13T09:53:00.003+02:00

oh yes i'm the great pretender
pretending i'm doing well
my need is such i pretend too much
i'm lonely but no one can tell

oh yes i'm the great pretender
adrift in a world of my own
i play the game but to my real shame
you've left me to dream all alone

too real is this feeling of make believe
too real when i feel what my heart can't conceal

oh yes i'm the great pretender
just laughing and gay like a clown
i seem to be what i'm not you see
i'm wearing my heart like a crown
pretending that you're still around

too real is this feeling of make believe
too real when i feel what my heart can't conceal

oh yes i'm the great pretender
just laughing and gay like a clown
i seem to be what i'm not you see
i'm wearing my heart like a crown
pretending that you're
pretending that you're still around

Queen'e sarı kırmızı çektirmiş gibi oldum ama kusura bakılmaya. Güzel şarkıydı vesselam. Maskenin ardındakileri görebilenlere gelsin :) Ayılmadım son günlerde o yahut bu şekilde. Selam olsun 3+ boyutta görenlere. Bu arada adamla kadının hikayesine devam etmeye karar verdim. Bir akşam yeteri kadar içebilirsem yazmak ilk işim. Biraz işin tıp kısmını çözmem lazım ama olsun, sarhoş kafayla kurgulanır o. Gerisi aynı. Ölmedim daha. Kısa vadede de ölmeye niyetim yok. Özlenen insan sayısı (Çok) İçilen sigara (3 ç. iyi) Alınan alkol (6 idare eder) kalori (bilmiyorum ama maksimum 1000) okunan kitap (biricit consun günlüğü). Bu aralar şarkı ufkum açıldı ama. Çok değişik şarkılar çıkartıyorum geçmişten. Bi ara playlist atasım var ama üşeniyorum. Cadım olsa etraflarda o host ederdi 2 dakikada, içerdik msn msn. Ama sözü var enişteyle beraber alkole çıkıcaz topyekün. Artık gelip de aramıyorlarsa onların eşekliği. Sonra bir de şey var, V başladı. İzleyin anacım, güzel bişi. Dollhouse da güzel. Sonra Supernatural zaten güzel. Hatun olsaydım, kesin gider dünyanın öbür ucuna şu Dean Winchester tiplemesini bulurdum. Jensen Ackles yeryüzünde tek kıskandığım erkek, itiraf ediyorum. Bugün cuma, saatler 14.35 şu anda. Göğsümdeki kısmi acıyı saymazsak, her şey yolunda. Yaz başına kadar yaşiim yeter ya. Bi bozcaadayı çok özledim, birkaç fotoğraf çekmem lazım, bir de telefon konuşması. Sonrası için bir talebim yok. Olanlar da geçersiz olsun zaten.

this is our life, good to the last drop. it doesn't get any better than this

Uzatmalar

2009-11-06T13:24:00.001+02:00

geçen gün hiç tanımadığım bir kızcağızın okul masraflarını üstlendim ne alakaysa. gecenin düdük saati ayık kafayla yaptım bir de bunu. sağolsun ufug başganımın da yönlendirmesiyle gazladık western uniondan ihtiyacı olan miktarı. atla deve bir miktar da değil hani, bir süre efendi gibi içsem rahat rahat çıkar. akşam eve döndüğümde o hoş kafayla bir bira içeyim dedim ev dahilinde. kızdan mail gelmiş. okulla ilgili hiçbir sorununun kalmadığını, ve okulu bitirebilirse benim sayemde olacağını yazmış. hassittirella dedim kendi içimden. kendin çalışırsan biter, benim yaptığım ne ki, iki şişe blue label yani altı üstü. ama sevindim lan, sesi titriyordu kızın telefonda. heyecandan konuşamadım, sen çok iyi birisin yazmış mailine. ben ise o saatlerde intihar etmeyi düşünüyordum. ne alaka bilemedim ama, iyi olmak lazım, insanların dünyaya dair umutlarını tüketmemek lazım. gideceğin zaman da sessiz sedasız gitmek. işe gider gibi. her gün gider gibi. ayık gitmez ama. iş gibi o da bir nev'i, muhasebeye git hesabını kessinler" gibi.

Nobodys Burnt

2009-10-30T14:38:00.002+02:00

They have nothing in their whole imperial arsenal that can break the spirit of one Irishman who doesnt want to be broken.
Bobby Sands
*
2 gündür şiddetli gribim, kendimi arada "umarım domuz gribidir, ne eğlenceli şeyler yaparım ben bununla" diye düşünürken yakalıyorum. Hakikaten ama, domuz gribiysem, bir kısım insanın benden çekeceği var.
*
IRA patchlerinden yaptığım sweatimle geldim bu gün işe, böyle de bir tshirt sipariş ettim. Çok isyankar gördüm kendimi. Giderayak bana bu yakışırdı. Son bir iyilik yaptım ama sanıyorum. Umarım kandırılmamışımdır. Yoksa herkese olan inancımı da alıp götürecek bu hareket. Hoş, götürse de ne gam, yaşanıyor bir şekilde. Ölünür de.
*
Jameson Weed, Kid Cudi & Jim Jones- Day and Night-Remix, Ben. Aman Tanrım aşağıya bakamıyorum!

91 Gone with the Sin ;)

your love is gone, tho mine is still around (4)

2009-10-27T11:26:00.003+02:00

çadırdan, adamdan ve adadan ayrılalı dört gün olmuştu. dört koca gün. dört gün, on altı saat ve on sekiz dakika. "siktiğimin telefonu bir defa bile çalmadı" düşüncesi aklından çıkmıyordu. krema, süt ve şeker dolu kahvesini intikam alır gibi bir keyifle içiyordu kadın. adamın kullanmadığı her şeyi doldurmuştu kahvesine ve bu kendini daha iyi hissettirecekmiş gibi içiyordu. sevmediğini içeride bir yerde bilse bile seviyormuş gibi yapmak daha iyi hissettiriyordu. etraftakilerin bakışlarından keyif mi alıyordu yoksa sıkılmış mıydı bir türlü karar veremiyordu. onca şey geçmişti aralarında ve bir sabah ansızın gidivermişti kadın, bir haber, bir not bile bırakmadan. buna rağmen adam bir telefon bile açmamıştı. oysaki adamın kendisini sevdiğinden emindi. hatta belki biraz fazlasından bile. ama neden aramıyordu şu allahın cezası? kahve de iğrençti, midesi bayılmıştı o şekerli ve kremalı şeyi tüketmekten. şu anda şekersiz bir siyah bir kahve içmek arzusunu bastırmak için verdiği çaba inanılmazdı. hele de o beyaz mug'dan içmesi. neden aklı adama doğru gidiyordu ki? o beyaz mug sıradan bir mug'dı işte, ama sabah sabah adamı o bardaktan kahve içerken görmek. kendi sardığı sigarayla hem de. hala beceremiyordu sigara sarmasını, yamuk yumuk, gevşek. ama çok şirindi.

* * *

kadın sebepsizce gideli bir günden biraz fazla olmuştu. sabah kalkınca onu görememiş "herhalde erken uyanıp yiyecek birşeyler almaya gitti, e dağ başına çadır kurarsak böyle olur" diye düşünmüştü. saatler geçtikçe endişelenme sınırını aşmıştı adam. telefonunun şarjı yoktu. hoş, şarjı olsa bile şöyle ufak bir sorun vardı. kadının numarası onda yoktu. kadın hep yanında olmuş ve hep olmaya devam edecek güveni vermişti ona. telefon, adres, teknolojik iletişim seçeneklerinden herhangi biri. hiçbirine ihtiyacı olmamıştı. her gözünü açtığında kadın yanındaydı zaten. uyandırmak için mail mi atacaktı yani? artık akşam olmasına yakın, adam biraz açlıktan ve birçok meraktan dolayı şehre inmeye karar verdi. akşamdan da çok içmemişti ama, nedense çok yüksekti kafası. standart sigaranın yap(a)mayacağı kadar yüksek. kadın akşam durup dururken sarmıştı o sigarayı. erken yatıp sabah dalışa gitmeye karar verdiklerinden az sonra kaşla göz arasında sarmıştı adam farketmeden. zaten yarısından sonra adam uykudan başka hiçbir şeyi düşünemez olmuştu. bu meretin fazla dozunu her aldığında olduğu gibi. sonrası uyandığı ana kadar deliksiz bir uyku. birkaç gün kendisini idare edebilecek kadar stoğu vardı adamın. ama şu anda onu düşünmüyordu. acaba bir şey mi olmuştu? bir sigara sardı beceriksizce. suyu geçene kadar yakmamalıydı yoksa geçememe ihtimali her zaman vardı. şehre doğru yürürken derin nefesler aldı sigaradan. ne çok içiyordu son günlerde. bu kadar tüketmezdi bu mereti. ama bir şekilde güzel geliyordu işte. merkeze vardığında kendisine arada kaçamak bakışlar atıldığını farketti. akşam buradan giderken gayet normaldi aslında, içip saçmalamış olması imkansızdı? "neden bakıyorsunuz ulan" diye geçirdi içinden, "neden?". bir paket sigara ile bir soda aldı. sodayı tek nefeste içtikten sonra çok zamandır susuz kaldığını düşündü, çikolatalara baktıkça gözü dönecek gibiydi. şeker. şeker eksikliği var bende. yerse durmayacağını çok net biliyordu, o yüzden çilekli soda görünce dayanamadı. en sevdiği soda hem de, burada bile olması çok değişikti. kendi şehrinde bile kolay bulunan bir soda değildi. ve aroması o bildik taddaydı. çıkıp bir sigara yaktı, günlerdir kendi sarmadığı ilk sigarayı içiyordu. gülümsedi. iskeleye doğru gitti, huşu içinde bakıyordu manzaraya, ama içini kemiriyordu birşeyler. kadının olabileceğini umduğu tek yer vardı. ama gidip bakamıyordu. ya orada yoksa? nerede olabilirdi ki başka? yola düştü, tahta masalar, sandalyeler ve güzel müzik dolu olan o yere doğru. kestirmeden giderken, seyahat acentasındaki kadın adamın endişeli yüzüne baktı, ve o muhteşem kelimeleri sarfetti. "nasıl gitmesine izin verdin?". soda hala yoğun çilek aromalıydı, yoğun çilek aroması aynı o rujun tadına benziyordu.

* * *

dört gün. onsekiz saat üç dakika. hala haber yoktu ve kadının sinirleri bozulmuştu. adamın sözünü dinleyerek, en azından denemişti irish coffee'yi kadın, ve içindeki jameson aroması genzi yakacak kadar belirgindi. "adam keyfine gayet düşkün, en azından sevdiği konularda" diye geçirdi içinden. hazırda sigara da bırakmamıştı adama, ne yapıyordu acaba şimdi? sersem şey. masasından refüze ettiği üçüncü adam da salak salak onu izliyordu. bu ilgiden sıkıldığını farketti. aklı şimdi çook uzaklarda kalmış bir adada, bir adamda; kendisi ise karmakarışık bir şehrin tam göbeğindeydi. gelip geçen insanların telaşı çok komik gözüküyordu. sabahın köründe, hele ki gördüğü bir rüya için apar topar buraya gelmek salakça gibi gelebilirdi arkadaşlarının kulağına, ama gördüğü bu rüya aklını tamamen bu diğer adama odaklamıştı. o zaten hep bir yerde duruyordu. arada düşerdi aklına, hayatına. ama şu anda kafasını toplayamıyordu. bir yandan çadır geliyordu gözünün önüne, orada yaşananlar, gülmeler, dansetmeler, uyku tulumu, bir yandan da bu göreceği adam. dört gün. onsekiz saat. yirmi bir dakika. hayatının en ilginç birkaç gününden sonra geçen toplam süre. karaya ayak basıp otobüse bindiğinden sonra geçen süre. gerçek dünyada geçen süre. adamın onu aramayarak, kimbilir ne yaparak geçirdiği süre. acaba o mu aramalıydı? peki ne diyecekti? "bir anda kalktım ve senden yüzlerce kilometre uzağa kaçar gibi gittim, sessiz sedasız" mı? "ne olursa olsun"du zaten artı, aramalıydı adamı ve sesini duymalıydı. ya onsuz o çadırla beraber denize uçtuysa? ya şu anda orada ve bambakşa bir kadınla beraberse? "denize uçup boğulmasını tercih ederim" diye düşündü, bu karın ağrısı tanıdık bir karın ağrısıydı. kıskanmanın sebep olduğu sıcaklık ise hiç unutulacak gibi bir şey değildi zaten. telefonu açıp onun adına gelene kadar bu sıcaklığı duyumsadı, sonradan yaşanan soğuk duş ise muhteşemdi. adamın numarası yoktu ki? kendi numarasını vermiş miydi ki adama?

