Gördüğüm rüyaya istinaden çok ağır yazıyordum, sonra durdum. Bu sakinleşip nefes almak için bir mola. Durulurum umarım. Hepimize afiyet olsun.
Sakin
Gördüğüm rüyaya istinaden çok ağır yazıyordum, sonra durdum. Bu sakinleşip nefes almak için bir mola. Durulurum umarım. Hepimize afiyet olsun.
Şemsiye
Malumunuz göte giren şemsiye açılmaz diye genel bir kanı var toplumumuzda. Doğrudur... Açılmayı bırakın, şemsiyeyi bünyesine katabilecek göt bulmak zor, lakin ilk girdimde size bir çift lafım var a dostlar...
Ben o bildiğiniz şemsiyelerden değilim...
...açılırım...
ekskavatöre özel;
biçerdöver nedir bildin mi?
hani burdan köye yol olur, şabani.
he işte o.
abbio, gözünü seveyim bunu okursan kıçını sandalyeden kaldırma, ofiste koşma.
bir dost.
havalar
hep makarasını yapardık, her sene de gerçeği yaşatıyor bize sağolsun.
"istanbulun havası karaköy orospularından daha hızlı açıp kapıyor" derdik.
oysaki ne karaköyde orospu görmüşlüğümüz var, ne de aç kapa'yı musluk reklamından öte bilmişliğimiz.
sabahtan beri o kadar hızlı açıp kapadı ki havalar, açılmış olan burnum yine tıkandı.
hastayım ulan!
korkarım rakı içene kadar geçmeyecek de :(
sakin - edepsiz komedya
gözlerin ya vardı aklımda
biz çoktan unuttuk
dünya dediklerini
ahh
aşk bir kaza dedin
bizse sağ kurtulduk
bugün senin günün
onu da mahvettin
vee
seni sorana her yanım derim
ve dahasını da eklerim
ellerini uzat ki dokunsun
parmaklarım bugün
special thanks to zoban. güzel şarkıymış.
biz çoktan unuttuk
dünya dediklerini
ahh
aşk bir kaza dedin
bizse sağ kurtulduk
bugün senin günün
onu da mahvettin
vee
seni sorana her yanım derim
ve dahasını da eklerim
ellerini uzat ki dokunsun
parmaklarım bugün
special thanks to zoban. güzel şarkıymış.
Kusmuk & Yol
Kusmuk
Yağan yağmurun günahlarımızı da yıkayacağı vaatleriyle büyümüştük, yıllar yılı. İçimizde bir huzursuzluktu sadece, onun gerçek olmaması ihtimali. Her yağan yağmurda kendimizi dışarı atmamız bundandı belkide. İnsanların deli diye bize bakması hiç umurumuzda değildi, bizim kimseye zararımız dokunmuyordu ki? Varsın olsun deli diye baksınlar, deli desinler dedik, kimimiz saklandı, yağmurları kendi içinde yaşadı, kimimizi sokakta buldular, bazen çöp kutusu içinde leşimizi, bazen kayalıklar üzerinde baygın bedenimizi.
Bir gün, sorguladık. Yağmur günahlarımızı yıkasa ne olacaktı ki? Biz günahıyla, sevabıyla, iyisiyle kötüyle kabullenmiştik hayatı, olduğu gibi, olmasını istediğimiz gibi. Bıraktık yağmurları beklemeyi. Artık eski heyecanı kalmamıştı zaten, içimizdeki çocuk susuz kalmıştı belki de. Çıktık sokaklarından, biz bile bize yabancı olana kadar çıktık, kaçtık, uzaklaştık.
Kim bilebilirdi ki, iyi yahut kötü seçimi yaptığımızı?
O günden sonra, şehirde hiç yağmur yağmadı. Biz görmedik yağdıysa da. Bizi ıslatan artık başka bir şeydi. Günahlarımız değildi artık üzerimizden akıp giden, zaten temizlenecek gibi de değildik hani. Pislik dendiğinde arkamızdan, gocunmadık. Kirlenmeyi kendimiz seçmiştik belki, yalancı seçme özgürlükleri ile dolu dünyada. Kendi seçimlerimizin arkasındaydık, mutlu taklidi yapmak zorunda kalsak bile seçeneklerimizle yaşamak veya ölmek mutluluktu bize.
Düşünüyorum da, o gün ıslanmayı seçsek, şehre etkimiz ne olacaktı acaba?