* * *

üçüncü günün sabahı. bir sebep aramakla geçen iki koca gün daha. elde var sıfır. o kadının "nasıl gitmesine izin verdin?" demesinden sonra otuzaltı saatten biraz fazla geçmişti. çok uykusu vardı ama sanki bütün ada çilek kokuyordu. stok neredeyse bitmişti, herhalde kadın görse gülmekten ölürdü, ne yapsın, beceremiyordu işte. "önemli olan işlevi, bak kafamız ne güzel, düzgün sarmanın ne önemi var ki" tesellisi her zaman işe yarardı. sanki tüm gece onu izlemişlerdi, herkes. küçük yerlerin de böyle bir yapısı vardı. kadının gittiğini herkes biliyordu. tamam, kadın farkedilmeyecek bir kadın değildi, onun da etkisi büyüktü ama normal şartlar altında kimsenin ona zavallı gibi bakmaması lazımdı. pembe ve çilek aromalı. kokusundan öyle tahmin ediliyordu en azından. bazen fazlaca bakmasına, dalıp gitmesine rağmen öpmek hiç aklından bile geçmemişti kadını. yani, cesaret edememişti. belki de o yüzden gitmişti kadın. kim bilebilirdi ki? "tüm şehir ağladı sen gittin diye. mecbur musun hep en uzağa gitmeye" dumanla beraber ne güzel mırıldanılıyordu. kadının nereye gittiği konusunda hiç bir fikri yoktu, aklında sadece çilek kokan bu adadan gitmek vardı.

* * *

dört gün. on dokuz saat. dakikaların canı cehenneme. gördüğü rüyaların, sigaraların, her şeyin canı cehenneme. nasıl böyle bir gerizekalılık yapmıştı ki? ilginçlik yapan huyları kurusun, adamın telefonunu alıp kendi telefonunu ona bırakacaktı, sonra kendini arayacak, rahatça ulaşacaktı. ne kadar hoş bir sürpriz ama. gerizekalı! adamın adını biliyordu, ama bulup bulamayacağından emin değildi. pda'dan ufak bir tarama yaptı, o isme kayıtlı birkaç şey buluyordu, ama biri hariç tüm izler dört sene öncesinde kesiliyordu. sanki adam o vakitten sonra net ile tüm alakasını kesmişti. o isme kayıtlı alanda ise hiçbir şey yoktu. geri kalan her şey, geçmiş zamanlıydı. ve belli bir dönem özellikle kesilmişti sanki. dalmış sayfaları araştırırken bir anda telefon sesiyle irkildi, arayan rüyasında gördükten sonra uğruna onu bırakıp buralara kadar geldiği adamdı. fakat içindeki bu acı hissi yanlış yaptığını acı bir şekilde yüzüne vuruyordu. bir irish coffee daha söyleyip yavaş yavaş cesaretini topladı. adam ikinciye arıyordu ve artık açmalıydı. anlamsızca refüze etti adamı, hem de içinin bir tarafı madem buraya gelip diğer adamı bıraktın, git diğer adama diye haykırırken. adam da şaşırmıştır herhaldediye düşündü kadın, apar topar hayatına dalmaya çalışmış, sonra bir anda vazgeçmişti. kahve de ne güzeldi. koyu, acı ve viskisi gayet çoktu. adam olsa beraber içerlerdi herhalde. ya da karşılıklı. ne önemi vardı ki. kendini eve atmalıydı, ağlamalı, uyumalı ve kendini bulmalıydı.

* * *

dört gün yirmi saat. o sabah uyanmasının üstüne geçen süre. yeni varmıştı şehre. bir taksiye atlayıp evine gitti. bir duş, birkaç sigara, bir kahveden sonra dışarı çıkacak kıvama gelmişti. yoğun bir boşluk ve karın ağrısı çekiyordu adam. hala bir sebep yoktu. obsesif bir şekilde çilek kokusu burnundan gitmiyordu. son sigarasını sardı, dün içse bitmiş olacaktı ama hepsini bu güne saklamıştı. güneşin ilk ışıklarıyla beraber ağır ağır içti sigarasını, biraz fazla mı kaçmıştı ne? "siktiret, hala ayakta durabiliyorum" dedi kendi kendine kısık bir sesle, "ayakta durabiliyorsam, iki tekerlek üzerinde de dururum". sahilyoluna çıkmayı düşündü, orada sürat yapmayı hep sevmişti. nereye gitmeliydi ki?

* * *

dört gün yirmi saat. evde ağlayıp moral bozacağına sahile gidip doğan güneşi izlemeliydi kadın. biraz kahve koydu termosuna. sigara paketini buldu, bir hırka aldı üzerine. hep üşürdü zaten.

* * *

dört gün yirmi saat, yaklaşık 20 dakika. kaskın altında kulaklıklarını takmış, o çok sevdiği motor gürültüsünü hayal meyal duyacak kadar açmıştı sesi adam. deniz kenarında bir yandan sigarasını içip bir yandan kahvesini yudumluyordu kadın, bir taşın üzerine oturmuş. çok mesafe vardı aralarında, ikisi de yorgunluktan geberik durumdaydılar zaten. sabahın ilk ışıkları saçlarını parlattı kadının, adam o parıltıyı görüp kadını ne kadar özlediğini farketti. gözleri dolmuştu. gaza yüklendi ve devrilmeden gitmeye konsantre oldu. bunca dumanın üstüne devrilmemesinin mucize sayılmasının gerekliliğini düşündü, gülümsedi sersem sersem. kadın sabahın o saatinde sessizliği yırtan motosiklet sesini duydu ve refleks olarak o yöne doğru döndü. adam bahsetmişti sürat motosikletlerini ne kadar sevdiğinden. acaba şu anda neredeydi adam? şu motosiklet de biraz uzaklaşsa hiç fena olmayacaktı, adamı hatırlatmıştı ve kadının da gözleri dolmuştu, zaten bu esnada motosikletin sesi uzaklaşmaya başlamıştı bile.

* * *

dört gün, yirmi saat, yaklaşık yirmi yedi dakika.

yağmur nereden çıktı ki şimdi diye düşünürken adam, arka tekerleği hafif yalpalamaya başladı. yağmur yağmasa toplaması çok daha kolay olurdu. kulağındaki şarkı kim bilir kaçıncıya dönüyordu.

* * *

If you decide to walk away so easily
Just because I said some things I didn't mean
In case you changed your mind about all this
I guess it's just the way it has to be

You know that I am still in love with you
So many little things we have to do
So many different words are left to say
Instead you choose to go, a separate way

You may be the only love
I had ever known
And it's got to last forever

Things were wrong and now it's over
Your love is gone though mine
Is still around

If you decide you're better of alone
Don't forget to leave a little note
And take along the precious memories
That leave me pain and emptiness

If someone asked what I am living for
Without hesitation I would say it's you alone
Without a doubt in my mind
Another one like you I'll never find

You may be the only love
I had ever known
And it's got to last forever

Things were wrong and now it's over
Your love is gone though mine
Is still around

You may be the only love
I had ever known
And it's got to last forever

Things were wrong and now it's over
Your love is gone though mine
Is still around

* * *

ve tam o anda kadın sigarasını söndürdü.

19/10/2009

2009-10-19T09:10:00.002+03:00

Hayvanın seyir defteri, yıldız tarihi bimilyon, kafa açık.

10 günlük tatil bitti, üzgün olmam lazım ama değilim, şimdilik. ilk delirme anına kadar da böyle kalır gibi gibi. onun haricinde tatilde kilo aldım, hardcore anlar çok likit kalori vermiş bünyeye, şimdi bir haftada onu atma zamanı. şeytan diyor git birkaç seans sauna vur bünyeye kalmasın birşey. ama çok zor geliyor. bakalım artık bulacağım bir yolunu.

onun haricinde hayat normal seyrinde devam ediyor. şimdi yeni bekleme süreci olarak "Boondocks Saints II : All Saints Day"e odaklandım. e boş yere kısmi olarak Utku the Saint olarak geçmemekteyiz bazı mecralarda. sanırım üç vakte kadar medikal değişimler geçireceğim gibi duruyor. ama bilemiyorum tabi. sağ göz kapağımda sivilce çıkmış, sabah kalktığımda sağ gözüm neredeyse tamamen kapanmıştı. ince bir kesik atarak açtım ama sanırım yaşlanıyorum çok acıdı canım. dün webcamden annemle babamı izledim. özlemişim ya. sanırım tüm arkadaşlarımın evlenmesinden sonra onlar da benden umudu kesti ama en azından çaktırmıyorlar. ben kendimden umutluyum ama. birbuçuk gram, elli santilitre ve altı saat üçgeninde güzel bir adamım ben. fazlası çekilmez ayrı.

nicedir adam ve kadını yazmadım, aklımdaydı, geçen akşam aşırı uçlardayken karar verdim, hatta başlığı da hazır şu anda. okuyanınız var mı bilmem, ama bu adamla kadının son yazısı olabilir, alkolün nereden vurduğuna bağlı. hoş biraz ayık durmayı düşünüyorum. bakalım her şey kısmet :) ayrıca şunu da deme ihtiyacı hisettim ki, adam ben değilim, kadın da herahngi bir şahıs değil. tanıdığım adamlardan birkaç parça koydum kafamdaki kadın tiplemesine, tanıdığım kadınlardan da adam tiplemesine bazı aparatlar kattım. karmaşıklık için bundan güzeli yok. ikisi de ideal değiller, ikisi de muhteşem değiller, ikisi de normal değiller. sonra onlara birer tane yüz bulmaya geldi sıra. kadından başladım. bir sürü fotoğrafa baktım. sonra seçtim kadını. ama ne kadın. sonra erkeği seçme kısmına gelince tıkandım. çünkü kadını kıskandım erkekten. e kendi fotoğrafımı "erkek" olarak da koyamam, çok öküz gelir. onu da boşverdim :) sonra seçtiğim kadına model teşkil eden birkaç kadınla konuştum bu süreçte. ortak noktalarına baktım. sonra onların acılarına da içtim. sonra ona ekleyeceğim erkek kısımlarına baktım. bir daha içtim :) diyeceksiniz ki osuruklu göte arpa ekmeği bahane, doğrudur, hoş benim içmek için bahaneye ihtiyacım olmadı hiç, ben hep içtim :) sonra günlerden bir gün, rol model kadınlardan bir tanesi bir şarkı gönderdi. hatta rol model olduğu kadar, yüzün de sahibi kadın. ne kadar ağladığından konuştuk. o adama hissettiklerini konuştuk. sonra rol model adamlardan biri, allahın cezası, değişik bir cümle kurdu. ellerimiz yağlı, promilimiz yüksek, algımız açıkken kurdu bu cümleyi. sonra karar verdim ki, bir kadın ve bir adamın hikayesi yazılacak ise, bunu yazabilen kişi ben olamam. o yüzden hala dönmediğim şekilde kurmaya çalışıyorum son yazıyı. ayrı ayrı yollara gittiklerinde, kafamdaki modeller benle konuştuğu sürece ayrı bir şekilde yazabilirim hikayelerini. ama emin değilim. adamlar da, kadınlar da kaybetti. yoklar artık, yok olmalarına sebep olanlar da oralarda bir yerlerde hayatlarına devam etmekteler. ama işin kötüsü, hiçbir adam ve hiçbir kadın ölmedi - henüz ölmedi. ve gelecek çok değişik günlere gebe. çok eğlenecek birkaçı, ve onları izlemesi çok keyifli olacak. (moodu dağıtmadan şöyle bir 3 Doors Down - Here Without You - oooh kan yapar)

günün tavsiyesi olarak, Bertrand Russel - Aylaklığa Övgü (In Praise of Idleness) tekrar tekrar okunmalı diyorum. hala diyorum ki, Poison, Die Alive, I Walk Alone loop'a alınıp dinlenmeli. ısrarla diyorum ki, her boka inat gülümsenmeli. I have seen a Goddess, I talked to an Angel, then I fall. Did you fall at all?

Poison

2009-10-09T13:49:00.003+03:00

bu gözler dün akşam bir tanrıçayı gördü. uzunca bir süre başka bir şeye bakmak istemiyorum. içki içmemeyi tercih edip tamamen o anı yaşayabildiğim için de kendimi tebrik ediyorum. adam olma yolunda çok büyük bir adım, benim gibi biri için özellikle.

I have seen a Goddess and I am talking to an Angel. Lord, this must be a fairy tale which I live in.

Soundwave

2009-10-08T13:37:00.002+03:00

yanlış yoldayım, farkındayım da, bu yürümeme engel değil. en çok sevdiğim tarafı da o.

geçen gün yine iltifatım gelmiş, çok güzel bir kadına "i mean where are your wings" dedim, "it is an insult to call me an angel, i am a sinner" cevabını aldım. sonra da kışın bir hafta sonu rehberi olmamı, şehri gezdirmemi istedi. bilmez ki şehirde bildiğimiz 20 tane alkollü mekandan gayrı bir şey yok. ben kim, rehber kim.

efsa hanım kızımız istanbuldayken görüşme şansımız oldu, güzel bir gün yaşadım sayesinde, sağolsun. bekar ve bir barmaide tutuk arkadaşlar, efsayla bir bara gidin, kesinlikle barmaidler size daha yakın davranacaklardır. ikinciye oldu bu, abla ben gibi bir çirkinin bile içine düşüyordu. gülerek ayrıldık mekandan, tekrar gitmem muhtemelen, tek başıma gittiğimde bok muamelesi görürüm orada. ama devamına gittiğimiz kilise çok güzeldi. huzurlu geliyor bu kiliseler bana bilmiyorum nedendir.

bu gün izin aldım işten. 10 gün sorumsuzum. bu zaman zarfında her türlü dingilliğe bulaşabilirim korkarım. aslında korkmam, çünkü korksam bulaşmam.

geçen akşam öyle bir sarhoş oldum ki, yıllardan beri ilk defa kendim için korktum. "ölüyorum galiba" hiç bu kadar yakın olmamıştı. iyi güldük ama, değerdi.

elinde ingilizce olarak "in praise of idleness - aylaklığa övgü / bertrand russel" olan biri var ise, lütfen bana haber versin, en azından bir fotokopisine ihtiyacım var ingilizcesinin.

yaşanmışlıkların üstüne bir lafım yok da, yaşanması gerekenlere bakınca, ulan diyorum, ne değişik bir adam ve ne değişik bir hayat?

tiyatroya, baleye, konsere nasıl gitmezmişim ben? şöyleki, gitmem. ama bu akşam Tarja konseri var, biletlerini birbuçuk ay önceden aldığım. ya tek başıma gidicem, bir bileti de hatırası var diye sakliycam, ya da sokakta konsere gidememiş bir çift bulursam onlara vericem. öyle konser filan benim ne haddime. ben anca şişeden içerim.

yazdığım hikayedeki "kadın"ı buldum, yani sanmıştım bulduğumu. şimdi aday sayısı ikiye çıktı. höh. kendimi aşıyorum, sanki seçtiğim de bir şey olacak. altı üstü fotoğraf ya. ama çok güzel gülümseyen iki kadın var şu anda, ve hangisi o kadın olacak, bilemiyorum. adam hususuna ise hiç girmiyorum, çünkü 31 senede toplasan da çıkarsan da sadece 1 kişiye yakışıklı dedim ben, gözümle gördüklerimden. o konuda sıçtım. artık kendim de çekemeyeceğime göre, nereden bulacağım kendi kriterlerime göre yakışıklıyı kimbilir. sanki nikahıma alıcam herifi. sana ne lan yakışıklıdan düdüüüük?

*
2. which kind of flowers are you a sucker to? may i ask if it is not too personal?
1. i love white roses and white lilies
2. purity! and you call yourself a sinner?
1. my sins are not connected with the flowers i like)))
2.but your choice of flowers is connected with your way of life or with the point you look at life itself. you cannot deny it i fear, honey :)
1. you are so kind to me.
2. you know, a good person deserve to be treated good always
and how much you call yourself "sinner" or "bad" i dont know, and i dont care either
i know you are a good person in heart, that is all i care really.
1.oh thank u very much, i really appreciate your view about me.

dengesiz ruh halleri fena. ama ne bileyim, böyle olmasam olmazdı. bu yüzden en azından bazı insanlar için özel olacağım, bazıları için ise aynı kaldırımda bile yürünmeyecek bir insan :)

istanbul saati 17.21

minskde saat kaç bilmiyorum

stonehenge'de üçbuçuk, parçalı bulutlu

jamaika'da ipimle kuşağım saati

çok değil, 3 saat sonra, bir kaldırımda içiyor olurum.

Open up the night.
Led by just a feeling.
All around is light.
Everything is healing.

No more fate
and no more mystery.
Even as time falls away
I live my days
every moment and it's memory,
not only to survive: to die alive.

Overwhelming love,
heaven's just a feeling.
Singing in my blood
keeping me from kneeling.

No more fate
and no more mystery.
Even as time falls away

I live my days
every moment and it's memory,
not only to survive: to die alive.

Die alive.

No more fate
and no more mystery.
Even as time falls away
I live my days
every moment and it's memory,
not only to survive: to die alive.

Die alive.

Die alive
*
91 out.

Lilies? l'm a sucker for lilies (3)

2009-10-06T08:39:00.005+03:00

dans ediyordu. kaç dakika olmuştu acaba? On beş dakika? yarım saat? müzik sürdükçe o da dans ediyordu. gözleri kapalıydı nicedir, ama figürleri kusursuzdu. hareketleri o kadar ahenkliydi ki, terlememişti bile. şarabını bitirmişti dans ederken. neredeyse koca bir şişe. ve dansını kesmemişti bile. ne ara almış olabilirdi ki şişesini, nereye bırakmıştı hem? hipnotize olmuş gibi bakıyordu önündeki olaya. güney tarafında kalmaları lazımdı, ama tutturmuştu işte "kuzeyde bildiğim çok bakir çok güzel bir plaj var" diye. üşenmemiş, onca yakacağı da taşımışlardı. ama deli gibi poyraz esiyordu işte. "al sana kuzeyde bildiğin güzel, bakir, in cin top oynayan, güzel kumsal." diye düşündü. o hala dans ediyordu. rüzgar saçlarını da kıyafeti gibi savuruyordu. birden ağzında bir sigara da belirmişti, yanıyordu hem. "ulan, nasıl beceriyor şunu. yoksa ben salağa bağladım da fark etmiyor muyum?" aklında canlanan ilk şeydi. "siktiret"ti ve bir nefes daha aldı sigarasından, rüzgara kurban vermemek için itina ile avuç içinde siper yapıyordu. küçükken aileden sigarayı saklamanın verdiği antrenman işe yarıyordu işte böyle günlerde. gözü denize takıldı, köpüren dalgaların üzerinde kısmen ay ışığı yansıyordu. aklında bir anda "I thought you were the Moon and I was your Wolverine. Turns out you're the Trickster, and I'm just the fool who got played" repliği canlandı bir anda. ne de etkilenmişti o anda izlerken. tekrar dansa takıldı gözü. "hangimiz ay, hangimiz wolverine acaba" diye düşündü? "yoksa ikimizden biri trickster da olabilir mi?" ne olurdu bir an durup anlatsa hikayeyi ki? hoş, bilip bilmediği bile belirsizdi. muhtemelen hiç dikkatini bile çekmemişti onun. oysa gelse yanına, sıkıca bir sarılsa ve fısıldasa kulağına o hikayeyi. dalgalar, rüzgar hepsi sussa, sadece ay ışığı olsa diye içinden geçti bir anda. gözlerini kapattığında hepsi susuyordu, ve hikaye kendiliğinden geliyordu kulağına "You know why the moon is so lonely? Coz she used to have a lover. His name was Kuekuatsheu. They lived in the Spirit World together. And every night they'd wander the skies together. But one of the other spirits was jealous. The Trickster wanted the Moon for himself. So he told Kuekuatsheu that the Moon asked for flowers He told him to come to our world and pick her some wild roses, Kuekuatsheu didn't know that once you leave the Spirit World, you can never go back... (Now he's trapped here) Every night the Moon searches for him and every night he sees her in the sky and howls her name... but he can never touch her again..." sigarasından üst üste derin nefesler aldı, sonra müziğin hafiflemeye başladığını hissetti. döndüğünde dansı yavaşlamıştı, ama garip olan bir şeyler vardı. birden simsiyah bir çift kanat açıldı sırtından, şaşkınlık içersindeydi, o ise hiç şaşırmışa benzemiyordu. sanki o kanatlar onun için normal bir şeydi. "çok mu yorgunsun, uyu o zaman meleğim, uyu" duyduğu son sözlerdi. uyandığında gün aydınlanmaya başlamıştı. ne müzik, ne ateş, ne dans. siktir, ateşin külleri bile yoktu? hepsi rüya mıydı bunların, rüyaysa neden yatağında değil de kumsalda uyanmıştı? eline sıkıştırılmış bir notu fark etti. "çok derin uyuyordun, uyandıramadım. soğuktan uyuşana kadar başında bekledim ama hala uyanmıyorsun. lütfen bana kızma ama uyku tulumuna gidiyorum". çok fazla oluyordu, biliyordu, ama sorun değildi. uyku tulumunun yanındaki şişede hiç şarap kalmamıştı, etrafta ise şişe bile yoktu. ağzını deniz suyuyla çalkaladı o da. kum girmedik bir yeri yoktu herhalde, ama o bekleyebilirdi. ıslıkla bir melodi tutturup papatya toplamaya başladı. etraftaki beyaz tek çiçek oydu. hep daha çok sevmişti onları, ulaşılabilirler diye belki. bir yandan sigarasını içip bir yandan tek tek özenle seçti topladığı papatyaları. sigara bitene kadar zamanı vardı ne de olsa. ufak bir demet yapıp, birinin sapıyla bağladı demeti. tam uyku tulumunun yanına, uyanacağı zaman ilk gözlerini açtığında göreceği yere bıraktı. sigarasına rağmen hissedebiliyordu her yerinin tutulduğunu. rüzgar durmuştu. ne kötü. oysa ki rüzgar onun kanatlarını da dalgalandırabilirdi. denize doğru sıçrarken kanatlarının açık ve rüzgarda dalgalandığına yemin edebilirdi. ve suya daldı.

(özellikle şarkı sözü olmadan geçtim. ama illaki şarkı lazım ise Talamasca - Obsessive Dream eşliğinde okuyun. Yazı biter, şarkı bitmez, gözü kapayıp, suya atlayanın kaldığı yerden siz devam edin)

4-10 Ekim

2009-10-04T23:53:00.000+03:00

aklınızın bir köşesinde onlara da yer var mı?

Huzur İçinde Yat

2009-09-27T10:19:00.002+03:00

bir sene olmuş abi sen gideli. koskoca bir sene. 365 gün değil, bir sene yahu. o haberi alalı bir sene olmuş. evde koltuğa yığılalı 365 gün. hep kızardın "bok iç" diye. o akşamki pis sarhoşluğun üstünden geçen bir sene. biliyorum kızıyorsun. hala sarhoşum çünkü. hala o kafadayım. yine akşamdan kaldım bu gün, yine Gaassaray maç yapıyor. ben de genizde kesif bir alkol kokusu, bağıracağım bağıramıyorum. o dediğin beni adam edecek, böyle zibidi gibi sokak köşelerinde alkol almamı engelleyecek hatun da daha çıkmadı karşıma. hoş emin ol, çıksa o beni engelleyeceğine, ben onu bozar, mecidiyeköyde kaldırımda bira içmesine vesile olurum. artık kimse kızmıyor zaten bana. olduğum gibi kabul mü etmişler demeli, yine elinde şişe içiyor pezevenk diye umudu kesmişler mi deme bilemedim. ama kimse kızmıyor. ve bu seni özlediğimiz tarafların en ossuruktanı, en önemsizi. çıkıp şaka da demedin hani. temmuz başında "manyak işte bunlar da böyle, lig bitiyor adamlar hala stadda bir şeyler yapma peşinde" deyip, üşenmeden arkadaşlarını bırakıp beni depoya kadar götürmen de. sırtıma da vurmadın "ulan utku sen de böyle güzelsin" diye. 365 gün olmuş be abi. aklımıza geldikçe gözümüzün dolduğu 365 gün. geçen sene ankarada, o kupayı sana alırken hıçkırmaktan tezahürat bile kesik çıkıyordu ya, binlerce adam utanmadan ağlamıştık. ben kimse adına bir şey diyemem belki ama, kimsenin de sözünden döneceğini sanmıyorum. sözümüz söz abi "teker teker geleceğiz yanına".