Yağan yağmurun günahlarımızı da yıkayacağı vaatleriyle büyümüştük, yıllar yılı. İçimizde bir huzursuzluktu sadece, onun gerçek olmaması ihtimali. Her yağan yağmurda kendimizi dışarı atmamız bundandı belkide. İnsanların deli diye bize bakması hiç umurumuzda değildi, bizim kimseye zararımız dokunmuyordu ki? Varsın olsun deli diye baksınlar, deli desinler dedik, kimimiz saklandı, yağmurları kendi içinde yaşadı, kimimizi sokakta buldular, bazen çöp kutusu içinde leşimizi, bazen kayalıklar üzerinde baygın bedenimizi.
Bir gün, sorguladık. Yağmur günahlarımızı yıkasa ne olacaktı ki? Biz günahıyla, sevabıyla, iyisiyle kötüyle kabullenmiştik hayatı, olduğu gibi, olmasını istediğimiz gibi. Bıraktık yağmurları beklemeyi. Artık eski heyecanı kalmamıştı zaten, içimizdeki çocuk susuz kalmıştı belki de. Çıktık sokaklarından, biz bile bize yabancı olana kadar çıktık, kaçtık, uzaklaştık.
Kim bilebilirdi ki, iyi yahut kötü seçimi yaptığımızı?
O günden sonra, şehirde hiç yağmur yağmadı. Biz görmedik yağdıysa da. Bizi ıslatan artık başka bir şeydi. Günahlarımız değildi artık üzerimizden akıp giden, zaten temizlenecek gibi de değildik hani. Pislik dendiğinde arkamızdan, gocunmadık. Kirlenmeyi kendimiz seçmiştik belki, yalancı seçme özgürlükleri ile dolu dünyada. Kendi seçimlerimizin arkasındaydık, mutlu taklidi yapmak zorunda kalsak bile seçeneklerimizle yaşamak veya ölmek mutluluktu bize.
Düşünüyorum da, o gün ıslanmayı seçsek, şehre etkimiz ne olacaktı acaba?
Yol
Tel örgünün ardı özgürlüktü, isyanın adı umut. Denizlerin ardı güzel topraklardı, güzel insanların güzel gemilere binip gittiği topraklar. Gitmenin gerektiğine kanaat geldiğinde, gitmek zorunluluktu zaten. Gittim ben de. Daha önce milyonlarca insanın gittiği yöne doğru gittim.
Aylar öncesinde yazmıştım bir mahzende. Şimdi farkettim, farkında olmaksızın paylaşılanlar arasında. Ben de paylaşayım dedim. Değişik düşünüyordu 91, vurabilirsiniz meşe odunlarıyla, hala değişik düşünüyor,
91
Cuba
Sırf siz merakta kalmayın diye, spor sonrası birasından arta kalan takatimle Bacardi şişesini açtım, etiketindeki küba'ya hayran olayım. Ki öyleyim. Zehircesine yakıyor, aromasıyla zehirliyor. Sıradaki aksiyonum tekila shot yerine bacardi shot, plasesi her shot içinde bir yaprak taze nane. Deneyip beraber yanmak isteyen var ise, içme potansiyelini belirtsin, birkaç şişe bacardilik potansiyeli yakaladığım anda hücre evi merkezli olmak üzere üsküdarı yakma çabalarım gün yüzüne çıkacak.
Kahrolsun habeş maymunları, yaşasın relax kol kasları.
Yorgun 91
Kahrolsun habeş maymunları, yaşasın relax kol kasları.
Yorgun 91
Habeş Maymunu
İletişen ve maileşen abilerim, ablalarım.
Şu anda ofiste 3 ayrı görüş belgesi ve sayısını unuttuğum sirkülerle boğuşuyorum.
Telefonuma habeş maymunu gibi çift elle yapıştım, ayrılamıyorum. Bir bitsin, teker teker herke$lere yazacağım söz. Ama beyin dumurundayım, sakın kızılmaya.
Habeşistan Büyükelçisi Hz. 91
Şu anda ofiste 3 ayrı görüş belgesi ve sayısını unuttuğum sirkülerle boğuşuyorum.
Telefonuma habeş maymunu gibi çift elle yapıştım, ayrılamıyorum. Bir bitsin, teker teker herke$lere yazacağım söz. Ama beyin dumurundayım, sakın kızılmaya.