And to no man I kneel (2)

2009-09-24T09:50:00.007+03:00

çadırın içinden hafif tempoda horultusu geliyordu kadının.

yorulmuş olmalıydı. bütün gece çadırın kazıklarını sağlam tutup, iplerinin sökülmemesi için dışarıda kalmayı tercih etmişti. yağmurun tüm diğer sesleri bastırmasını her zaman severdi. hem sabahlayacak kadar şarabı da vardı, çadırın kadının tepesine yıkılmasını da tercih etmezdi. yağmur dinip, rüzgar kesilene kadar şarap içti adam dışarıda. kadının sardığı sigaralar sabaha kadar rahat idare eder diye düşündüğünden, yenisini sarmaya çalışmadı, zaten beceremezdi, zarafetten uzaktı malesef. ama kadın, o ufacık elleriyle sarmıştı sigaraları yine. üstüste iki tane sigarayla bir şişe şarabı iyi ettikten sonra, ipleri germeye karar verdi. kadın o kadar ufacıktı ki bu rüzgarda, uçup gitmesi işten bile değidli. bok vardı zaten çadırı buraya kuracak. ben ve saçma sapan kaprislerim diye düşündü adam.ama kadın da çok beğenmişti bu fikri. ve şimdi, kıyı ile bağlantısı kesilmiş, bu ufacık kara parçasında kalakalmışlardı. rüzgar biraz daha şiddetlense dalgalar çadıra kadar vururdu, başlıbaşına bu bile adamın uyanık kalması için yeterliydi.

çadırın içinden hafif tempoda horultusu geliyordu adamın.

çantasını açtığında bir tane sandviç buldu kadın, malzemeleri standarttı zaten, çadırda saklayabilecekleri basit şeyler. tam sigarasının üstünde duruyordu. canı kahve istedi, uyku mahmurluğuyla. fakat konum itibariyle öyle bir imkanı yoktu. akşamdan 4 şişe şarap vardı o yatmadan önce, fakat şu anda yarısı dolu bir şişe vardı ortalıkta. geri kalan üçü ne dolu, ne de boş. yoktu. sadece yoktu. adam herhalde içip içip denize attı diye düşündü. hiç sevmiyordu adamın bu huyunu zaten, defalarca söylemişti. denize onu atmakta bok mu vardı sanki? adamın sarsak bir şekilde uyumaya geldiği anda uyanmıştı. sonra uyuyup uyumadığını bilmiyordu, sadece güneşin doğduğuna ve artık kalkmak istediğine karar verip, çıkmıştı çadırdan. buradan çıkmak için seke seke bir sürü kayanın üstünden kıyıya gitmesi lazımdı. sırf adamın gözündeki parlamanın hatrına olur demişti buraya gelmeye, ve şu anda kahretsin ki pişmandı. adama bak, kıçını devirmiş uyuyordu o kalkmışken. hazırladığı bir sandviç bu eşekliği affettirir miydi sanki? basit düşünüyordu adam, ya da kadın onun için çok karmaşıktı kararına vardı.

çadırın içinden hafif tempoda horultusu geliyordu kadının.

çok içmişti adam. yine ayarı tutturamamıştı. sigara bitmek üzereydi, ve sarılmış olarak sadece iki tane kalmıştı. ne hoş. kıkırdadı kendi kendine, zaten bu son şişeydi, yeni açmıştı bunu, ve kadın sabah uyandığında içecek tek şey bu şişeydi. kadın sabah sabah çok şarap içmez herhalde diye düşündü, ama en azından yarım şişe yahut biraz daha fazlasını bırakmalıydı. zaten rüzgar kesildi kesilecek konuma gelmişti, ama adam da yorgundu hani. askerliğinde tutmadığı nöbeti burada tutmuştu ya, ne desindi. sigarayı söndürüp şaraptan bir yudum aldı. bir an önce uyusa acaba kadın ile beraber uyanabilir miydi? çok zor diye düşündü. aldığı alkol başlıbaşına engeldi, hem hava da kararmadan önce kadınla beraber bira ve deniz ürünlerini zorlamışlardı, adam daha çok birayı zorlamıştı ya, neyse. huyum kurusun diye güldü. eğlenmişti ne de olsa. çantasını açıp içerisinden bir sandviç ekmeği çıkardı, en azından kadın kalktığı vakit uğraşmasın diye bir sandviç hazırlayıp kadının çantasını açtı. kalan iki sigaradan birini sandviçle beraber çantanın en üstüne koydu. kadın aç karna sigara içmese daha iyiydi. son sigarasını ateşledi, şaraptan bir yudum daha alıp mantarını kapattı, onu da kadının çantasının yanına koydu. birazdan güneş doğacaktı. ortalık daha anca loştu, kadın ne güzel uyuyordu. "şişeler" diye düşündü adam. kadın şişeleri denize attığını düşünerek sinirlenmesin diye şişeleri aramaya koyuldu, ama gel gör ki o sağnak ve rüzgar dolayısıyla şişeler bıraktığı yerde değildi. hoş, adam şişeleri nereye bırakmıştı ki? sigarası biteyazdığında, son bir defa daha baktı kadına. üzerini örttü ve yorgun bir şekilde kendini yatağa bıraktı. umarım horlayıp kadını rahatsız etmem diye düşündü. ama artık elden gelen hiçbir şey yoktu.

çadırın içinden hafif tempoda horultusu geliyordu adamın.

sandviçini yemeye koyuldu kadın. kahve yoktu ama olsun, şarap da idare ederdi. adam bir sigara bırakmıştı ona. yuh diye düşündü. 5 tane sigara içmişti adam o uyurken. bu da uyuyalı çok olmadığına delaletti. "erken uyusaydı da beraber kahvaltı etseydik" dedi içinden, hem o yatarken adam "bir sigara daha içeyim geliyorum yamacına" dememiş miydi ki? ne bok gördü acaba diye düşündü. efkar? "belki eski sevgilisi aklına geldi" diye düşünürken yakaladı kendini. bu düşünceyi hemen attı kafasından. adam birçok şey olabilirdi ama, bariz bir yalanını görmedikçe ona yalancı demeye içi elvermiyordu kadının. ama içindeki o ufacık şüphe kurt gibi kemiriyordu kafasını. "çıldırmak işten değil" diye düşündü. bir an "çantamı sırtıma vurup, defolup gideyim buradan, uyanınca görsün başına geleni eşşoğlueşşek" diye düşündü. sandviçin lokmaları ağzında büyüyordu resmen, ve şarap daha cazipti. sandvici bir kenara bıraktı. herhalde bunu görüp alacak bir martı bulunurdu burada. kadın sigarasını yaktı. şaraptan irice bir yudum aldı. bir türlü gidesi gelmiyordu. tam o arada, çadırın içinden gelen ses ile irkildi, adam alarmını kurmuştu herhalde?

çadırın içinde ve dışında aynı şarkı sesi duyuluyordu.
you are my angel
come from way above
to bring me love

her eyes
she's on the dark side
neutralize
every man in sight

to love you, love you, love you ...

you are my angel
come from way above

to love you, love you, love you ...

"umarım sandvicini beğenmişsindir melek" dedi adam, "biliyorum pek güzel olmadı ama, gün doğana kadar bekledikten sonra daha iyisi çıkmadı, kusuruma bakma". "ne yaptın o saate kadar uyanık, manyak mısın?" diye sordu kadın, sesindeki hafif kızgınlığı gizlemeye çalışmadan.adam kesik kesik öksürdü (yine fazla içmişim sigarayı diye düşünerek kafasını çadırdan uzattı) "bir nefes alabilir miyim sigarandan?" kadın hayretle baktı, nasıl bu kadar rahat olabiliyordu ki adam? adam bir nefes çekip sigarayı geri uzattı, "sen uyuduktan sonra şiddetli bir fırtına çıktı, rüzgar çok fazlaydı. ben de çadırın ve iplerin kazıklarının yerinden sökülmemesi için uyanık durdum. kabus mu gördün akşam, bir ara çok yükseldi sesin?" sinirlilik halinden, şaşkınlığa geçmişti kadın. karşısındaki manyak sabaha kadar yağmur altında beklemişti yani? yuh diye içinden geçirirken adam devam etti "baktığımda üstün açılmıştı, rahatsız uyuyordun. ben de üstünü örttüm başında bekledim biraz. yanağın çok cazipti o anda, öpesim vardı ama, ıslaktım, uyanacağından korktum" sözlerini duyduktan sonra, gözlerini öne eğdi. sigarasından bir nefes daha aldı, bitmişti zaten, söndürüverdi. şarap sabah sabah midesini ekşitmişti ama adam severdi. "ben de sandvicime ara vermiştim, canım çok sigara çekti, ondan sonra devam edecektim" diyiverdi, "ama şu anda bir düşündüm de, sen bir denize dalıp çıksana, sana bir sürpizim var". adam şaraptan bir yudum aldı, sabah sabah sudan nefret ederdi aslında, yüzünü yıkamak bile başlı başına bir işkenceydi onun için. fakat kadının bu isteğini kırmak zordu, sürprizleri piç etmekten hiç hoşlanmazdı. zaten buraya geldiğinden beri tuggerını hiç çıkarmamıştı kıçından. suya atladı, kemiklerine kadar hissetti soğuğu. "huh" diye çıktı sudan, "ayılmak için daha iyisini hayal bile edemezdim" derken çenesi titriyordu resmen. kadın kayanın kenarında elinde yatak çarşafı olarak kullandığı havlusu, ona bakıyordu. adam hızla kayaya doğru seğirtti, havluyu almak için elini uzattığında, aniden kadın adama sarıldı ve yanağını ona doğru çevirdi.

"madem ıslaksın diye o zaman öpemedin, bana bir borçlusun diye düşündüm. şimdi de ıslaksın, ama ben uyanığım. borçlu kalma istersen?"

Günler günlerin ardından

2009-09-23T09:42:00.002+03:00

bu sabah da dün sabahki gibi enerjik kalktım demek isterdi şu deli gönül, ama sirenlerle 0645te kalktım, akşamdan 180 nabız 39derece sıcakla girdiğim yataktan kalkması azaptı resmen.o ateşin yanında akşamdan nefes alabilmek için bütün cam çerçeveyi açıp yatmışlığın, yorgansız ve sadece boxerla oluşu ilişkilendirildiğinde sabah bir insanın titreme limitleri ile uyandığımı belirtmeme gerek yok herhalde. dün itibariyle yine koşulara başladım, ağırlı kda cabası. üstümdeki ölü toprağını atmamda katkısı bulunan kişilere ekstra teşekkürlerimle beraber, bu aralar ayakta daha bir kalmamı sağlayıp, varlıklarını hissettirenlere de ayrıca bayıldığımı belirtirim :)

batı cephesinde her şey aynı bu aralar, birkaç sebepsiz gülümseme haricinde. o kadar da olsun, bunca yorulduktan sonra, iki gülümseme de olsun. her akşamı biri kurtarıyor bu arada, cumayı kurtaran külköpeği, cumartesinin yıldızı cer hanım, pazarı kurtaran bergsten & theravada ikilisi (mesaj atıp bir bira daha içiren minem, sen ayrı bir tanesin), pazartesinin ve gönüllerin kralı Nonda, ve dün akşam sinirlerim tavandayken, tesadüfi bir kitap yorumu sayesinde tanışır gibi olduğum fekat adını ve suretini bilmediğim kiev'li kişi. farkedemeyeceğiniz şekillerde yön verdiniz hayatıma, sağ olun var olun. bu arada devam etmek istiyorum adam ve kadın yazısına da nedense monolog şeklinde yaşarken nasıl diyalog yazayım, hissedemedim.

şeytan diyor, al iki hafta izni blok, bas git egeye, güneye. bul bir tatil köyü, sessizinden sakininden, otur kitap oku oku iç, iç iç kitap oku. efenim bertrand russel; aylaklığa övgü ve neil gaiman; koralin. son iki kitabım budur, okumaktan aldığım keyif arşa fezaya çıkmıştır.

bu aralar nedense kelt motifleri ve kelt haçı üstüne yoğunlaşıyorum. tarihleri ile ilgili okunulası-güvenilir bir kaynak bilen-duyan-gören olursa, bir iletiş, bir mail, bir duman işareti göndersin efem.

bu günlerde burada cirque du soleil - alegria dinlenir, marija serifovic - molitva dinlenir, gece 0230da dans edilircesine sağa sola sallanılır, uyumadan önce balkonda bir z raporu sigarası içilir. kaygılanılır, gülümsenir ve her şeye rağmen nefes alıp veriyor olmaktan mütevellit çok sevilir, sevinilir.

Nice Bayramlara

2009-09-23T07:14:00.002+03:00

Bayramın kendisinden de, eski bayramlardanda daha güzelsin.
bu vesileyle, verdiğimiz geçici rahatsızlıktan dolayı özür dilememek boynumuzun borcudur.

time-travel (1)

2009-09-17T10:32:00.004+03:00

alakasız bir gündü, insanların ortalıktan çekilmeye başladıkları zamanda çıkmıştı adam şehirden. bir yanda deniz, bir yanda kumsal. bekleme esnasında bu bile yeteri kadar keyif veren bir durum değildi kendisi için. aylar, yıllar süren bir bekleyiş bitecekti belki de yolun sonunda. kadın yarı uykulu, yarı uyanık bir halde oturuyordu kumda. hayatımız bir şişenin, bir sigaranın, bir şarkının ucunda diye düşündü adam. kucakladı kadını, zaten çantası da, kadın da hiç ağır değildi. taşıta doğru adım atmaya başladı, kumlar ayağına tatlı tatlı batarken. "çok var mı?" dedi kadın uykulu uykulu, uykuluyken sesi boğuktu. "birbuçuk saate kadar çadırı kırmuş oluruz güzelim" dedi adam. "ama teklifim hala geçerli, eğer üşüyorsan hiç çadırda macera aramayalım, orada bildiğim güzel bir pansiyon var" diye eklemeyi ihmal etmeden. "üşümem ki ben, üşümeme izin vermezsin ki adam" diye içinden geçirdi kadın, verdiği tek tepki ise "hı hı" oldu gülümsemesi esnasında gözlerini kocaman kocaman açarak. adam içine bakarken bile o gözlerin ne renk olduğunu bilemedi. yüzlerce kilometrelerce uzaktaydı işte bildiği her yerden, ait olduğu, olması gerektiği yerin ise birkaç kilometre yakınında. yolda sigara içmesi yasak olmasına rağmen, dayanamadı, içti bir tane. bulunduğu yerden kadını görmeye özen gösteriyordu. zaten saçma bir şekilde her an kadını görmeliymiş gibi hissetmiyor muydu kendini? yol bir anda bitti gibi geldi. güneşli bir gündü, fakat kısa bir süre sonra gökyüzü bulutlanacakmışcasına ufuk çizgisi kararmaya başlamıştı. birkaç şişe şarap aldı adam, kadının tercihlerini çaktırmadan ağzından kaçırmasını sağlamıştı. tütün stoğu çok yeterliydi, kendisi gibi el becerileri gelmişmemiş, sararken döken insanlara göre bile çok. kadının kahvesini içtiği yere doğru gitti. etrafına gülümseme, enerji saçıyordu kadın. hem de bunun için hiçbir çaba göstermeden. adam da buna hayrandı ya. "öp" diye uzattı kadın yanağını, çocukça bir şımarıklıkla. özellikle ses çıkararak öptü adam da. telaşla verdiler hesabı bir avuç bozukluğun içinden, onca eşyanın ayaklarına dolanmaması bir mucizeyken attılar kendilerini dolmuşa. çocuklar gibi şen, tatlı bir uykuda gibi huzurluydular. kısa sürdü yolculuk, zaten güzergah belliydi adamın gözünde, kadın ise gördüğü her şeyi ilk defa görüyordu. "buralar görünen güzellikleri, çoğu kişi sadece buraları görmekle yetiniyor" diye söze girdi adam, "ben ve benim gibiler genelde buralara pek uğramayız, en azından gündüz vakti insanlar varken. ama eğer istersen hemen üstümüzü değişir atarız kendimizi plaja." kadın kararsızdı, soğuk olduğunu duymuştu suyun, pek gönüllü gibi değildi kendini denize atmaya. tereddütteyken indiler dolmuştan. adam bütün yükü aldı, kamp sahibesine doğru el sallayıp çadırı kuracağı boş bir yere doğru yönelmeden önce, kadına döndü. "ben çadırı kurar, şarapları açarım. o arada da sen bize birkaç sigara sararsın". kahkahası çınladı kadının, "ay ne zor işi bırakıyorsun bana, sanki günde yirmi otuz tane sigara sarmıyorum gibi". adam bir telaşla çadırı kurarken, kadın maharetli bir şekilde sigaraları sarmaya koyuldu, sazdan tentenin altında. ufuğu kaplayan siyahlık üstlerine kadar gelmişti artık, ve yağmur kaçınılmaz sondu. adam çadırın içini hızla bir süpürdükten sonra yatakları şişirmeye başladığında kadın ikinci sigaraya geçmişti bile. adam bir yandan yatak şişiriyor, bir yandan da kadını izliyordu. kadın eskilerden bir şarkının melodisine dalmış gidiyordu, adamın yüzüne buruk bir tebessüm yerleştiren bir şarkıydı bu. adam yatakları şişirip şarapları açana kadar, kadın tam beş tane sigara sarmıştı. kahretsin ki adam makinayla bile bu kadar güzel saramıyordu. "hem benim ellerim o kadar narin olsa yakışmazdı" diye düşündü, onun da farklı meziyetleri olsundu. açtığı şişeyi kadına uzattı, çantasını kurcalamaya koyuldu. kadın şarabından bir yudum aldı, adam ufak tefek bir aparatla çadırdan çıkarken. "öpp" diye yanak uzattı adam rövanş istercesine, kadın adamı öperken, adamın burnuna tütünle karışık bir şarap kokusu geldi. adam sarılmış sigaralardan birini aldı, gerisini çadıra koydu, yağmur saz tenteyi pek umursamadan geliyordu üstlerine. cebinden telefonunu çıkardı, o çıkardığı aparata telefonunu taktı. o zaman anladı kadın o ufak tefek aparatın kolon olduğunu. adam yağmur gelmeyen bir yere kolonu koydu, sigarasını yaktı. derin bir iki nefes aldı üstüste. kadına sigarasını uzatırken, ikisi de yıllar öncesinden gelen o şarkıyı duydular. şarkı sözleri başlamadan, adam kadına baktı, kendi sesinin "seni çok özledim" dediğini duydu. şarkı yıllardır olduğu gibi, çok güzeldi ...

*
you and i together in our lives
sacred ties would never fray
then why can i let myself tell lies
and watch you die every day

i think back to the times
when dreams were what mattered
tough talking youth naivete

you said you never let me down
but the horse stampedes and rages
in the name of desperation

is it all just wasted time
can you look at yourself
when you think of what
you left behind

is it all just wasted time
can you live with yourself
when you think of what
you left behind

paranoid delusions they haunt you
where's my friend i used to know
he's all alone
he's buried deep within a carcass
searching for a soul

can you feel me inside your heart
as it's bleeding
why can't you believe you can be loved

i hear your scream in agony
but the horse stampedes and rages
in the name of desperation

is it all just wasted time
can you look at yourself
when you think of what
you left behind

is it all just wasted time
can you live with yourself
when you think of what
you left behind

you said you never let me down
but the horse stampedes, it rages
in the name of desperation

is it all just wasted time
can you look at yourself
when you think of what
you left behind

is it all just wasted time
can you live with yourself
when you think of what
you left behind

the sun will rise again
the earth will turn to sand
creation's colors seem to fade to grey
and you'll see the sickly hands of time
will write your final rhyme
and end a memory

i never thought you'd let it get this far, boy

delimanyak

2009-09-16T11:26:00.002+03:00

sonunda ölünmeyen her haftasonuna, alınan her nefese selam olsun.

bir duvar daha yıkıldı, bir set daha geride kaldı.

"kendine iyi bak, sana bir şey olmasın"

Yağmur

2009-09-08T11:43:00.002+03:00

yağmuru bekledik durduk. cebimizde sararmış yapraklar. ıslak tütün parçaları birazda. bekledik. keder mi bize yakışmıştı, biz mi kedere yapışmıştık bilemedik.
her yağmurda gökyüzüne baktık. her yağmurda en çok biz ıslandık. bütün şarkıları en acıklı nakaratlarıyla hatırladık. hayat boyu dokunmadığımız kanun'un sesi çizdi yüreğimizi. cızırtılı bir melodi gibiydi artık öpüştüğümüz o ilk kız. belli belirsiz bi melodi. belki bir daha çıkar radyo'da diye sabırla beklediğimiz.

işte yine başlıyor. yine yağmur yağıyor. keder desen en çok giydiğimiz. hala dokunamadık gerçek bir kanuna. ve hala bakıyoruz gökyüzüne her düşen yağmur damlasında. tütün yok ceplerde, çok öksürdük bıraktık. ama ceplerimiz hala ıslak.
yine radyo başındayız her yağmur. o cızırtılı, o çok uzaktan gelen, hani o en sevdiğimiz şarkının, en sevdiğimiz yerini bekliyoruz hala.

kopiraytı aslan kardeşim Edip'in. güzel insanın güzel satırları. paylaşmak istedim.