Habeşistan Büyükelçisi Hz. 91
Nightmares and Dreamscapes
Birkaç gündür nedendir bilinmez rüya görüp duruyorum. Herhalde atlattığım küçük yollu boğaz enfeksiyonu ve ateş yükselmesinin semptomları. Faranjite kafam girsin efenim, en sevmediğim hastalık türüdür, öldürmez süründürür beni. Daha beteri olmasın tabi, osuruktan faranjit kamyon gibi bünyeye ne eder. Ama gördüğüm saçmalıklar yeter dedirtecek seviyede.
Öncelikli olarak, dolaptaki açılmamış Bacardi girdi rüyama. Olay mahallindeki kahramanlar ise, hala şuraya yazsın diye ikna edemediğim sayın mistır Kaska, diğeri ise işyerinde 4 senedir 4 cümle konuşmadığım bir kızcağız. Meskun mahal ise, bozcaadada satılık ilanına takıldığım, 110m2 ve 1500m2 bahçesi olan ev, yani sanıyorum. O eve çok fazla benzeyen bir replika yada. Boktan bir durum, Bacardi pembe efenim. Ulan koskoca Bacardi nasıl pembe olur diye içim içimi yiyor. İçmeye karar vermişiz, hem de şu anda buzluğumda duran donmuş Smirnoff shot bardaklarıyla. Bir yandan pembe olmasına takılmışım ama, alkol candır diyoruz içeceğiz niyetine girmişiz. Kaska kişisi ve hatun kişi birbirlerini kovalıyorlar, ehi ehi gülüşleri eşliğinde, fakat ne zaman içmek üzere bir shot doldursam biri yanımda beliriyor, küt atıyor shotu ve kaçıyor. Ulan allahsızlar, bir shot bırakın bari be. 6 shotta şişe yarılanıyor, ulan diyorum bu şişe değil de biberon mu, 6 düdük kadar shotta nasıl şişe yarılanır. Bir yandan da hala dolduruyorum bardakları, gel gör daha bir tanesini atmak kısmet olmamış, haince fırsat kolluyorum, ben de içmek istiyorum. En sonunda "bu iş böyle olmaz anasını satiim" nidalarıyla dikiyorum Bacardiyi kafaya, Kaska kişisi ve hatun kişisi bir anda somurtuyorlar "Ne yaptın biz sen anlamayasın diye içiyorduk hepsini" diyorlar, koro halinde. "Neyi anlamamam lazım lan?" diyorum, Kaska mahçup mahçup şişeyi işaret ediyor. Etiketine gözüm takılıyor, üzerinde Tekel amblemi ve kısa bir yazı. "Hacmen %10 alkol ihtiva eder". "Bakardinin de içine sıçtınız laaan" diye haykırırken uyanıyorum. Ter içindeyim, yine tshirt değiştirmenin vakti gelmiş. Hay diyorum böyle hastalığa kafam girsin. Ama üşenmeden dolaba kadar gidip kontrol etmeyi ihmal etmiyorum. Bakardi pembe değil, olması gerektiği gibi şeffaf, alkol oranı da 37,5%, Tekel yazısı yok. Nazik bir kol hareketi yapıyorum rüyama doğru, "bu keyfimi nah piç edersiniz kabuslar" dercesine.
Tekrar uyuyorum. Arada kısa kısa uyanmalardan idrak edebildiğim şekilde bir bilgisayar oyunu kahramanıyım efenim. Süper Maryo bok yesin yanımda, atlama zıplamanın yanında, pis karizmatiğim, prensesi ben kurtarıcam, ve halihazırda üzerlerine zıplandığında elimine edilen canavarları bilfiil türk usulü döverek safdışı bırakmayı tercih ediyorum. Fondaki haykırışlar şairane; "Kolay mı Samiyende Aslan Cimbomu yenmek, Kolaymı bu alemde 91le başetmek" diye. Tribünler gazı veriyor, 91 coşuyor efenim, Prenses göz temasımızda, bir kaşgöz hareketi çekiyorum, "merak etme, şu canavarı da paketleyeyim, kuratarıcam seni bu hayattan" demeye çalışıyorum, prenses ne anlıyor bilemiyorum, o zaten kendi sorunu. Son canavar irice bir timsah, bir yandan da bilinç olayı ele geçirmeye çalışıyor "lan bursaya yenildik, acaba onun tezahürü mü bu timsah" diye. Fakat rüya baskın çıkıyor, verdikçe veriyorum timsaha silleyi tokatı. Enerjisi bitti bitecek. Tam o anda elektrikler kesiliyor. "Hay ben böyle şansın içine sıçayım" diyecekken, telefonun alarmının çaldığını farkediyorum. Sabah olmuş, zaman gelmiş. Süperkahraman mesaisinden Süperuzman mesaisine uzanan mıcır kaplı yola düşüyorum. Prenses beklesin artık, bir sonraki kabus seansına kadar timsahla başbaşa bırakıyorum kendisini.
Sonra bir de derler ki kabuslar kötüdür. Kötü olmasını tercih ederim efenim, bıktım bu saçmalıklardan. Ama bir de gidin timsaha sorun, kesin diyecektir "Ne vurmaktır be arkadaş, eli de ağır hani ipnenin."
Rüyalar ve Gerçekler ayrı ayrı yaşar 91 sundu, uykusuz kalın, rüyasız kalmayın efenim.
Öncelikli olarak, dolaptaki açılmamış Bacardi girdi rüyama. Olay mahallindeki kahramanlar ise, hala şuraya yazsın diye ikna edemediğim sayın mistır Kaska, diğeri ise işyerinde 4 senedir 4 cümle konuşmadığım bir kızcağız. Meskun mahal ise, bozcaadada satılık ilanına takıldığım, 110m2 ve 1500m2 bahçesi olan ev, yani sanıyorum. O eve çok fazla benzeyen bir replika yada. Boktan bir durum, Bacardi pembe efenim. Ulan koskoca Bacardi nasıl pembe olur diye içim içimi yiyor. İçmeye karar vermişiz, hem de şu anda buzluğumda duran donmuş Smirnoff shot bardaklarıyla. Bir yandan pembe olmasına takılmışım ama, alkol candır diyoruz içeceğiz niyetine girmişiz. Kaska kişisi ve hatun kişi birbirlerini kovalıyorlar, ehi ehi gülüşleri eşliğinde, fakat ne zaman içmek üzere bir shot doldursam biri yanımda beliriyor, küt atıyor shotu ve kaçıyor. Ulan allahsızlar, bir shot bırakın bari be. 6 shotta şişe yarılanıyor, ulan diyorum bu şişe değil de biberon mu, 6 düdük kadar shotta nasıl şişe yarılanır. Bir yandan da hala dolduruyorum bardakları, gel gör daha bir tanesini atmak kısmet olmamış, haince fırsat kolluyorum, ben de içmek istiyorum. En sonunda "bu iş böyle olmaz anasını satiim" nidalarıyla dikiyorum Bacardiyi kafaya, Kaska kişisi ve hatun kişisi bir anda somurtuyorlar "Ne yaptın biz sen anlamayasın diye içiyorduk hepsini" diyorlar, koro halinde. "Neyi anlamamam lazım lan?" diyorum, Kaska mahçup mahçup şişeyi işaret ediyor. Etiketine gözüm takılıyor, üzerinde Tekel amblemi ve kısa bir yazı. "Hacmen %10 alkol ihtiva eder". "Bakardinin de içine sıçtınız laaan" diye haykırırken uyanıyorum. Ter içindeyim, yine tshirt değiştirmenin vakti gelmiş. Hay diyorum böyle hastalığa kafam girsin. Ama üşenmeden dolaba kadar gidip kontrol etmeyi ihmal etmiyorum. Bakardi pembe değil, olması gerektiği gibi şeffaf, alkol oranı da 37,5%, Tekel yazısı yok. Nazik bir kol hareketi yapıyorum rüyama doğru, "bu keyfimi nah piç edersiniz kabuslar" dercesine.
Tekrar uyuyorum. Arada kısa kısa uyanmalardan idrak edebildiğim şekilde bir bilgisayar oyunu kahramanıyım efenim. Süper Maryo bok yesin yanımda, atlama zıplamanın yanında, pis karizmatiğim, prensesi ben kurtarıcam, ve halihazırda üzerlerine zıplandığında elimine edilen canavarları bilfiil türk usulü döverek safdışı bırakmayı tercih ediyorum. Fondaki haykırışlar şairane; "Kolay mı Samiyende Aslan Cimbomu yenmek, Kolaymı bu alemde 91le başetmek" diye. Tribünler gazı veriyor, 91 coşuyor efenim, Prenses göz temasımızda, bir kaşgöz hareketi çekiyorum, "merak etme, şu canavarı da paketleyeyim, kuratarıcam seni bu hayattan" demeye çalışıyorum, prenses ne anlıyor bilemiyorum, o zaten kendi sorunu. Son canavar irice bir timsah, bir yandan da bilinç olayı ele geçirmeye çalışıyor "lan bursaya yenildik, acaba onun tezahürü mü bu timsah" diye. Fakat rüya baskın çıkıyor, verdikçe veriyorum timsaha silleyi tokatı. Enerjisi bitti bitecek. Tam o anda elektrikler kesiliyor. "Hay ben böyle şansın içine sıçayım" diyecekken, telefonun alarmının çaldığını farkediyorum. Sabah olmuş, zaman gelmiş. Süperkahraman mesaisinden Süperuzman mesaisine uzanan mıcır kaplı yola düşüyorum. Prenses beklesin artık, bir sonraki kabus seansına kadar timsahla başbaşa bırakıyorum kendisini.