Denememeler-1

2009-09-01T09:00:00.006+03:00

artık şehir efsanelerini takip etmeye ve doğrularını yanlışlarını izlemeye karar verdim. ilk durağım da kabus gören adama söylenen "kıçın açık kalmış oolum" adlı güzide eserdi. acaba ne kadar doğru ola ki? diye düştük yola. hoş, daha doğrusu yatağa. camı çerçeveyi açsam ev daha çok ısınacağı için kapattım dört bir yanı, bastım klimayı cayır cayır. salon 19 derece gösterdiğinde herhalde yatak odası 20-21 arasındadır herhalde. efenim afbuyrunuz yaz kış sonbahar kış kutuplarda buzullarda bu çocuk boxerla yatar. rahatsız ediyor farklısı. kışın kafama kapşonlu bir sweat geçirebiliyorum aslında sırf saçlar ıslak yatıp sinüziti azdırmayayım diye ama, artık saçlar da 3-6 numarada sabitlendiği için o derdim de kalmadı. neyse konuya dönelim. vurduk yorgana tekmenin hasını, havaya girmek adına bastım warlord chronicles'ı, çok hoş bir havada kıvrıldım uyudum. efem önce çok sevdiğim bi arkadaşımın tipini değişik gördüm. piriz hanım kızımız yaklaşık 168cm, sarışın uzun saçlı bir abladır. fekat rüyamda kendisi yaklaşık 180cm matilda gibi küt siyah saçlıydı. "lan piriz bu ne hal" dedim, ama cevap vermedi. biz de piriz, mert ve ben olarak yolda yürüyorduk. bir kalabalık bir arbede, herifler bizi sıkıştırmaya çalışırken aradan sıyrıldık fekat mert bey coştu, kalabalığın arasına daldı. ona buna yapıştırıyor yumruğu. ulan kıçımın açıklığı orda bastı herhalde. "yahu durun 'noluyor" derken arkadan biri bir yerleştirdi ki yumruk mu tekme mi artık neyse, ben iki seksen yerde açtım gözümü. e tabi iki seksen yerde açıcam, uyuyorum. at değiliz ki ayakta uyuyalım. öyle bir sinir, öyle bir hırsla fırladım ki yataktan, gözümden yaş geliyor, nasıl yaparım böyle bir kerizliği diye. iki patlattım duvara da nefes alabildim. sonra tekrar devirip yat tabi. bu sefer yorganı çektim üstüme. aman allahım o ne kadar güzel bir sinema, bunun yanında ne kadar güzel bir hanım kızımız. nasıl tanıştık muamma. ama hanım kızımız ailecek intikal etmiş sinemaya, bu gariban bir başına. böyle "elleri ellerimeee, gözleri gözlerimeeee" modeli duman dumana gidiyor ortalık, fona şarkı bile koymuş alt bilinç. tosunum benim. filmin devre arasında başbaşa durduktan sonra ikinci yarısını da beraber izledik. film bittikten sonra bir çıktık dışarı ki ana baba günü. yeminnen maç çıkışları halt etsin. ister istemez aramıza insanlar girdi, lan uzaklaşıyoruz sevdiceğimle. allahtan ebeveynleri yanında. lan kazık kadar hatun ebeveyn ne ola ki diye düşünürken "assktir" patlayıverdi kafamda. ulan değil numarasını, adını bile bilmiyorum kızın. sadece mel'ül mel'ül bakışmışız, hepsi o. cüzdanıma yıllar sonra kartımdan koymuştum geçen haftalarda. onu rüyaya transfer etmem akıllıca olmuş. içimdeki halk kahramanı hulk'ı ortaya çıkarmak için bundan başka bahaneye ihtiyacım yok tabiki. kalabalığı yara yara geçiyorum, alaaaahhh, abla beni arıyor korkmuş gözlerle, bir göz teması, ablanın arabası hareket ediyor, ben cama tutunup bana uzattığı eline kartımı uzatıyorum, alıyor. sonrası bir bakışma daha ve flashforward. sanki bi tatil beldesi bi yer, deniz yok ama. bankta oturuyorum asvalt bir yol kenarında. tugger+gömlek modeli, sandalet bile yok. bir cintoniktazenaneontherocks içiyorum ki, fondaki "if you are going to san fransisco, be sure to wear some flowers in your hair" da neyin nesi diye düşündürmüyor. bir anda o abla çıkıyor ortaya. o da bana kartını veriyor. yine bakışıyoruz. kesin benim öküzgillerden olduğumu anladı kız, sadece bakıyor diyorum. halbuki yanlış anlamış, tren taklidi yapıp, yavaş yavaş uzaklaşması gerekiyor normalde. ama sanıldığı kadar öküz olmayan abla tam bendenize doğru hamle yapacakken, ipneler ipnesi telefonum sabah beni özellikle gıcık etmesi için "utanır insan bu kadar da güzel olunur mu" diye giriyor devreye. saat 0644. 91 için efkar vakti :) o rüya orda kesilir mi lan ipne telefon, seni satıp ayfon alsam yeri var, ihanettir lan bu. aylardır gördüğüm tek mutlu rüyayı "utanır insan" diye kesen ipneye ise sadece şunu diyebiliyorum, boşol boşol boşol, "beat it" koydum uyanma melodisi olarak, moonwalk yaparak çıkıcam yataktan.

bu dersten çıkan sonuç ise, soğuk ortamda (kıç açık tabir ettiğimiz) uyunduğunda korku ve şiddet ögeleri var iken, sıcak ortamlarda (ört ört) daha romantik, daha duygusal ögeler hakim. deney çok NŞA olmadı aslında, yatarken ayıktım. ama sarroşken çok az rüya görüyorum. o sayılmayabilirdi. yorganlarınızı yakınız efem. sizi olmayacak hayallere sürüklerler. kafaya göre gecenin sidikli saatlerini "before sunrise"a çevirmeye çalışırlar ki, olmaz. sonra sabah kalkınca vay anasını hissiyatını adamın böğrüne böğrüne vurup, bir bira açtırıp, bir sigara yaktırırlar.

tuba önal diye bi abla şarkı söylüyordu bir aralar, güzel de söylüyordu. ay lov yuuğ beeybiiğ en ifits kuaydolraaayd ay niid yu beeeybiiiğ tu wormelonliinaaayt aylovyuğ beeeybiiiğ trastinmiiiğ venayseeeeeyyy melodisiyle hepberaber efenim;

gelmezsen gelme
unutulmayan hangi acı var ki
eski bir hatıra olursun sen de
zamanı gelince

gelmezsen gelme
sabah olmayan hangi gece var ki
zamanı gelince yeni bir aşkla
baştan başlar her şey
*

sabahlar olmasın.

et espérance

2009-08-27T09:51:00.006+03:00

Tarja. Hem de burada. Rüya gibi. Perşembe olması kötü sadece, Cuma rüyadan uyanamayıp işe dönemeyebiliriz. Ama değer tabi. Bir gün işe gidememişim çok mu be. En beğendiğim bayan vokal. Rüyalarımda aşık bile oluyorumdur, hatırlamamam en büyük sorun. Geçmiş zamanda "I Walk Alone"un sözlerini atıp iki satır da altına yazmış olmam lazım. Ne güzel şarkı yahu. Bu sabah ruh halimden dolayı başka bir şarkısına yöneldim. End of All Hope, Nightwish şarkısı, kendi solo albümünden değil. Ama korkarım ki Nightwish'den ayrıldığından beri soğudum guruptan, Tarja'yı dinlemesi daha hoş. İki dakikada sattım koca gurubu bir hatuna. Kaypaklaştım sanırım.
*
It is the end of all hope
To lose the child, the faith
To end all the innocence
To be someone like me
This is the birth of all hope
To have what I once had
This life unforgiven
It will end with a birth

No will to wake for this morn
To see another black rose born
Deathbed is slowly covered with snow

Angels, they fell first but I'm still here
Alone as they are drawing near
In heaven my masterpiece will finally be sung

Wounded is the deer that leaps highest
And my wound it cuts so deep
Turn off the light and let me pull the plug

Mandylion without a face
Deathwish without a prayer
End of hope
End of love
End of time
The rest is silence

Bu gün 27 Ağustos 2009. Boktan bir gün. Her günkünden daha boktan. Akşam Tanzanyaya gidecek bir arkadaşla buluşup içki sözüm var. Evet benim böyle ilginç, salak arkadaşlarım var. Akşam Galatasaray var. Akşam deli gibi sarhoş olma arzum var. Akşam "sensiz bir eksiğiz". Akşam sabaha çıkmayasım da var. Korkarım çıkacağım ama, ne zaman böyle olsa, biraz daha fazla başağrısı hariç bir şey olmuyor. Akşam, şu anki ruh halimden ayrı olarak, felaket bir şekilde güleceğim. Bunun yanında kimse nasıl bir hissiyat bütününde olduğumu farketmeyecek bile. "Yine şova bağladı pezevenk" denecek, insanlar da gülecek benle beraber. Sonrası Galatasaray. Sonrası ev. Sonrası meçhul.

Bugün ayın 27'si. 27 gol de atsan karın ağrım geçmeyecek Galatasaray. Ama sen yine de at. Yerlere atlarım, yuvarlanır gülerim. Ne bileyim, yaparım birşeyler. İnsanlar da manyak der geçer. Sen hayatımızın en mutlu, en güzel parçası olmadığında hep bir yanımız ağrımadı mı ki? Sen en pırıl pırıl parçası olduğunda da ağrısın bir yanımız, ne olacak?

Geçmiş Zaman Olur Ki

2009-08-27T07:10:00.002+03:00

You're my sweetest beloved unknown friend, who i'll meet one day ;) that's for sure!

N

2009-08-25T13:44:00.002+03:00

yaptım en sonunda bunu da. bir adım ileri gittim kendi çapımdan, böyle bir işe kalkıştım. piriz hanımdan ufak tefek birkaç seans ders aldımmıydı sorunsuz sıkıntısız çözücem bu işi. telefonla fotoğraf çekerek harikalar yaratan tosun, dslr ile de hizmetinizde efem. eskaza tekrar bozcaadaya gidersem, korksun insanlık benden. en büyük keyiflerimden birini daha da güzel yaşamak adına geliyorum. heyt bee! bu depresyonda çok iyi geldi bu hamle. sanat benim içindir. 100 yıl sonra süper bi söz olucak bu, yazın bi kenara. en olmadı 200. vallahi bak, 201 olmaz. ölümü gör ki olmaz. harharhar.

QQ

2009-08-21T14:49:00.003+03:00

saçma sapan bir şekilde enerjiktim sabah, şu anda ise geberiyorum yorgunluktan. eve gitmek, yemek yapmak, hafif uzanıp CSI-NY izlemek arzusundayım. içimden gelen ise capitol'e dalmak, bir şişe jack'in yanına bir şişe olmeca koymak, GStore'a uğrayıp bir forma alıp Kewell'a imzalatmak, eve gidip Monday Night Raw'da John Cena izlemek, sonra ışıkları kısıp hafif alkollü, melankolik hayallere dalmak. 3 ayrı kişiye Bozcaada sözüm var. olursa efsane hareketler olacak. bir de izmir çıktı, Gül hanım aradı geçen gün, adadan izmire geçiyormuş, artık izmirde görüşürüz dedik. ama aklım hala bozcaadada. 1i çadır, 2si pansiyon olmak üzere 3 ayrı roadtrip, üç ayrı hikaye. Conan'ın dediği gibi, sandallarımla bastığım her toprak benimdir.

on the rocks

2009-08-18T23:03:00.000+03:00

ben gitmeyeyim de kimler gitsin yani?

Reklamlar

2009-08-17T18:57:00.001+03:00

adaya gidip de uğramadım diyen olursa, esefle kınarım.
kın.. kın.. kın..

Peron Cafe Restaurant
Sakarya cd. No:13 (Kilise Yolu)
Bozcaada

There is no worst death

2009-08-15T12:44:00.000+03:00

than the end of hope.

Ada Gözüktü

2009-08-14T13:21:00.000+03:00

Geyikli, Günbatımı.
Hedefe varmanın huzuru.

Veda

2009-08-14T11:39:00.006+03:00

vedalar hep boktan olur ya. bu en boktanlarından biriydi. soluk alamadım resmen giderken adadan. oysaki toplasan 4 gece 3 gün kaldım. ama dolu dolu 4 gece 3 ün oldu. değişik oldu. cuma öğlen fındıklıda başladı, salı akşam üsküdarda bitti. geçen seferki gibi uzun uzun yazasım yok. ben adaya çok fena aşık oldum sadece. bu önemli :)

Şebnem hanıma fotoğraflar bırakıldı, bir senedir aklımda olan birşeydi bu ve içim rahatladı. her ne kadar kendisini göremesem de, ileteceklerinden şüphem yok. artık bir sonraki gidişimde sorarım beğenip beğenmediğini.

yeni çadır denendi, kurması kolay, toplaması zahmetli biraz. ama kurtulmadı tabi elimden.

adada çok anlamsız yerler, el değmemiş koylar buldu bu gariban, çoğu insanın çıkmadığı, inmediği, tırmanmadığı yerlere ayak bastı :) çok eğlenceliydi. her gördüğüm yerle daha da sevdim adayı.

inanılmaz kalabalıktı. insan görmediğimiz yerlerde bir sürü araba parketmiş şekilde görünce yadırgamadım değil. ama yine de, onca insana rağmen bile çok güzeldi, her yeriyle, her şeyiyle.

motosiklet kiralamadım yine, ama sivrisinek gibi birbirini kovalayan bir kız ve erkeği izledim, vızz vızz dolandılar tüm gün adada, biri önde, biri arkada :) şeker bir görüntüydü.

yine adada, yine aynı restoranda maç izledik, yine nonda gol attı, yine delirdik :) olay mahallinde Galatasaray Kapalısından tanıdık bir simaya denk geldik, hoş sohbet muhabbetin üstüne, maçın bitiminde bir arkadaşının café'sine davet etmesiyle ada zamanımız değişti.

efem tavsiyedir, peron café restaurant. murat bey ve gül hanıma utku'dan selam söyleyiniz yolunuz düşerse. murat beyle bir bira içip, gül hanıma bulaşık yıkamakta yardım ediniz. dünya güzeli insanların hoş sohbetini adanın huzuruyla birleştiriniz. ben yaptım, masa sildim, servis yaptım, bulaşık yıkadım. ve bundan inanılmaz keyif aldım. iş teklifi bile aldım bulaşıkçı olarak, ama şimdilik amatör bir şekilde bulaşık yıkamayı tercih ettim, ama 2 hafta daha iznim var. gidip daha çok bulaşık yıkamayı, daha çok servis yapmayı ve o güzel insanlarla daha çok sohbet etmeyi hayal ediyorum.