Sonra bir de derler ki kabuslar kötüdür. Kötü olmasını tercih ederim efenim, bıktım bu saçmalıklardan. Ama bir de gidin timsaha sorun, kesin diyecektir "Ne vurmaktır be arkadaş, eli de ağır hani ipnenin."
Rüyalar ve Gerçekler ayrı ayrı yaşar 91 sundu, uykusuz kalın, rüyasız kalmayın efenim.
Bir Anlık Cesaret Her Şeyi Halleder!
Zincirlerinizden başka kaybedecek neyiniz var?
Neden hala bağlısınız?
Spread Your Little Wings and Fly Away, Far Away, Far Away ...
"doruklar"
Filiz filiz harelendim dağlara uymak için,
Kan gölünde kurulandım hayatı duymak için,
Kavgalara kuyulandım sabaha varmak için,
Kavgalara kuyulandım sabaha varmak için.
ya sen sebahat?
fenayım :(
Sabahtan beri işyerinde tek başıma duruyorum. Uyudum, uyandım, öğle yemeği yedim, salak salak bakındım, türlü şeyi yaptım ama zaman geçmiyor işte. Bunaldım, öleyazıyorum, biri beni kurtarsın lütfen :(
Bu Sabah ..
"bu sabah uyandim..
sana ait esyalari bir kutuya doldurdum..
ve senden kalan izleri akan suyla yikadim..
bu sabah uyandim..
bu sabah senden ayrildim..
bu sabah uyandim..
bana ait hayalleri bir yurege hapsettim..
ve benden kalan dusleri gecen zamana biraktim..
bu sabah uyandim..
bu sabah yeniden basladim..
ne ilk ne son bu sabah..
ne cok ogrendi bu gonul
ne cok sondu ne cok yandi
her defasinda kanatlandi
bu son sandi ama aldandi
boyun egmedi bu gonul
ne alisti ne uslandi
bu gonul uyandi..
bu sabah yeniden basladi..
bu gonul uyandi..
bu sabah yeniden basladi..
yeniden basladi.."
Ne alakaysa sabahtan beri bu şarkı dilimde. Sebep desen yok, sonuç desen bu olamaz. Ne iştir anlamadım. Bu sabah yorgun uyandım aslında, 2 gündür alkolün keyfindeyiz, farklı konseptlerde farklı alkoller tüketiyoruz. Sabahın köründe sirenlerle kalkıp işe gelmek koydu tabi. Hala tam olarak ayılmamış bir bünye, mırıl mırıl şarkı dönüp duruyor dudaklarda, bir de merak var ortada "acaba nereden takıldı bu şarkı dilime" diye. Varacağım sonuç muhtemelen "kafamda unutamadığım biri olsa kesinlikle bu gün unuturdum ağbi" olacağı için çok da düşmüyorum üstüne. Düşsek de varılacak yer pek de farklı değil. Ama şu anda olunacak daha iyi yerler biliyorum. Neresi mi? Mesela;
sana ait esyalari bir kutuya doldurdum..
ve senden kalan izleri akan suyla yikadim..
bu sabah uyandim..
bu sabah senden ayrildim..
bu sabah uyandim..
bana ait hayalleri bir yurege hapsettim..
ve benden kalan dusleri gecen zamana biraktim..
bu sabah uyandim..
bu sabah yeniden basladim..
ne ilk ne son bu sabah..
ne cok ogrendi bu gonul
ne cok sondu ne cok yandi
her defasinda kanatlandi
bu son sandi ama aldandi
boyun egmedi bu gonul
ne alisti ne uslandi
bu gonul uyandi..
bu sabah yeniden basladi..
bu gonul uyandi..
bu sabah yeniden basladi..
yeniden basladi.."