bir sonraki turda sanırım çadır değil pansiyon tercih edip adanın merkezinde daha çok vakit geçirmek daha başarılı olacak. dağı tepeyi çok gezdim ama merkezde yeteri kadar vakit geçirmedim sanki. bu açığımı kapatmayı planlıyorum.

dar sokaklar, huzurdan mayışmış hayvanlar, "yasu"lar, "g'mornin"ler, "günaydın"lar, istisnasız gülen insanlar, hiç durmadan esen rüzgar, iyot kokusu, doğa kokusu, kekik kokusu.

kendimi şımarttım, 2 tane mug aldım :) çok güzeller, çok sevdim. sanırım güzel şeyleri hatırlattığı için bu kadar güzeller. ağlayacaktım neredeyse adadan giderken :(

hayal kurdum çokça, öyle bir yerim olmasını çok istedim. planlar da kuruyorum hani, olmayacak iş değil. bir gün mutlaka diye düşünüyorum. o güne kadar amatör bulaşıkçınız emrinizde efem.

bir dahaki sefere dalış da düşünüyorum ada ve civarında. o soğuk sular, ve civarda akvaryum koyu gibi yerlerin olması ihtimali. düşünmesi bile apayrı bir keyif. kimbilir belki cer hanımı bile ikna ederim adaya gitmek konusunda, dalmaya çalışırsam benim boğulma ihtimalim var. boğulmasam da olur ya, ölmiym daha :)

adanın rüya gibi olması kısmı anlamsızca iltifatlardan olabilir. güzel bir adam bana fotoğraflarda güzel bir kompozisyon yakaladığımı, telefonla değil de adam gibi bir fotoğraf makinası alarak bu işe eğilmemi, hatta sararsa bir süre kurs almamı söyledi. güzel fotoğraf çektiğimi düşünmüyordum ama, öyle bir insandan bunları duymak güzeldi. murat bey "oha dedirtecek kadar" içtiğimi söyledi :) ada tabi, temiz hava filan son 36 saatte nefesim açıldı :) gül hanım sürekli kibar ve nazik bir insan olduğumu söyledi, tanımıyor tabi, normaldir. ama duymak hoştu. bir de çok narin yıkıyormuşum bulaşıkları. tabi ben modeli ayıdan ilk bakışta pek beklenmez bu hareketler. ama ben kibarımdır yahu :)

mutlu olun, sodapop kadar hafif, trance kadar yüksek, napalm death kadar sert olun. güzel de olun.

Günün şarkısı Rihanna - Disturbia efem. cumaya uygun. vurun sesi sonuna kadar, mutlu olun.

:S

2009-08-12T13:11:00.002+03:00

kürkçü dükkanına dönüş :(

2009-08-12T12:53:00.004+03:00

döndüm efem. bitti dolu dolu 4 gün, hata 4½. çok keyifli zaman geçti, tadı herzamankinden çok kaldı damağımda. aklıma radikal planlarla beraber çakıldı bu tatil. akşamdan cer hanıma söz verdiğim gibi, en kısa zamanda atılacak pozlarım var blog hazretlerine. ama bundan önce okuyan herkeslerden bir isteğim olacak, istisnasız herkesten ama. yani yapmayan ne bilim fenerliysa gaassaraylı, gaassaraylıysa fenerli olsun, homofobikse gey olsun, klostrofobikse asansörde kalsın, araknofobikse burnundan içeri örümböcek kaçsın işalla amin yareppi tütütü. (kocakarı duası tarzında bildiğim herşeyleri yazdım, uzun lafın kısası beter olsun lan 2 dakkasını ayırmayan)
*
efem birayı öylesine bir içecek olarak düşünürsek onu pas geçebiliriz. bana rakıyla ve şarapla tüketmekten hoşlandığınız yiyecekler lazım. meze tarzı da olur. ama gidip direk marketten alınacak şeylere girmeyelim, kavundu peynirdi kısa vinstındı gibi. çok asortikse bu yediğiniz şeyler, efem size zahmet bir de tarif atıyorsunuz yahut tarifi bulabileceğim bir yere yönlendiriyorsunuz. (ümit ustaya yönlendiriyorum falan gibi esprilere ayrı deliririm, etmeyin eylemeyin) sonra bu kalbiniz kadar temiz olan maili, utku91@gmail.com 'a gönderip, müesseseden hayır duası kazanıyorsunuz. aklımdaki planı da yürürlüğe koyarsam, ekstradan başka promosyonlar da bulabilirim tabi :)
*
saygı, sevgi, hörmet, yoğurtlusemizotu, rüzgar, huzur, YeniRakıYeniSeri. afiyetolsun.

kısa ara

2009-08-07T01:00:00.003+03:00

tükürdüğüm tüm kanlara inat gidiyorum. boyz' weekend out. ölmeden 5 dakika önce, eğer ölecek olursam, haber veririm. onun haricinde, kanamaya ve kan tadına devam. 91. haricen kullanılır. dahil olmadan sever. "seni uzaktan sevmek aşkların en güzeli"

Diary

2009-08-04T22:47:00.004+03:00

Bozcaadaya 3

Mutluluğa 5

Bilinmeyene 23 kala.

Herşeyi tüketene kadar devam!

Ne Yapmalı, Ne Yapmamalı :)

2009-08-02T15:37:00.008+03:00

pazar günleri ne yapmalı? erken kalkmalı. kahvaltıyı hafif ama çok etmeli. spora gidip ayı gibi ağırlık kaldırmalı, fok gibi yüzmeli. sinemaya gitmeli. birilerine iltifat etmeli. hoş bir parfüm sürmeli, hafif hisetmeli. gülümsemeli. mümkünse klasik müzik dinlemeli. hatta rollerblade yapmalı mümkün olan yerlerde.

*
*
*
*
V

sabah kalktım. diario de una ninfomana izledim, sanki film eleştirmeni olucam. kahve içmeye üşendim. boşboş oturdum. sonra sleepless in seattle aldı yerini. bozuldum hafif. birşeyler sipariş ettim. en ağır, en yağlı, en mideye oturanından. sonra sonunda ne olacağını bile bile Hancock'u attım playera. hastane sahnesinde gözlerim doldu. sinirlendim. dumbelları 20kg'a çıkarttım. kolumu patlatana kadar kaldırdım. şu anda sağ kolu sardım mumya gibi. ağrıyor meret. shot bardaklarım dolu. sıradaki filmi düşünerek içmeye başladım. daha ne yapabileceksem kendime? ne pazar ama.

not düşmeyi unutmuşum, yukarıdaki janset fotoğrafı kendi sitesinden alıntı. shot bardağını karambolde buldum, nereden çıktıysa. arakladı pezevenk olmasın efem. kaynak gösteremesem de, nereden arakladığımı yazdım en azından. özür dilerim Janset'cim bu eşekliğim için, ama pis sarhoşum sanırım, aklıma gelmedi site adı bir anda :(

her gece gibi bir gece

2009-07-30T13:32:00.002+03:00

Before Sunrise ve Before Sunset ile yaktım kendimi dün akşam. Yazıda SPOILER bulunur, sonra "izleyecektim ama keyfimin ırzına geçti göt" demeyin hakkımda, darılırım. Zamanında Kaska çok demişti izleyelim diye, hatta onun hdd'den almıştım filmleri download yerine. dün öğleden sonra bir anda bastı sıkıntısı "evet izlemem lazım" diye durup dururken. saygı duyuyorum böyle hissiyatlara. aranan kan bulundu diye attım kendimi eve. Bir güzel giriş yapıldı, Sunrise ilk film. Yapım yıllarından çözüldü o kadarı bildiğimden değil. bir tren yolculuğu ile tanışan iki gencin hikayesi, totalde geçirdikleri bir geceyi anlatıyor, sabahında ayrılıp yollarına gidiyorlar. 6 ay sonra buluşmak için sözleşerek. sonra ikinci filme geçiyor, 9 yıl sonrası olaraktan. kamyon gibi maşallah, çarptıkça çarpıyor. filmin slogan cümlesi ise "What if you had a second chance with the one that got away?" onu anlatmayayım. çoğunuz film olaylarında benden çok daha kültürlü insanlar olarak izlemişsinizdir, hatta aranızda "vay ayı yeni izlemiş" diyenleriniz bile olabilir. yüzüme söylemeyin kafayı koyarım burnunuzun üstüne. ama başarılı filmler. yutkun yutkun bitmedi bazı kısımlar. zaten sabah aklımdaki kurgunun başını kırmızı ile işaretli cümle oluşturuyordu. o yahut bu şekilde, bir anda hayatınızdan çıkmış, ve ulaşamayacağınız biri oldu ise, onunla tekrar karşılaşsanız ne olurdu acaba?

kişi hesaplarına girmek adetten oldu sanki, 3 kişi böyle kayboldu 3 değişik zamanda. ama o zamanlara dalıp melankoli yapmak değil amacım. çok umrumda da değil çünkü o kanal, en azından şu anda. önemli olan ne yapacağınız. ben kendi yapacağı hamleleri öncesinden gören salak olarak çok güldüm buna. hatta kıç mı diyeyim göt mü diye düşündüm de gene kararsızdım. yazana kadar. ben o ikinci şansı götüme sokardım. kesin. sorgusuz sualsiz. ulan yıllardan azade bir şans çıkmış işte karşına, değerlendirsene dingil denmemeli. kişi buna müsait değil çünkü. ya elim ayağıma dolaşırdı, gerizekalı tiplemesi çizerdim, ya da domuz inadım tutar, siktirgitlütfen diye döner arkamı giderdim. sonrası yine hüsran yine alkol olsa da, bile bile yapardım bunu. o yüzden ne ikinci şanslara inanıyorum, ne de onlar beni buluyor kararına varıp, rahatlattık içimizi.

ama filmden izlemek değişik oluyormuş. değil yapmak, yapmaya yaklaşamayacağım şeyleri izlemek, sadece star wars'da keyifli gelmiyormuş demek ki.

The Masquerade

2009-07-28T22:04:00.004+03:00

Vampirlerin var olduğuna inanıyorum demiştim ya, bir defasında salak saçma bir zamanda bir kız arkadaşım boynumu öpmüştü. aha demiştim, vampir ve dayanamadı arkadaşım işte, en sonunda ben de oluyorum. babayı almıştık tabi, sadece öptüğüyle kalmıştı abla. ülen insan böylesi umutlanıp göt olmazdı yani. hakikaten :) öyle salak bişeyiz işte, insanlar hala bizi insan sana dursun. bir de şöyle düşündüm de, var olsalar da gelip beni mi ısıracaklar yahu. yani ben çok isterdim ama, o kadar şanslı değilimdir herhalde. öylesine not düşeyim demiştim sadece, aranızdan biri vampirse, haberim olsun. bi ısırık lan, öldürmeyin, ben de sizden biri olmak istiyorum. sahiden.

cant read my pokermind :)

2009-07-28T09:28:00.003+03:00

parça parça yazalım. daha eğlenceli.

sabah sabah çok güldürdün beni hacı, apartmanın 4. katındaki boş evin camına "sahibinden satılık" yazıp bir telefon filan yazmayarak :) telepatiyle mi iletişeceksin lan adamlarla :)

Stephen King'in "Nightmares and Dreamscapes" kitabının önsözünde dediklerinin çoğuna inanırdım ben, yatağımın altında hala canavar vardır mesela, karanlıkta türlü yaratıkların yaşadığına inanırım. vampirler, kurtadamlar benim için realitedir. ufak bir demir paranın treni raydan çıkarabileceğine inanıyorum. o yüzden bu kadar manyağımdır belki de. güzel ama böylesi.

arkadaşın birinin ayfonunu aldım şarkı dinlemek için, eğlenceli makina aslında ayfon. edinebilirim bir ara. başarılı. pokerface eğlendiriyor sabah sabah, smack that ise daha bir garip yaptı.