Ne alakaysa sabahtan beri bu şarkı dilimde. Sebep desen yok, sonuç desen bu olamaz. Ne iştir anlamadım. Bu sabah yorgun uyandım aslında, 2 gündür alkolün keyfindeyiz, farklı konseptlerde farklı alkoller tüketiyoruz. Sabahın köründe sirenlerle kalkıp işe gelmek koydu tabi. Hala tam olarak ayılmamış bir bünye, mırıl mırıl şarkı dönüp duruyor dudaklarda, bir de merak var ortada "acaba nereden takıldı bu şarkı dilime" diye. Varacağım sonuç muhtemelen "kafamda unutamadığım biri olsa kesinlikle bu gün unuturdum ağbi" olacağı için çok da düşmüyorum üstüne. Düşsek de varılacak yer pek de farklı değil. Ama şu anda olunacak daha iyi yerler biliyorum. Neresi mi? Mesela;
Bu fotoğrafı unutmayın, ilk hüznümde kamyon gibi bir yazı yazacağım bununla ilgili.
Abbio bey aradı geçmiş günde, kış gelmeye başladığından mıdır nedir bilinmez, ben hafif kış uykusu denemelerinde uyuyorum fena. N'apıyorsun gelişine uyuyordum anasını satiim kontrasıyla karşılık verdik sanarken, "Ankaradan Abim Geldi" kartını yerinde oynadı abbio. Abimiz gelmiş evde mi durulur dedik, attık kendimizi dışarı. Süratli giyinme rekorları altüst oldu. 3 dakikada hazırdım kendimi dışarı attım. Çengelköyde nihayete erdi yolculuğumuz.
Adam sosyal tabi, buluyor, biliyor böyle yerleri. Benim gibi asosyal (yoksa antisosyalmiydi o?) adam değildir kendileri, sadece tribünü değil, İstanbul gecelerini de takip eder, yaşar hayatın içinde. Ben de "İstanbulu dinliyorum, gözlerim yarı açık". Hayattan kaçmak iyi güzel de, böylesi yerlerin var olduğunu bilmek, arada oralara gitmek gayet şık oldu. Tekrarını ne zaman yaparız bilinmez ama, palamut da on numaraydı be :) Adam boşuna dememiş "palamut abbio" diye önceki ada yazısında, varmış bir bildiği.
Saatler satleri kovaladı, faili meçhul bir saatte giriş yaptık eve, devamı var sözleri verilerekten. Evde ailenin olduğu unutulmuş tabi, bir girdim baba hala maç izliyor, anne "yine mi içtin sen?" silahını kuşanmış bekliyor. "Çok güzeldi anne, çok. Ama biliyor musun, biz daha güzeldik" dedim, boş gözlerle baktı bana. Sever o da beni, ama sanırım bir gün diyecek "seni doğuracağıma taş doğuraydım" diye. Güzeldim ben, eskiden daha güzeldim, şimdilerde ise kendimi aşmaya başladım, hayırlara vesile olsun.
Dün sersem sersem dolandık, ayılamadık, sonra tekrar sarhoş olmanın daha iyi olacağına kanaat getirdik. Kadim dostlarım ve onların "kankiş"i ile çook güzel bir akşam geçirdik. Galatasaray vurdu, biz haykırdık. Caddebostan benzin güzel yermiş, gelgelelim oraya takılan tipler için aynısını söyleyemeyeceğim. Benim için de öyle diyorlardır muhtemelen, kafadan 10 kişi sayarım arkamdan "suratsız pezevenk" deme potansiyelinde. Gülümsüyordum ulan ben aslında, sadece size gülümsemiyordum hepsi o.
Sonrası standart, eve gel, iki bira daha al, oha be Galatasaray bu kadar mı içirilir adama diye düşün. "Yıldızlar da kayar" de anlamsız bir şekilde. Gülümse sonra, aile çoktan uyumuş, duvarlara iyigeceler dile, bir daha gülümse.
Yazıyı yazarken bir mesaj geldi, ondan kafam dağıldı biraz. Ama çok da iğrenç olmadı be. Ayrıca da, katılıyorum sana mesaj sahibi, bu saatte benim de sen gibi uyuyor olmam lazımdı. Hatta sen gibi değil, sen biraz fazla şirin uyursun benim gibi öküze kıyasla, benim uyumam şöyle olmalıydı;
91 hayatın kıyısından bildirdi. Eylemlerimiz sürecek.
Pisi
Yazı yazmadan evvel şu kaydı atayım dedim, komik şeyler vesselam. Arada böylesi şeyler de lazım tabi. Gülümsemek lazım. Gülümsemek. Lazım ..