sabah 0430da "paranoyak olmaman hiçkimsenin seni takip etmediği anlamına gelmez" sözüne nazire yaparcasına "daha teşhis konmaması kanser olmadığın anlamına gelmez" diye uyandım. kayışı kopardığımızın resmidir.

normal şartlarda insan öyle düdük bir şey ile uyandıktan sonra bi su içer yatar di mi? yatmaz. yani ben yatmaz. gittim bir yandan makinaya pardus çektim, bir yandan da Fight Club izledim. ağır paranoyanın yanına okkalı bir doz şizo. iyi gelir.

uyanmadan evvel akşam felaket güzel bir rüya gördüm. birazdan mesaj atıcam rüyanın kahramanına, bakalım nasıl bir küfür varmış kısmetimizde sabah sabah. ama güzeldi be. keşke gerçek olsa.

yine ıslandım motorda. olsun ama güzel geldi. bi de iş arkadaşlarımdan biri sandviç ısmarladı. sanki kızın içine doğmuş, kendine alırken bana da almış. sağolsun varolusun.

müzik dinlemeyi bıraktım sabahları. hem telefonun şarjı daha uzun süreli oluyor, hem de daha hızlı yürüyorum müzik dinlemezken. garip. hızlı şarkılar dinliyorum oysaki.

bu sabah tekrar aklıma geldi. meg ryan'dan güzel bir kadın gelmeyecek dünyaya. onu farkettim tekrar. addicted to love izlemeliyim bu aralar, zamanı gelmiş.

başıma gelen ve gelmeyen her şey için teşekkür ederim yaratıcı, açık konuşmak gerekirse, ben kendim editleseydim, daha güzelini yapamazdım. yani bir iki yerde kıyak geçebilirdim ama, sonuçları daha beter olurdu herhalde. teşekkürler. :)

timetravel

2009-07-27T19:47:00.007+03:00

You want commitment
Take a look into these eyes
They burn with a fire, just for you now
Until the end of time
I would do anything
Id beg, Id steal, Id die
To have you in these arms tonight
Baby I want you like the roses
Want the rain
You know I need you
Like a poet needs the pain
I would give anything
My blood my love my life
If you were in these arms tonight
Id hold you
Id need you
Id get down on my knees for you
And make everything alright
If you were in these arms
Id love you
Id please you
Id tell you that Id never leave you
And love you till the end of time
If you were in these arms tonight.

enimıl.

2009-07-26T11:04:00.004+03:00

On the street where you live girls talk about their social lives

Theyre made of lipstick, plastic and paint, a touch of sable in their eyes
All your life all youve asked whens your daddy gonna talk to you
You were living in another world tryin to get your message through.

No one heard a single word you said.
They should have seen it in your eyes
What was going around your heart.

Chorus:
Ooh, shes a little runaway.
Daddys girl learned fast
All those things he couldnt say.
Ooh, shes a little runaway.

A different line every night guaranteed to blow your mind
See you out on the streets, call me for a wild time
So you sit home alone cause theres nothing left that you can do
Theres only pictures hung in the shadows left there to look at you

You know she likes the lights at nights on the neon broadway signs
She dont really mind, its only love she hoped to find

Repeat chorus

No one heard a single word she said
They should have seen it in your eyes
What was going around your heart

Ooh, shes a little runaway
Daddys girl learned fast
All those things he couldnt say

Ooh, shes a little runaway
Daddys girl learned fast
Now she works the night away

Ooh, shes a little runaway
Daddys girl learned fast
All those things he couldnt say

Ooh, shes a little runaway
Daddys girl learned fast
Now she was the night away

ses sınırları aştı evde. bangır bangır çalıyor hazretleri, st. bon jovi günü ilan ettim bu günü kendi içimde. akşam boru bir promille geldim eve, sanırım sabah 4tü. nete girdiysem konuştuğum hiçbir şeyi hatırlamıyorum baştan söyleyeyim. ama ne trilyon kafaydı be. para versen alınmazdı. hayatımda ilk defa bir rakı masasında 100 lira fazla çıktığını gördüm. hoş o da herkes masanın ederini vermiş, sadece hesabı yannış yazmışlar ondan fazla çıkmış, yoksa bir gerillalık yok olayda. eve geldiğimde sanırım babam uyanıktı. konuştuk gibi hisediyorum. boktan tabi. sabah uyanıyorsun, sktir naptım ben hissiyatıyla. hoş eve yürüyerek geldim son 20 dakikada, birine çarpıp öldürmedim o çok net, gerisi tırt ama, babam sabah uyandıırp "ben gidiyorum, seninle geçirdiğim zamandan çok hoşnut kaldım, özliycem lan seni" gibi bi cümle söyledi, devamında paranoya yapmamam için "herhangi bir şey olmadı, sadece zaman yönetimi açısından bu gün gitmem en doğrusu" dedi. üzüldüm gitmesine. hoş hala ayılamadım, daha koymadı ama koyacak. elimdeki bira bittiğinde "mna koduumun evinde yannızsın oluum" hissiyatı boru gibi gelecek. bu tuşlara vururken gözlerin dolmasından belli. hoş tek başına olmak ideal, kıracak insan olmuyor ortalıkta. inanmazsın akşam rakı içiyorduk, bi anda masanın önünde eski kız arkadaşım peydah oldu bi anda. öptü gitti "nanıskim noluyo la" derken. orda geçiyolarmış. kimin arabası, neden geçiyolar bilemedim. ama garip geldi bi anda. haha dün ilk defa bu kadar açık bi atlet giydim, herkes dövmemi sordu "o ne lan?" kibarlığında. güzel insan, başka ülkelere yerleşmek arefesinde bir akşama sıkıştırdı kendini, bir ömüre az gelir oysa ki. seviyorum o adamı günlük. harbi dünyaya benim 8 katım faydalı bi adam. sabah uyandığımda dolapta menşeini bilmediğim 3 bira vardı, bu onlardan ikincisi. oha. babam koymuştur dolaba muhtemelen. şu an deli gibi ağlamak istiyorum. kötü bir şey yapmadım biliyorum ama, kendi inandığım değerlere göre saçmaladığımı biliyorum. oysaki 3 defa sarılıp öptüm onu. ama bi ibnelik olsa, trafik kazası falan, doya doya öpüp koklamadığımı farkettim. anasının amı. ağlarken yutkunmak fena birşey. yapılmamalı. son bir not da sana. akşam bayya bi taşak mevzuu döndü, "gelmicek oolum o" diye. onları yalancı çıkarma, onların hepsi güzel adamlar. boşa dememişlerdir. makara falandı ama, siktiret. haklı çıksın onlar. gelme. seni seviyorum ama gelme.

domuz gribi değildir o, ama siktiret tavuk suyuna çorbayı. tek yahut duble, at bir tane uyumadan önce. resmime de bak, antimikrobiyeldir, antibakteriyeldir. it iti ısırmaz.

bu aralar canım ekstrem duygularda sigara istiyor. ööle bööle diil ama. bi tane yaksam efsane olacak sanki. yakmıyorum. sırf söz verdim diye. en karanlık gecede, verdiğim sözler ışık oluyor yoluma. sanırım seni de seviyorum. sevmesem söz vermezdim di mi? sanırım ben herkesi çok seviyorum. ama senin için ölürüm. senin için de. ama sigara içmem. içmemeliyim. ama sen geldiğinde, ki gelirsen, hiçbir şeye söz veremem. hayatta kalacağıma bile.

/
seni seviyorum. kocaman öperim.
/
bunları yazdığımı bilsen yüzüme bile bakmazdın di mi? doğrusu odur. ben de bakmazdım, eğer traş olmak zorunda olmasaydım şekerim :) kocaman öpüyorum. ısrarla.

Cuma(e)rtesi

2009-07-25T15:24:00.003+03:00

Kalf abi. Kalf dediğin kaslı olmalı. Demiştim bunu. Böyle bir fotoğraf bulunca da "ahanda işte kanıt" diye koyayım buraya dedim. Pembeyi de demiştim. Bronz tene daha güzel giden bir renk yok. Ama kalfmış, pembeymiş, vücut güzelliği bunlar. Önemli olan sizin kafanız güzel olsun.

3 haneli, yüksek promillere. Cheers Darlin'

Once upon a time

2009-07-21T21:18:00.001+03:00

in a galaxy far, far away
:)

oralarda bir yerlerde olduğunuzu bilmek çok güzel.
tüm sosyal etkinlikleri bıraktım. size içtim bu kutuyu da.

Léon

2009-07-20T21:29:00.002+03:00

hatırlar mısın acaba seni izlediğim ilk günü. ne dolmuştu gözlerim ulan. "this is from Matilda"da iyice salmıştım kendimi. gecenin üçüydü, bambaşka bir kara parçasıydı. yalnız içememiştim, yan komşum olan kızı uykusundan kaldırıp, şehrin bir ucuna benle içmeye gelmesini rica etmiştim. o da deliydi herhalde, üstünde pijamaları, battaniyesini sırtına sarılı gelmişti. ne komikti otelden çıkarken bize bakışları. ne değişik zamandı, şubattı. sanırım ben daha bir gençtim, daha bir güzeldim. ne o matildaydı, ben leondum, ne de çok ortak noktamız vardı. ama değişikti. sonra günler günleri kovaladı. bu gün oldu. lanet ettiğim günlerden herhangi bir gün oldu. salaktan bir fotoğraf çarptı gözüme, film afişi bile değil hem. bir matilda olsa dedim, bir de el bombası pimi. matildanın uyuz olduğu birinin gözüne soksam o pimi. "this is from matilda" tadında bir şey söylesem. karizmatik olsa böyle. hoş matilda'nın alıp bakabileceği bir çiçeğim yok. artık o da arada bilgisayarımı açar, antivirüsleri filan günceller. ne bileyim, psp'me şarj doldurur falan. ben çoktan gitmiş olsam. peeh, hayallerimi yesinler.

CMPLT

2009-07-16T22:07:00.003+03:00

These wounds won't seem to heal
This pain is just too real
There's just too much that time cannot erase.

When you cried I'd wipe away all of your tears
When you'd scream I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have
All of me

Swine Flu

2009-07-16T20:24:00.002+03:00

bir gün maymun rakı içmiş. ama ne içmek. çıkmış dala, elinde şişe, atıp tutmakta. "getirin lan o aslanı buraya, skicem ecdadını" diye.tilki gelip sormuş, "maymun kardeş, nasıl konuşuyorsun sen böyle?" diye, "haasktir lan" demiş maymun, "getir o aslanı buraya, skicem ecdadını". devamında fil, zebra filan, talükat uyarmış maymunu, hiç geri yok maymunda, varsa yoksa "getirin lan o aslanı buraya, skicem ecdadını. tesadüfen oradan geçmekte olan yavru aslan duymuş bunu, "nasıl konuşuyorsun sen" demeye kalmadan maymun başlamış yavru aslana sallamaya. "o anan olacak aslana söyle, skicem ecdadını". ağlaya ağlaya eve gitmiş yavru aslan, anlatmış annesine olanı biteni. anne aslan köpürmüş, direk baba aslana taşımış konuyu. baba aslan durur mu, direk soluğu almış maymunun yanında. bir kükremek ki yer gök inliyor. "maymun efendi" demiş baba aslan, "ne diyorsun, bir de bana söyle bakalım". maymun mayhoş mayhoş bakmış aslana, "ne diyeceğim aslan abi" demiş, "içtim rakıyı, içtim rakıyı, .mcık .mcık konuşuyorum işte".

her ne kadar içip içip tarrak tarrak yazsam da buraya, içtiğimden dolayı yazmadım pek. yani alkolün cesaretinden dolayı gaza geldim de, ileri geri yazmadım. canım çekti ileri geri yazdım, canım çekmedi hiç yazmadım, canım az çekti sadece ileri yazdım. genel itibariyle .mcık .mcık yazdım, doğrudur. düzgün yazmaktan sıkıldığımdan beri hep böyleyim :) bu da son7-8 seneyi kapsayan bi .mcıklık sanırım. hayatta sıkılmadığım ender şeyler kalmışken, yazmak bunlardan biri değil malesef.

bu günümün en önemli itirafı şudur ki, sana aşık olmak istedim. vallahi. sana. bööle sırılsıklam aşık olmak istedim hem de. sana lan sana. haha. evet sana :) ol da gel be 91, ol da gel :)